Nieuws

Op dinsdagavond 7 april van 18.00 tot 19.45 uur speelt de jeugd van Woerden tegen Messemaker 1847 uit Gouda. We spelen op 25 borden 2 partijen rapid (10+5). We wisselen van bord na de pauze (bord 1 en 2, idem 3 en 4 etc.) De club die het meeste aantal punten scoort, gaat er met de wisselbeker vandoor.

Locatie is Victoria, De Veste 29 te Woerden. Avondeten is inbegrepen. Geef je snel via deze link op, er zijn nog enkele plekken beschikbaar.

Tijdschema:

Aankomst: 18.00-18.15 uur. Ronde 1: 18.15-18.45 uur. Eten: 18.45 – 19.10 uur. Ronde 2: 19.10-19.40 uur. Prijsuitreiking: 19.40-19.45 uur.

Bij het ingaan van de voor het derde voorlaatste ronde, stonden we tweede. Op de clubavond werd er optimistisch gemompeld over kampioen proberen te worden. Maar dat was beslist niet realistisch: met twee matchpunten en vijf en een halve bordpunt minder dan koploper DSC Delft 5 lijkt de race gelopen. Dan zouden we in ieder geval van hekkensluiter Krimpen aan den IJssel 4 moeten winnen en in de laatste ronde ook nog van Delft zelf.
We begonnen met een minuut stilte voor Jan Timman. Dat was mooi. Het is een ontroerende gedachte dat in heel Nederland duizenden spelers tegelijk stil stonden bij het overlijden van deze grote schaak held.

Annie de Jong was aan het achtste bord als eerste klaar. In een bekende opening leek zij in de problemen te komen door de vervelende penning van haar paard op f6 met Lg5. Ze joeg de loper naar h4 en rokeerde vervolgens. Dat gaf haar tegenstander de mogelijkheid om Pd5 te spelen waarna ze gedwongen was alsnog g5 te spelen. Haar tegenstander offerde een stuk op g5, maar speelde het niet nauwkeurig genoeg waardoor hij uiteindelijk gewoon een stuk zonder compensatie achter bleef staan. Het vervolg verliep soepel met mat op zet 33 (0-1).
Marjolein Theunissen was de tweede die haar partij beëindigde, alleen een stuk minder leuk. Haar tegenstander kwam 40 minuten te laat, wat vervelend is, maar geen reden om knullig te gaan zitten spelen. Ze reageerde helemaal verkeerd op de agressie die op het bord kwam en verloor in razend tempo veel te veel materiaal (1-1).

Gelukkig ging het bij Jory Koot heel wat beter. Normaal houdt hij wel van rustige potjes en een solide pionstructuur, maar de openingszetten van zijn tegenstander werkten als een rode lap. Als een malle stier gooide hij al zijn pionnen op de koningsvleugel naar voren. Niet helemaal zijn stijl, maar deze keer kon hij het echt niet laten. Zijn tegenstander deed daarna hetzelfde op de damevleugel waar de koning van Jory gerokeerd stond. Maar wit was sneller! Al vlug won hij inderdaad even later een pionnetje en kreeg hij de controle op de open h-lijn. Dit bood ook perspectief voor allerlei tactische wendingen. Na een blunder van de tegenstander won hij dan ook twee stukken en daarmee de partij (1-2).

Bij een speellocatie met zo’n bord aan de gevel vroeg Jean de Goeij zich af of het hier verplicht zou zijn de Bird’s opening te spelen. Dat was niet het geval en met wit opteerde hij ervoor te openen met een paard op de f-lijn. Er volgde een rustige partij die eigenlijk de hele tijd in evenwicht was. Geen van beide spelers begingen blunders of misten grote mogelijkheden. Na de 27e zet werd hem remise aangeboden en aangezien hij geen weg naar voordeel zag (zoals de computer later ook bevestigde met 0,00), werd de vrede getekend (1,5-2,5).

