Koploper met een reden

Afgelopen vrijdag was Woerden 2 te gast in Soest. Soest was van te voren al torenhoog favoriet, ze hebben namelijk twee spelers met 2100+ en dat is ongehoord in de eerste klasse, maar 1 was afwezig dus wij gingen voor een verassing!

We gaan langzaam oplopen met de ratings van de tegenstander. Wij beginnen dan met Woerden bij Willem Vink. Die mocht met wit en kreeg voor Woerdenaren een bekende stelling op het bord die je alleen ziet tegen Willem. De tegenstander wist er niet zo veel raad mee, want hij was binnen de kortste keren een kwaliteit kwijt, maar de stukken stonden onhandig. Dus de tegenstander had een goede tegenaanval, Willem wilde zelf ook gaan aanvallen. Het eindigde met een anticlimax, want het werd opeens eeuwig schaak.

Bij de partij van Henk Dankers was het lang schuiven, maar op het einde kregen wij een pionneneindspel te zien. Bijde kanten hadden 5 pionnen, maar Henk had er 1 die helemaal vrij liep. Het bleek echter eerder een zwakte te zijn dan een sterk punt. Pionnen eindspelen zijn vaak gewonnen voor een van de kanten en dat viel deze keer de kant op van Soest.

Ad Goes kwam een bekende tegen en ze hadden er allebij zin in. Zo begon het al met een opmerking als ‘doe de groeten aan Sten, als ik hem nog zie na deze partij.’ De toon was dus gezet en ze gingen beginnen. Het was gelijk scherp, maar helaas had Ad al zijn pionnen op a, b, c, g en h. Dus helemaal niks in het centrum. Soest had ze daar wel, dus het ging helaas mis.

We gaan nu naar onze 3 invallers, daarbij beginnen we met Jory. Hij kreeg zijn eigen opening op het bord, alleen zat hij aan de onwennige kant van het bord. Hij wilde een vervelend systeem kiezen voor de tegenstander, maar hij haalde er 2 door elkaar en de tegenstander wist er wel raad mee en op het einde liep er zo een pion door naar b8.

Pia kreeg een krankzinnige stelling op het bord. Overal schaakjes en koningen die het niet naar hun zin hadden. Na lange berekeningen bleek de koning uit Soest wel veilig te staan op f3 zonder andere stukken om zich heen. De koning op f8 had het een stukje minder prettig. Dus die moet zich overgeven.

Als laatste van de invallers hebben wij de ‘opperinvaller’ van Woerden 2. Hij valt zo vaak in dat hij zelfs teamcaptain was deze avond. Wij hebben nu ook 3 spelers altijd aanwezig en dat is het erelid Henk Dankers, de schrijver van het verslag en de ‘invaller’ Henk de Heer. Hij deed het weer goed deze avond, zo goed dat zijn tegenstander het niet eens door had. Hij kreeg een theoretische variant op het bord (Misschien wel de Najdorf weerlegd) en de tegenstander schok zich wakker met een stuk minder. Hij was te laat wakker en Henk won de partij.

Ik mocht op bord 2 tegen een 1945, na de hele heenrit in paniek 1.c4 voorbereiden bleek ik een andere tegenstander te hebben dan gedacht. Waarna de captain (meneer de Heer) terecht zei ‘je kan maar beter stoppen met die rotzooi van chessable, als je het toch niet op het bord krijgt’. Ik stond best wel verdrongen en mijn tegenstander stond zo goed dat hij een vol paard offerde op f6, maar die mocht ik niet pakken. Dus maar een andere zet gedaan, die een pion won. Daarmee naar het eindspel. Nadat mijn tegenstander een zet deed vargat hij de klok en die liet ik maar lopen. Dus zo was zijn tijd om tewijl ik aan zet was.

Rolinde had de grootste uitdaging van de avond. Ze mocht tegen de heer G.M Muis. Het zit al in de naam dat het geen makkelijke partij werd. Rolinde kreeg een stelling op het bord waarin ze zich niet zo heel erg thuis in voelt, maar misschien wel gevoel voor had. Haar tegenstander had het zwaar en zijn koning ook, zo is zijn koning na een korte rokade naar h8 gegaan om vervolgens terug te gaan naar f8. Helaas kreeg Rolinde last van tijdsdruk en mocht haar tegenstander blij zijn met een vol punt.

Dus we kwamen tot de 2,5 tegen de koploper.

https://sosc.netstand.nl/pairings/view/7282

Woerden uitgeschakeld door Kennemer Combinatie

De derde ronde van dfe KNSB competitie is altijd een zware opgave voor Woerden. Ik kan me niet herinneren dat we ooit die ronde overleefd hebben. Maar eens moet de eerste keer zijn. De kansen tegen de spelers van Kennemer waren niet bijster groot, maar geheel uitgesloten was het nu ook niet. De kansen slonken wel zienderogen toen GM Liam Vrolijk binnen kwam wandelen. Teamleider Tex de Wit had zich door hem laten vervangen.

Over mijn eigen partij kan ik kort zijn. Ik was blij dat het in het schaken is toegestaan op te geven om het leiden te verzachten. Na 28 zetten met wit tegen Khoi Pham maakte ik dankbaar gebruik van die regel.

