Bij Woerden 2 hebben we het lekker spannend gemaakt allemaal, want het wordt inmiddels echt flink aanpoten om niet te degraderen. En zelfs als we alles zouden winnen, dan nog hebben we het niet in eigen hand. Maar goed, dan speel je tenminste wel ergens om, zo is het ook.
Van tevoren beloofde het een zwaar potje te worden, want DBC heeft een uitstekend team. Als ze allemaal op komen dagen dan. Net als Woerden 2 heeft DBC best veel uitvallers en dat was vandaag ook zo, maar dat wisten we natuurlijk niet van tevoren.
Zelf wilde ik eens een fatsoenlijk potje spelen en deed ik de kinderen uit logeren. Ik had het rijk alleen, althans dat dacht ik, want ik heb ook twee katten. Een van de katten is een keer drie weken op vakantie geweest in het bos bij mij achter en na een week in het bos te hebben gezeten om dat beest weer te vangen besloot ik dat het tijd werd voor een tracker. Een geval om zijn nek zodat je kunt zien waar hij is. Dan wist ik tenminste wáár hij in het bos zat.
Om 02:30 werd ik wakker van mijn telefoon die mij vertelde dat iemand de tracker zojuist had uitgezet… Ik keek waar die kat ongeveer zat, deed mijn klompen aan en begaf mij in de Bilthovense duisternis. Ik vond de kat niet, maar het werd geen goede nacht. Gelukkig was de kat de dag erna gewoon weer thuis, met tracker om die inderdaad uit stond. Hoe en wat er gebeurd is, daar gaan we waarschijnlijk nooit achter komen…
Beetje een side-story, maar dat compenseert dat ik niet zo heel veel van de andere borden heb gezien. Laat ik wel even beginnen met het goede nieuws: het is ongelofelijk, maar Woerden 2 trad compleet aan! Dat is nog niet eerder gebeurd dit seizoen en dan zijn we absoluut gevaarlijk. Dat gevaar liet alleen wel even op zich wachten.
Nog voor mijn tegenstander gearriveerd was, stond Mark al ellendig. Hij sloeg een pion, verwachtte dat zijn tegenstander ook terugsloeg, maar dat gebeurde niet. Marks paard mocht terug naar b8 en ik weet niet wat depressiever was: Marks stelling of zijn lichaamshouding. De ene zucht na de andere en het werd er niet beter op. Na een tijdje bond Thijs Dam de zwarte koning achter zijn strijdwagen, zoals Achilles met Hector in de Ilias, en werd Mark op h4 ergens mat gezet. 1-0 voor DBC.
De volgorde klopt trouwens niet helemaal, want op bord 1 met Ed hadden we ook al een nul te pakken. Ed, met een giga rating van maar liefst 2111, speelde een opening waar Marcel S. vroeger altijd punt na punt mee binnensleepte, maar dat ging anders tegen de sterke Jelle Smid. Jelle is trouwens niet de broer van Manuel op bord drie, zo leerde ik, want dat is Manuel Smit met een ‘t’. Jelle werd niet warm of koud van de witte opzet en dat laatste was best bijzonder, want hij had een korte broek aan. Ed was erg onder de indruk en blunderde een pion. Vlak daarna gaf hij ook maar gelijk op: 2-0 voor DBC.
Inmiddels stond Henk op bord 5 ook al dramatisch. Er werd volgens mij op de koningsvleugel wat van zwart ingesloten (een stuk) en dus volgde maar een ‘offer’. Er was alleen nooit genoeg compensatie volgens mij en de witte koning ging langzaam maar zeker met de stoptrein naar de andere vleugel. 3-0.
Rond deze tijd bood de tegenstander van Olivier remise aan. Olivier ging het braaf aan de teamleider vragen, maar ik geloof dat we allemaal wel kunnen vermoeden wat het antwoord was. Mijn tegenstander bood het hier ook ergens aan, maar ook voor mij was de keuze simpel: we moesten minstens een punt uit De Bilt meenemen en dus gingen we sowieso door.
Hans op zes speelde een heerlijke partij. Voorafgaand moest hij handtekeningen uitdelen aan de vele enthousiaste fans die waren afgereisd naar het clubgebouw van DBC. Wederom was Hans van opening gewisseld, maar dat gaf absoluut geen problemen. Steeds meer stukken begonnen zijn dame op b3 te ondersteunen in de irritante druk op de zwarte stelling. Die stelling bleek na een tijdje niet meer te houden te zijn. 3-1.
Sarah-Joy zorgde voor de 3-2. In de opening vroeg ik mij af of het allemaal wel goed ging, maar blijkbaar wel dus. Er waren veel penningen en ingewikkelde problemen voor beide kanten, maar Sarah-Joy kwam er het beste uit. Ze speelde mooi op haar sterke d-pion en wist met h3 de vervelende penningproblemen aan haar kant op te lossen.
Hoe het bij Olivier ging weet ik niet goed, maar ik weet wel dat zijn tegenstander – die van dat remiseaanbod eerder – zei dat hij geen tijd meer had. Dat zal niet geholpen hebben. Olivier had in de opening een schijnoffer gedaan van een pion en die had zijn tegenstander snel weer teruggegeven. Blijkbaar is Olivier er uiteindelijk goed uitgekomen. 3-3.
Bij mij ging het ook wel prima. Ik stond veel tijd voor en langzaam maar zeker wist ik de gelijke stelling naar mijn kant toe te trekken. Mijn tegenstander gaf eigenlijk verplicht een pion voor rommelkansen, maar die rommelkansen bleken niet genoeg. Hulde ook aan onze teamcaptain, die zag dat de kattennacht mij in de problemen begon te brengen en mij in de tijdnood van een vijfde koffie voorzag. Gillend heet, dat wel, maar genoeg om een matje te vinden op h2. 4-3 voor Woerden. We stonden voor!
Timo was al veel tijd kwijt in de opening helaas. Hij twijfelde erg lang of er met de dame of het paard op d4 moest worden teruggeslagen. Het werd het paard, dat vervolgens weer snel terug naar f3 ging. Langzaam maar zeker ging het schip ten onder en uiteindelijk moest hij de handdoek in de ring gooien.
4-4, het eerste punt van het seizoen. Zo zie je maar waar Woerden 2 toe in staat is als ze compleet zijn!