KNSB competitie

De KNSB competitie wordt gespeeld op zaterdagen en is een landelijke competitie. Sinds het seizoen 2018-2019 staat de KNSB competitie vrij open voor inschrijving. Daarvoor was er een promotie-/degradatiesysteem tussen de competities van de onderbonden en de KNSB en moesten we ons plekje in de KNSB competitie verdienen met winst in de promotieklasse van de SGS.

Als je in de KNSB competitie meespeelt, mag je als club ook meespelen in de bekercompetitie.

Seizoen 2020-2021

In het seizoen 2020-2021 wordt er wegens Covid-19 alleen een online KNSB competitie gespeeld. We spelen hier met de volgende 3 teams aan mee:

Team 1, KNSB klasse 4B

Team 2, KNSB klasse 6A

Team 3, KNSB klasse 6B

Laatste berichten

Hieronder staan de meest recente nieuwsberichten met betrekking tot de KNSB competities:

  • Woerden 1 – Purmerend 2 ()

    Doordat Woerden drie belangrijke spelers moest missen, leek het een hele zware avond te gaan worden tegen Purmerend 2. Maar ook dat team bleek verzwakt. Het had twee sterke spelers moeten afstaan aan hun eerste team. En zo was Woerden toch nog licht favoriet. Selman Ercan maakte de favorieten-rol volledig waar. Zo rond de tiende zet bleek hij de finesses in een onschuldig ogende stellig een stuk beter onder de knie te hebben. Zwart maakte gelijk, won vervolgens een pion en in paniek maakte de tegenstander daar zelfs een kwaliteit van. Ed Oosterlaken wist goed de druk op de ketel te houden. Ed combineerde fraai een aanval tegen de koning met druk op de damevleugel. Na een tijdje bezweek zijn tegenstander onder de druk van een paard vork.  Ikzelf had op internet al geruime tijd geëxperimenteerd met een zet die nu voor het eerst op het bord kwam in een OTB partij. Nou, dat bekwam me niet bijster goed. ik kreeg de benodigde activiteit voor mijn stukken niet op het bord en werd als een klein kind positioneel weggeschoven. Bas Jansen had gelukkig een ouderwetse Bas-stelling op het bord waarbij de tegenstander zich steeds het hoofd moet breken over de vraag welk stuk hij moet slaan. Op zo’n moment hoef je niet verder meer te kijken. Dan weet je dat het goed komt. En dat kwam het ook. Henk Dankers had zijn oude vertrouwde variant op het bord. Dat werd dus een tijdje duwen en trekken totdat Henk’s stukken los kwamen en hij liet zien wat een goede actieve speler hij is.    Sebastiaan Bernacki leek in het eerste half uur met zijn tegenstandster een rapid partij te spelen. Toen het stof daarvan neer was gedaald, had Sebastiaan een pion minder, maar bleef zo goed doorvechten dat hij de pion terug won en goed eindspel in ging. Helaas is het spelen van een toren eindspel ook een kunst. Sebastiaan heeft die kunst nog niet helemaal onder de knie.  Daarmee was de stand 4-2 voor Woerden. De twee overgebleven partijen waren spannend, maar daar een half punt uit halen behoorde toch zeker tot de mogelijkheden.  Klaas Ouwens had een ambitieuze opzet tegen de Sokolski gekozen en had daarmee in aanvankelijk succes. Halverwege de middag stond de witte koning behoorlijk op de tocht. Maar langzaam raakte Klaas het initiatief en daar mee de draad kwijt. Zijn tegenstander nam zijn koning onder vuur en in een heel ingewikkelde stelling greep Klaas mis. Daarna was het snel afgelopen. Klaas staat op het punt mis te grijpen. Alle ogen waren daarna gericht op Marcel Van Oort. Hij was traag begonnen. De opening kwam niet helemaal uit de verf en Marcel moest zelfs een pion geven. Het zag er niet goed uit. Toen alleen Marcel nog aan het spelen was, knapte zijn stelling echter met de zet op. In een loper tegen paard eindspel had hij nog steeds een pion minder, maar ook de verste vrijpion. In combinatie met de loper was zijn stelling zelfs te prefereren.  Hier heeft Marcel nog het initiatief. Ondertussen keek de beheerder van het pand ongeduldig naar de klok. Hij zag zijn aardappeltjes in gedachten al verpieteren en vreesde dat hij thuis de hond in de pot zou vinden. Tja, schaken is nu eenmaal geen voetbal waar de scheidsrechter na 90 minuten op zijn fluit blaast. Waar is het mis gegaan? In een open eindspel is het aan te raden het initiatief te behouden, anders loop je al snel achter de feiten aan. Met een half oog op het scorebord bleef Marcel niets doen. Dat was geen goede strategie. De verre vrijpion kwam onder vuur te liggen. De pion ging verloren en daarmee was de angel uit zijn stelling gehaald. Er was geen houden meer aan. Het werd 4-4. Alleen de spelers met een punt kregen na afloopt aardbeien met slagroom Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10262