Zo was dus al heel snel de helft van de partijen gespeeld en de tussenstand was plezierig. Ad en Sjaak stonden op dat moment gelijkig, Tim stond heel mooi en Leen is gewoon Leen: die wint altijd. 
Maar toen ging het mis. 

De partij van Tim Groot Bruinderink begon gelijk, waarbij er tegengesteld gerokeerd werd. Beide spelers begonnen een aanval op de koning maar in een overwegende stelling maakte Tim een enorme blunder en was mat niet meer te vermijden (2,5-2,5).
De tegenstandster van Sjaak Oosterlaken speelde onbevangen en maakte de indruk goed te weten waar ze mee bezig was. Toen ze met haar dame twee ongedekte pionnen aanviel, vond hij niet de briljante zet die er volgens de computer wel degelijk was. In het vervolg miste ze een paar keer een betere variant en liet ze haar overwicht verwateren. Nadat zowel de lopers als de dames geruild waren, werd de vrede getekend (3-3).

Leen de Jong werd op de tweede zet uitgenodigd om een gambiet spelen. Hij nam de uitnodiging niet aan ‘uit angst om in zijn voorbereiding te komen’. Na wat wederzijdse onnauwkeurigheden ontstond een middenspel waar zijn tegenstander te maken kreeg met de nodige zwakheden in zijn stelling. Leen nam veel tijd om uit te vinden hoe de druk te kunnen verhogen zonder bevrijdingspogingen toe te laten. Nadat hij de controle over de c-lijn ophief, deed zijn tegenstander a tempo een slechte zet, vergezeld van een remiseaanbod.
Dat werd uiteraard geweigerd, want Leen stond prachtig en na nog een fout in een kansloos eindspel werd de tegenstander nog net voor de tijdcontrole zelfs mat gezet (3-4).

Het wachten was nu op Ad Goes. Die was met wit beland in de Oud Indische verdediging. Na elf zetten openingstheorie was de stelling gelijkwaardig. Na een hoop gedraai in het middenspel belandde hij in een eindspel waarbij het helaas snel bergafwaarts ging. Nadat hij een loper in liet sluiten was de strijd eigenlijk gestreden, zeker nadat hij ook nog wat pionnen weggaf (4-4).

De koploper kunnen we dus niet meer inhalen, DSC Delft 5 won doodleuk met 8-0. Daarmee hebben ze klasse 6L gewonnen. Woerden 3 staat derde en kan niet meer ingehaald worden door een ander team. Hierdoor hebben we ons keurig gehandhaafd in de zesde klasse, waaruit – in verband met de zevende klasse KNSB volgend jaar – maar liefst vier clubs zullen degraderen.

Bij Woerden 2 hebben we het lekker spannend gemaakt allemaal, want het wordt inmiddels echt flink aanpoten om niet te degraderen. En zelfs als we alles zouden winnen, dan nog hebben we het niet in eigen hand. Maar goed, dan speel je tenminste wel ergens om, zo is het ook.

Van tevoren beloofde het een zwaar potje te worden, want DBC heeft een uitstekend team. Als ze allemaal op komen dagen dan. Net als Woerden 2 heeft DBC best veel uitvallers en dat was vandaag ook zo, maar dat wisten we natuurlijk niet van tevoren.

Zelf wilde ik eens een fatsoenlijk potje spelen en deed ik de kinderen uit logeren. Ik had het rijk alleen, althans dat dacht ik, want ik heb ook twee katten. Een van de katten is een keer drie weken op vakantie geweest in het bos bij mij achter en na een week in het bos te hebben gezeten om dat beest weer te vangen besloot ik dat het tijd werd voor een tracker. Een geval om zijn nek zodat je kunt zien waar hij is. Dan wist ik tenminste wáár hij in het bos zat.

