Magnus Leidsche Rijn is een jeugd schaakvereniging. Ons derde moest zaterdag 7 februari tegen hun derde. De meeste tegenstanders zitten nog op de lagere school, de nestor van het gezelschap kan niet veel ouder dan zestien geweest zijn. Bij zulke jonge spelers zegt een elo rating niet zo veel en wie weet, spelen ze allemaal over vijf jaar in de hoofdklasse. Maar op dit moment waren ze toch echt nog een maatje te klein voor ons.
Marjolein
moest tegen het kleinste jongetje dat snel en passief speelde waardoor ze al snel wat beter stond. Toen zíjn paarden op c3 en b3 stonden, speelde zíj b4. Hij antwoordde met Pbe2 en drukte de klok in. Tsja… Dat is een onreglementaire zet en er moest met het b-paard gespeeld worden. Met een stuk meer vermorzelde Marjolein vervolgens het centrum en zette haar tegenstandertje mat.
Annie
had na een klassieke opening en na wat afruil een stelling op het bord die nagenoeg gelijk was. Dat veranderde toen zij een pionnetje dreigde te snoepen. Volgens de computer was de stelling na het verlies van de pion dan nog steeds in evenwicht, maar haar tegenstander besloot de pion te dekken. Gevolg was wel een lastige penning waardoor hij sterk in het defensief werd gedwongen. Het mogelijk verlies van een kwaliteit resulteerde na een paniek-zet uiteindelijk in het verlies van de dame, waarna hij direct opgaf.
Tim
wist een pion te winnen na een super dynamisch begin met een heel unieke opening. De pion verloor hij vervolgens weer toen de dames snel werden afgeruild. Er onstond een middenspel zonder dames maar met de meeste stukken nog op het bord. Een remiseaanbod weigerde Tim, en terecht: zijn loperpaar en sterke vrijpion bleken uiteindelijk toch te veel te zijn. De tegenstander moest een stuk geven en gaf toen de partij op.
Ad
belandde in de Alapin variant van het Siciliaans. Hij had lang nagedacht over een paard offer, maar zag daar vanaf. Gelukkig, want bij de analyse bleek dat dit geen goed plan was geweest. De stelling was enkele zetten later nog steeds gelijk en met een voordelige stand van 3-0 voor Woerden werd de vrede getekend.
Sjaak
zag dat zijn jeugdige tegenstander een pionnenstorm richting zijn kort gerokeerde koning ambieerde. Hij ontwikkelde daarom tegenspel op de damevleugel en wist een toren op de tweede rij te brengen. Na twee mindere zetten van wit en een mooie breekzet in het centrum, won hij respectievelijk een pion en een stuk. In het eindspel speculeerde zijn opponent nog op pat, maar dat wist Sjaak te vermijden en daarmee het volle punt veilig te stellen.
Jean
had zwart aan bord 5 en kreeg een Engelse opening tegen zich. Het werd een rustige partij waarin het evenwicht niet echt werd verbroken. In de slotstelling stond Jean iets beter, hij hoefde in ieder geval niets te vrezen. Een overtuigende route naar winst was er niet zo snel en aangezien de factor tijd aan de horizon opdoemde, accepteerde Jean het remise-aanbod.
Leen
lukte het niet echt om met voordeel uit de opening te komen.Tijdens het middenspel met ongeveer een uur tijdachterstand ging het op neer. Juist waar je van een jeugdige tegenstander tactiek zou verwachtten, was zijn spel positioneel. Met een klein grapje lukte het om zijn loper in te sluiten, waarna het nog steeds maar +1 was. Na een onnodige ruil van de dames, net voor de tijdcontrole bleef er een kansloos eindspel over dat doorgespeeld werd tot mat.
Jory
voelde zich zaterdag niet heel erg fit. Dus koos hij ervoor om terug te vallen op zijn oude, ‘low-effort’ opening. Lekker al zijn standaardzetjes doen zonder er al te veel bij na hoeven te denken.Aan het einde van de opening koos hij voor een riskant zetje. Zijn tegenstandster zou daarop een kritische zet moeten spelen die zij evenwel niet vond. Hierdoor kwam hij gelijk een stuk beter te staan. Even later leek het alsof zijn tegenstandster bijna geen zetten meer op het bord had. Een overvloed van tactiekjes hing in de lucht. En inderdaad, niet veel later trapte ze in een dubbele penning, waardoor hij een kwaliteit won. Nu was het een kwestie van rustig uitschuiven naar de winst.
En zo wonnen we met 7-1. Nog twee ronden te gaan; we moeten nog tegen het oppermachtige DSC Delft 5 (2 matchpunten en 5,5 bordpunten meer dan wij) en hekkensluiter Krimpen aan den IJssel. Het moet wel heel gek lopen willen we deze groep winnen. Maar handhaven (dus: bij de eerste vier eindigen, dit in verband met de versterkte degradatie nu er een zevende KNSB klasse aankomt) zou moeten lukken.