  • De ontmoeting tussen Amsterdam West 1 en Woerden 1 in eerste ronde in de KNSB competitie was gelijk een zware ontmoeting. Beide teams zijn op papier het sterkste in groep 4D. Sterker nog. Als we naar alle teams van alle 4e klassen kijken staan beide teams ruim op de 2e en 3e plaats, achter de Amsterdamse Beresterkers in groep 4F. Ook in de 3e klasse zouden we op papier in de top mee draaien. Voorwaar een belangrijke wedstrijd dus. Net als Woerden, had Amsterdam wat met de hoogst geplaatste spelers zitten schuiven, waardoor de eerste bord spelers elkaar op bord 3 toch weer tegen kwamen. Selman grabbelde een pion mee, kreeg wat druk op zijn koning te verduren, maar wist alles cool te pareren en haalde heel overtuigend het punt binnen. Ed moest op op bord 4 tegen de nummer 2 van Amsterdam West aantreden. De openingsfase ging niet helemaal naar wens. Een van zijn lopers was danig opgesloten. Gelukkig kon Ed, gebruik makend van een penning, een belangrijke pion slaan. Even later drong zijn dame de stelling van de tegenstander binnen en was het pleit beslecht. De tegenstander van Sten op bord 1 had in de opening een pion geofferd. Sten nam hem en bleef er aan hangen. Dat ging niet goed. De hele damevleugel  werd opgeblazen en Sten had uiteindelijk 2 stukken voor een toren en 3 pionnen. Ook Stan was dat te veel. Zelf speelde ik op bord 2 een vrij droge partij. In een compleet gelijk toren eindspel probeerde mijn tegenstander ijzer met handen te breken. Bovendien joeg hij met een flinke partij schaakjes mijn koning naar de juiste kant van het bord, waardoor de overwinning eenvoudig werd. Daarmee haalde Woerden 3 uit 4 op de eerste borden. Dat was een mooi uitgangspunt, maar op de laatste borden had Amsterdam West de beste papieren. Bas gaf met zijn eerste zetten een duidelijk signaal: we gaan vandaag koffiehuis schaken. Een pionnetje hier, een kwaliteitje daar. Het betekent allemaal niets voor Bas. We bleven er vertrouwen in houden, want op deze manier heeft hij al menig tegenstander verschalkt. Wellicht komt het door de Corona roest op het schaakbrein van Bas, maar steeds als hij nu eens echt kon doorpakken, aarzelde hij. Daardoor bleef er uiteindelijk een slechts een stelling over met groot materieel nadeel en viel er niets meer te beleven. Klaas speelde daarentegen een hele degelijke partij. Voortdurend had hij een miniskuul voordeeltje, maar dat vertaalde zich maar niet tot iets meer concreets. In een vrij dode stelling werd uiteindelijk remise gegeven. Ook Leen leek wat last van verkramptheid te hebben. Hij groef zich met zijn stukken in achter een bevroren pionnenstructuur. Zijn tegenstander kon over de h-lijn een gaatje vinden en zette met loper en toren de hele zaak vast. Alles ging daarna verloren. Rolinde had lange tijd een degelijke stelling. Toen ze wat meer de aanval zocht ging er een pion verloren. Rolinde was met een 3.5-3.5 stand de laatste die nog speelde. Met de dames op het bord was er nog zeker goede kans op remise. Die kans ging verloren toen Rolinde werd gedwongen de dames te ruilen. Het resulterende paard eindspel met een pion minder was niet meer te houden. Daarmee verloor Woerden 1 nipt met 4,5-3,5 van Amsterdam West 1 Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10260