Om 02:30 werd ik wakker van mijn telefoon die mij vertelde dat iemand de tracker zojuist had uitgezet… Ik keek waar die kat ongeveer zat, deed mijn klompen aan en begaf mij in de Bilthovense duisternis. Ik vond de kat niet, maar het werd geen goede nacht. Gelukkig was de kat de dag erna gewoon weer thuis, met tracker om die inderdaad uit stond. Hoe en wat er gebeurd is, daar gaan we waarschijnlijk nooit achter komen…

Beetje een side-story, maar dat compenseert dat ik niet zo heel veel van de andere borden heb gezien. Laat ik wel even beginnen met het goede nieuws: het is ongelofelijk, maar Woerden 2 trad compleet aan! Dat is nog niet eerder gebeurd dit seizoen en dan zijn we absoluut gevaarlijk. Dat gevaar liet alleen wel even op zich wachten.

Nog voor mijn tegenstander gearriveerd was, stond Mark al ellendig. Hij sloeg een pion, verwachtte dat zijn tegenstander ook terugsloeg, maar dat gebeurde niet. Marks paard mocht terug naar b8 en ik weet niet wat depressiever was: Marks stelling of zijn lichaamshouding. De ene zucht na de andere en het werd er niet beter op. Na een tijdje bond Thijs Dam de zwarte koning achter zijn strijdwagen, zoals Achilles met Hector in de Ilias, en werd Mark op  h4 ergens mat gezet. 1-0 voor DBC.

De volgorde klopt trouwens niet helemaal, want op bord 1 met Ed hadden we ook al een nul te pakken. Ed, met een giga rating van maar liefst 2111, speelde een opening waar Marcel S. vroeger altijd punt na punt mee binnensleepte, maar dat ging anders tegen de sterke Jelle Smid. Jelle is trouwens niet de broer van Manuel op bord drie, zo leerde ik, want dat is Manuel Smit met een ‘t’. Jelle werd niet warm of koud van de witte opzet en dat laatste was best bijzonder, want hij had een korte broek aan. Ed was erg onder de indruk en blunderde een pion. Vlak daarna gaf hij ook maar gelijk op: 2-0 voor DBC.

Inmiddels stond Henk op bord 5 ook al dramatisch. Er werd volgens mij op de koningsvleugel wat van zwart ingesloten (een stuk) en dus volgde maar een ‘offer’. Er was alleen nooit genoeg compensatie volgens mij en de witte koning ging langzaam maar zeker met de stoptrein naar de andere vleugel. 3-0.

Rond deze tijd bood de tegenstander van Olivier remise aan. Olivier ging het braaf aan de teamleider vragen, maar ik geloof dat we allemaal wel kunnen vermoeden wat het antwoord was. Mijn tegenstander bood het hier ook ergens aan, maar ook voor mij was de keuze simpel: we moesten minstens een punt uit De Bilt meenemen en dus gingen we sowieso door.

Hans op zes speelde een heerlijke partij. Voorafgaand moest hij handtekeningen uitdelen aan de vele enthousiaste fans die waren afgereisd naar het clubgebouw van DBC. Wederom was Hans van opening gewisseld, maar dat gaf absoluut geen problemen. Steeds meer stukken begonnen zijn dame op b3 te ondersteunen in de irritante druk op de zwarte stelling. Die stelling bleek na een tijdje niet meer te houden te zijn. 3-1.

Sarah-Joy zorgde voor de 3-2. In de opening vroeg ik mij af of het allemaal wel goed ging, maar blijkbaar wel dus. Er waren veel penningen en ingewikkelde problemen voor beide kanten, maar Sarah-Joy kwam er het beste uit. Ze speelde mooi op haar sterke d-pion en wist met h3 de vervelende penningproblemen aan haar kant op te lossen.

Hoe het bij Olivier ging weet ik niet goed, maar ik weet wel dat zijn tegenstander – die van dat remiseaanbod eerder – zei dat hij geen tijd meer had. Dat zal niet geholpen hebben. Olivier had in de opening een schijnoffer gedaan van een pion en die had zijn tegenstander snel weer teruggegeven. Blijkbaar is Olivier er uiteindelijk goed uitgekomen. 3-3.

Bij mij ging het ook wel prima. Ik stond veel tijd voor en langzaam maar zeker wist ik de gelijke stelling naar mijn kant toe te trekken. Mijn tegenstander gaf eigenlijk verplicht een pion voor rommelkansen, maar die rommelkansen bleken niet genoeg. Hulde ook aan onze teamcaptain, die zag dat de kattennacht mij in de problemen begon te brengen en mij in de tijdnood van een vijfde koffie voorzag. Gillend heet, dat wel, maar genoeg om een matje te vinden op h2. 4-3 voor Woerden. We stonden voor!

Timo was al veel tijd kwijt in de opening helaas. Hij twijfelde erg lang of er met de dame of het paard op d4 moest worden teruggeslagen. Het werd het paard, dat vervolgens weer snel terug naar f3 ging. Langzaam maar zeker ging het schip ten onder en uiteindelijk moest hij de handdoek in de ring gooien.

4-4, het eerste punt van het seizoen. Zo zie je maar waar Woerden 2 toe in staat is als ze compleet zijn!

Op Zondag 8 maart gaan we dit jaarlijkse schaakfeestje weer houden. Praat bij met oude bekenden, daag elkaar uit over het bord onder het genot van lekker eten, hapjes en drankjes. Schrijf je in en doe mee! Het programma is als vanouds: 11.00 uur Ontvangst met koffie ++ 11.30 – 13.00 uur Vier ronden snelschaken 13.00 – 13.45 uur Winterse kost 13.45 – 16.45 uur Vier ronden rapid schaken 16.45 – 17.30 uur Borrel en prijsuitreiking Je kunt je opgeven via een reply op deze email. Speellocatie: Schaakclub Woerden, De Veste 29 3443 DZ Woerden Inschrijfgeld voor dit schaakfeest is 29,50 euro incl. winterkost, hapjes, drankjes, prijsjes en gezelligheid. Graag van te voren overmaken op rekeningnummer: NL50 RABO 0190 0646 41 tnv Schaakclub Woerden, ovv “Winterkosttournooi”. Maak handig gebruik van ons tikkie! Informatie Als je meer informatie wilt over dit toernooi, dan kun je contact leggen met Marcel van Oort, via mail of tel. 06-45644390. Voorlopige deelnemerslijst (update 28-2) Aldo Oxener Aelxander Rietveld Carl Schoor Charlotte Rietveld Cora van der Zanden Ed Oosterlaken Frank Plomp Fred Bulk Frerik Meyer Hans Tuit Henk Dankers Henk Overmeer Jacco Lind Jens Roggeband Marcel Schröer Marcel van Oort Marjolein Theunissen Mark Pieterse Piet Geertsema Robert Grobbe Sebastian Bernacki Tim Groot Bruinderink Wim Veelenturf

Magnus Leidsche Rijn is een jeugd schaakvereniging. Ons derde moest zaterdag 7 februari tegen hun derde. De meeste tegenstanders zitten nog op de lagere school, de nestor van het gezelschap kan niet veel ouder dan zestien geweest zijn. Bij zulke jonge spelers zegt een elo rating niet zo veel en wie weet, spelen ze allemaal over vijf jaar in de hoofdklasse. Maar op dit moment waren ze toch echt nog een maatje te klein voor ons.

Marjolein
moest tegen het kleinste jongetje dat snel en passief speelde waardoor ze al snel wat beter stond. Toen zíjn paarden op c3 en b3 stonden, speelde zíj b4. Hij antwoordde met Pbe2 en drukte de klok in. Tsja… Dat is een onreglementaire zet en er moest met het b-paard gespeeld worden. Met een stuk meer vermorzelde Marjolein vervolgens het centrum en zette haar tegenstandertje mat.
Annie
had na een klassieke opening en na wat afruil een stelling op het bord die nagenoeg gelijk was. Dat veranderde toen zij een pionnetje dreigde te snoepen. Volgens de computer was de stelling na het verlies van de pion dan nog steeds in evenwicht, maar haar tegenstander besloot de pion te dekken. Gevolg was wel een lastige penning waardoor hij sterk in het defensief werd gedwongen. Het mogelijk verlies van een kwaliteit resulteerde na een paniek-zet uiteindelijk in het verlies van de dame, waarna hij direct opgaf.