  • Met twee teams in één zaal was het een gezellige boel in Woerden.  Woerden 1….   was duidelijk een maatje te groot voor Wageningen 3. Wat valt  er te vertellen over een 7-1 stand?  Henk de Heer had met zwart een gelijke stelling bereikt. Hij informeerde even naar de tussenstand (4-0) en vond dat het wel genoeg was. Met 4,5 punt in de zak was het voor de rest vrijuit spelen. Die partijen waren allemaal nog niet zo heel duidelijk.  Bas Jansen had een pion meer maar een kwaliteit minder, daarna een pion meer en vervolgens een punt. Ed Oosterlaken had ons enkele weken geleden uitgelegd dat je in een loper tegen toren eindspel met je koning naar de juiste hoek moet lopen. Zijn tegenstander ontbeerde deze kennis en daarmee was het zesde volle punt binnen. Selman Ercan had tegen de Sokolski een prima stelling gekregen, maar vond het lastig om al dat voordeel uit te buiten. Na lang zwoegen werd de vrede getekend. Woerden 1 bij een 2-0 stand En hoe kwam die 4-0 stand tot stand? Ondergetekende won wat pionnen op de damevleugel. Jelle Wiering maakte de stelling zo complex dat zijn tegenstander het allemaal niet meer overzag. Klaas Ouwens greep de koningsvleugel bij de keel en liet niet meer los. Hans etaleerde zijn surplus aan tactisch vernuft. Woerden 2… speelde tegen het sympathieke Purmerend 4 dat met een grote supporters schare naar Woerden was getogen. Eén van de speelsters had koekjes gebakken en deelde die genereus rond. De schoolboeken waren meegenomen, dus wie klaar was met spelen ging huiswerk maken. De speelsters van Purmerend zitten er ontspannen bij. Voor het tweede verliep de wedstrijd moeizamer. Jur van Weerden en Jaap Halbersma wonnen snel, maar daarna ging het nog niet zo makkelijk. Pia verloor een kwaliteit, miste daarna een mooie kans en moest opgeven. Jan Spruijt overschatte zijn aanvalskansen na een stukoffer en verloor ook. Hans Ossebaar won het eindspel overtuigend en Wim “remisekoning” Veelenturf haalde remise. Met goede standen op de eerste twee borden waren de vooruitzichten zonnig. Wim ziet dat het goed gaat Dat ging nog bijna mis. Hans Tuit genoot zo van zijn gewonnen stelling dat hij vier minuten lang begon te mijmeren over het onvermijdelijke fraaie einde van de partij tot zijn vlag viel. 3,5-3,5 Het werd dus nog spannend. Gelukkig wist Jan Pool netjes zijn extra kwaliteit om te zetten in winst en won Woerden 2 alsnog.

  • Bekerweek ()