Tim
wist een pion te winnen na een super dynamisch begin met een heel unieke opening. De pion verloor hij vervolgens weer toen de dames snel werden afgeruild. Er onstond een middenspel zonder dames maar met de meeste stukken nog op het bord. Een remiseaanbod weigerde Tim, en terecht: zijn loperpaar en sterke vrijpion bleken uiteindelijk toch te veel te zijn. De tegenstander moest een stuk geven en gaf toen de partij op.  
Ad
belandde in de Alapin variant van het Siciliaans. Hij had lang nagedacht over een paard offer, maar zag daar vanaf. Gelukkig, want bij de analyse bleek dat dit geen goed plan was geweest. De stelling was enkele zetten later nog steeds gelijk en met een voordelige stand van 3-0 voor Woerden werd de vrede getekend. 
Sjaak
zag dat zijn jeugdige tegenstander een pionnenstorm richting zijn kort gerokeerde koning ambieerde. Hij ontwikkelde daarom tegenspel op de damevleugel en wist een toren op de tweede rij te brengen. Na twee mindere zetten van wit en een mooie breekzet in het centrum, won hij respectievelijk een pion en een stuk. In het eindspel speculeerde zijn opponent nog op pat, maar dat wist Sjaak te vermijden en daarmee het volle punt veilig te stellen.
Jean
had zwart aan bord 5 en kreeg een Engelse opening tegen zich. Het werd een rustige partij waarin het evenwicht niet echt werd verbroken. In de slotstelling stond Jean iets beter, hij hoefde in ieder geval niets te vrezen. Een overtuigende route naar winst was er niet zo snel en aangezien de factor tijd aan de horizon opdoemde, accepteerde Jean het remise-aanbod.

Leen
lukte het niet echt om met voordeel uit de opening te komen.Tijdens het middenspel met ongeveer een uur tijdachterstand ging het op neer. Juist waar je van een jeugdige tegenstander tactiek zou verwachtten, was zijn spel positioneel.  Met een klein grapje lukte het om zijn loper in te sluiten, waarna het nog steeds maar +1 was. Na een onnodige ruil van de dames, net voor de tijdcontrole bleef er een kansloos eindspel over dat doorgespeeld werd tot mat.
Jory
voelde zich zaterdag niet heel erg fit. Dus koos hij ervoor om terug te vallen op zijn oude, ‘low-effort’ opening. Lekker al zijn standaardzetjes doen zonder er al te veel bij na hoeven te denken.Aan het einde van de opening koos hij voor een riskant zetje. Zijn tegenstandster zou daarop een kritische zet moeten spelen die zij evenwel niet vond. Hierdoor kwam hij gelijk een stuk beter te staan. Even later leek het alsof zijn tegenstandster bijna geen zetten meer op het bord had. Een overvloed van tactiekjes hing in de lucht. En inderdaad, niet veel later trapte ze in een dubbele penning, waardoor hij een kwaliteit won. Nu was het een kwestie van rustig uitschuiven naar de winst.

En zo wonnen we met 7-1. Nog twee ronden te gaan; we moeten nog tegen het oppermachtige DSC Delft 5 (2 matchpunten en 5,5 bordpunten meer dan wij) en hekkensluiter Krimpen aan den IJssel. Het moet wel heel gek lopen willen we deze groep winnen. Maar handhaven (dus: bij de eerste vier eindigen, dit in verband met de versterkte degradatie nu er een zevende KNSB klasse aankomt) zou moeten lukken.