    Nadat het team Autovakmeester Schaap Mach (een hele mond vol, we zullen ze verder voor het gemak Schagen noemen) zich te elfder ure had afgemeld vanwege een zieke chauffeur, werd de wedstrijd Woerden – Schagen een week uitgesteld. Daardoor speelden we deze week maar liefst twee bekerwedstrijden. Op dinsdag voor de KNSB: Woerden – Schagen en op donderdag de SGS beker: HSG – Woerden. In beide gevallen was er een duidelijke favoriet.  KNSB beker: Woeden – Schagen Tegen Schagen waren wij dat niet. Wat wil je, een team met een eigen chauffeur. In Schagen wordt het professioneel aangepakt. Drie jonge honden kwamen de Woerdense schakers eens lekker verscheuren. Het werden toch nog heel aardige partijen.  In mijn partij hield ik me vrij gemakkelijk staande totdat ik een ernstig onderschatte koningsaanval over me heen kreeg. Mijn koning speelde een tiental zetten de hoofdrol in “The walking dead”, maar Tjark Vos, spelende op de tien seconden increment, kon de winst niet vinden en en de stelling verzandde in een remise eindspel.   Selman, zojuist met een jetlag uit Japan gearriveerd, speelde tegen  Colin Stolwijk een uiterst scherpe partij waarbij het menig speler dun door de broek zou lopen. Selman won een stuk, maar zijn koning vond geen veilig heenkomen meer. Koelbloedig neutraliseerde Selman alle dreigingen, stond gewonnen maar ook hij wist het voordeel niet te verzilveren. Jelle had zijn tegenstander in de opening voor geheel onverwachte problemen gesteld. Die gebruikte dan ook zeeën van tijd. Jelle gaf het loperpaar voor een paar zetten extra. Helaas gingen al vrij rap de dames van het bord en bleef Jelle zitten met een isolani die nooit meer een veld verder kwam. Dat werd hem fataal tegen een keurig spelende Kevin Tan. Ed had een aardige stelling opgebouwd en wist de pionnenstructuur van Enrico van Egmond (de mee spelende chauffeur) wat te versplinteren. “Jullie hechten te veel waarde aan structuur. Het gaat om de activiteit van de stukken”, zei Cor van Wijgerden vroeger al. Dat was hier ook het geval. Ed wist de kracht van het loperpaar van zijn tegenstander niet te weerstaan.  Schagen won dus overtuigend met 3-1 van Woerden. Volgend jaar weer een kans. (Marcel Schröer) SGS beker: HSG – Woerden Op donderdag 28 november vertrokken wij naar Hilversum om daar de verliezend SGS beker finalist te treffen. Helaas bleek al snel dat HSG niet de ambitie had om na de tweede plek vorig jaar, dit jaar die finale te gaan winnen. Een relatief zwak viertal werd opgesteld, waarvan er één zelf helemaal uit Groningen moet komen. Nu moet ik dat zelf ook en ik vind het ‘helemaal’ dus eigenlijk wel mee vallen, maar dat terzijde. Het begint een trend te worden dat mijn tegenstanders in de beker te laat komen. Ik had speciaal voor deze avond mijn voetbalwedstrijd afgezegd. Let wel, dit was de voetbalwedstrijd waarmee we kampioen zouden worden, dus ik hoopte wel echt dat mijn tegenstander zou komen opdagen. Gelukkig was dat het geval, want mijn voetbalteam won inderdaad met 16-4 en werd dus kampioen (16-4 zegt genoeg over het niveau, me dunkt). Marcel op bord drie had intussen al bijna gewonnen. Een stabiele pot waarbij hij met een mooie standaardtruc beslissend voordeel wist binnen te halen. Te midden van allemaal grof geweld openingen op de borden om hem heen bleek zijn stabiele spel toch het eerste tot een punt te leiden. Marcel was er als de kippen bij om dit even aan te stippen. Selman, die dus een behoorlijk chaotische partij had, moest op een bepaald moment een aftrekschaak berekenen die hij op ontzettend veel verschillende manieren kon uitvoeren. En dan heb ik nog niet eens genoemd dat twee van die varianten met dubbelschaak waren. Ik zag het enorme tijdsverschil op de klok (een uur) en ik besloot maar snel door te lopen in de hoop dat Selman het juiste aftrekschaak snel zou vinden. Sten en zijn tegenstander speelden allebei erg voorzichtig. Het feit dat zijn tegenstander wel kh1 speelde maar vervolgens f4 te riskant vond is typerend. Ook Sten groef zich in en speelde met rustige zetjes richting de tijdnood. Zijn tegenstander bleef echter gezonde zetten doen en vertrok geen spier.  Inmiddels won Selman, hoe weet ik niet, maar ik denk dat hij het juiste aftrekschaak had gevonden: 2-0. Ik speelde een nieuwe opening en moest veel achter het bord verzinnen. Dat ging verrassend goed, zo blijkt ook nu ik er achteraf met de engine heb gekeken, maar mijn tegenstander deed ook sterke zetten. Helaas was die verre reis uit Groningen hem toch niet in de koude kleren gaan zitten en beging hij een fout. Dit kostte hem een pion, maar hij verkoos liever het verlies van een stuk met rommelkansen. Nadat de rommel was opgeruimd was het  echter nog steeds een stuk en dus de partij. Analyseren ging helaas niet meer want – u raadt het al – hij moest de trein halen. Sten had in tijdnood maar een kwaliteit geofferd (zie je wel Sten, dat stabiele gedoe is niks joh) en kon mooi winnen. Dat deed hij echter nog niet, want hij wikkelde liever af naar een toreneindspel waarin hij wederom kon laten zien dat hij toch wel aardig kan schaken. Telkens als ik dacht dat ie nu dan wel een pionnetje ging slaan stelde hij dat net wee even een zetje uit, waardoor de stelling nog beter werd. Met een strak spel voerde hij de eindstand dus naar 4-0. Een heerlijke eerste ronde waarin Woerden zijn visitekaartje heeft afgegeven. (Jelle Wiering)

  • Om 12 uur vertrok het tot op het bot gemotiveerde team richting Amersfoort. In de tot Denksportcentrum omgebouwde fabriekshal waren vier teams van Amersfoort aanwezig om hun tegenstanders te bestrijden in de KNSB competitie. Hans O speelde een goede partij en haalde al snel het eerste punt binnen gevolg door Jan P die weer een gedegen partij speelde en zijn tegenstander geen kans gaf. Jur ging als een speer en kwam een stuk voor maar hij onderschatte een vrijpion en raakte zijn voorsprong kwijt en in het eindspel kon hij de overmacht van pionnen van zijn tegenstander niet stoppen en verloor hij. Ik kwam een pion voor had zelf twee dubbelpionnen en mijn tegenstander had het loperpaar en ik probeerde nog van alles maar mijn tegenstander hield de deur dicht en bood remise aan wat ik accepteerde. Inmiddels was Jaap ten ondergegaan.  Er waren nog drie partijen bezig en het was niet helemaal duidelijk hoe dat zou aflopen. Pia was in een Dame eindspel terecht gekomen met een pion voorSprong. Zij ontweek eeuwig schaak en wist de dames af te ruilen en kwam in een gewonnen eindspel de stand was nu 3,5-2,5 daarna hernieuwde zij haar contact met ED van Eeden aan de barrages voor de kunst. Jan S stond moeilijk hij stond een kwaliteit achter toren tegen loper maar had een pion meer. Hij kreeg het voor elkaar de pionnen van zijn tegenstander van het bord te spelen en in armoede gaf zijn tegenstander de kwaliteit terug het werd remise 4-3. Een punt was zeker. Hans T was in het middenspel terecht gekomen in Paardenspel met veel pionnen op het bord. Na een dramatische paardzet ging het paard ten onder maar we kennen Hans hij kreeg het voor elkaar een Dame te halen en kwam in een eindfase van koning  dame tegen koning pion paard. Zijn tegenstander besloot om niet meer te schrijven waar ik hun teamleider van op de hoogte stelde, maar die zei hij staat verloren. Hans won de eindstand 3-5.           De uitslag: 1 Wouter Gerritse            – Hans Tuit                 0-1 2 Luc Kepers                   – Jur van Weerden     1-0 3 Martijn van der Zwan    – Jan Pool                  0-1 4 Andre Corpeleijn           – Wim Veelenturf       1/2 5 Luuc Baltus                   – Pia Sprong              0-1 6 Leonard Kolling             – Hans Ossebaar       0-1 7 Wemko Dijkhuis            – Jaap Halbersma      1-0 8 Jesse van der Heiden   – Jan Spruit                1/2 Wim Veelenturf