Sten tegen Liam

Sten Goes bood heel wat meer tegenstand tegen Liam Vrolijk. Sten leek goed bezig te zijn, maar de dubbelpion waar Liam zichzelf willens en wetens mee opgezadeld had, bleek zijn stukken de juiste velden te geven. Sten raakte een pion kwijt en in de verwikkelingen erna bleek hoe goed Liam alles had doorgerekend. Sten verloor.

Selman tegen Onno en Ed tegen Esper

Ed Oosterlaken kreeg nog een veelbelovende stelling op het bord. Hij leek zelfs wat materiaal voor te komen, maar werd in het eindspel toch nog op de koningsvleugel overspeeld.

Selman Ercan kwam tegen Onno Eigersma zeer goed uit de opening en ook in het middenspel stond hij objectief gezien gewonnen. Daarna werd het zo ingewikkeld dat Onno kansen kreeg om terug te komen. Beide spelers vraten de tijd op. Op het nippertje werd er remise overeengekomen in een stelling waarin Selman weliswaar helemaal gewonnen stond, maar waarin de winst niet zo een-twee-drie te vinden was.

Kennemer Combinatie heeft daarmee overtuigend Woerden met 3,5-0,5 uitgeschakeld.

DRL 1 – Woerden 1: 2-6

Woerden 1 was in de uitwedstrijd de 5e ronde tegen De Rode Loper 1 niet compleet. Voor het eerst in deze competitie, wat iets zegt over de vastberadenheid van de spelers. Nu is Woerden gezegend met een steeds breder wordende top, dus de invallers waren ook in staat hun mannetje te staan.

De eerste die klaar was, was invaller Jacco Lind. Hij vermorzelde met zwart Chris Regeling over de lange diagonaal en kon snel het punt noteren.

Selman en Sten

Ondertussen ging het op drie van de eerste vier borden lekker. Jan Prins dacht in scherpe een theoretische variant een nieuw ideetje te kunnen lanceren, maar dat bracht hem slechts in een moeilijk parket. Sten won materiaal en gaf dat niet meer terug. Selman speelde een stelling met ongelijk materiaal. Hij had alleen wat meer ongelijk materiaal dan Hendrik Aldenberg. Er zaten nog wel wat valletjes in de stelling, maar daar wist Selman wel raad mee. Marcel Schröer hoefde slechts een ondoordringbare stelling op te zetten om Thom Zwamborn zich in zijn zwaard te laten werpen. De twee extra pionnen waren genoeg voor de winst in het ongelijke loper eindspel.

Jelle, Selman en Sten

Een geheel ander verloop had de partij tussen Jelle Wiering en Henk Dissel. Jelle liet zich op zijn koningsvleugel en in het centrum enorm de kaas van het bord eten. Zijn stelling gaf zo’n trieste aanblik, dat Henk hem, om het leed te verzachten, ongevraagd een tweede kopje koffie voorzette. Dat kopje deed Jelle goed. Hij bleef doorvechten en in een stelling waarin Jelle een eeuwig schaak kon uitvoeren, plaatste Henk zijn koning op een onzalig veld waar het schaak zelfs een mat werd.


Olger, Olivier en Hans

Op de overgebleven onderste borden had Woerden het wat moeilijker. Hans van Steijn pakte met zwart tegen Peter Hoogakker het centrum maar raakte daarna zijn dame kwijt. Gelukkig wist hij even later de dame van Peter in te sluiten en bereikte het eindspel met een stuk meer. Bij Olger van Donk tegen Mike Harzevoort was het ook ingewikkeld. Olger had een dame tegen een toren en loper, maar die werd door de lichtere onder de voet gelopen en Olger verloor.

Olivier

Olivier Huizer kwam ietwat passief te staan tegen Marcel Scholten. Na de afwikkeling van alle zware stukken was er echter weinig aan de hand. Het werd een eindspel met gelijke lopers waarin beide spelers een beetje heen en weer bleven te schuiven terwijl alle andere spelers de stukken al hadden opgeruimd. Wij verwachtten een punten deling, maar Olivier had zich op het laatst toch laten verschaken.

Daarmee werd het 6-2 voor Woerden en verstevigt Woerden 1 de koppositie.

27 December Oliebollentoernooi!

Tussen kerst een oud en nieuw hebben wij traditioneel een massakamp met Bodegraven. Helaas gaat dat dit jaar niet door.

Als goedmakertje hebben we het oliebollentoernooi. We gaan minstens 4 rondes rapid schaken met een speeltempo van 20 minuten per persoon. Als alle rondes snel zijn dan kunnen we er misschien een 5e aan vast breien.

Dit is het tijdschema:

LET OP: Ronde 1 start om 8 uur. Ik wil 5 minuten daarvoor indelen, dus zorg ervoor dat je er kwart voor al bent.

Ronde 1: 20:00 – 20:40

Ronde 2: 20:45 – 21:25

Ronde 3: 21:30 – 22:10

Ronde 4: 22:15 – 22:55

(Optioneel) Ronde 5: 23:00 – 23:40

Van te voren aanmelden hoeft niet, dus speel gerust mee. Als jij eerder weg wilt mag dat ook. Alvast veel speelplezier en tot dinsdag!

PS: Er zijn ook echt Oliebollen!

Woerden 2 wint van Voorschoten 3

Afgelopen zaterdag toog Woerden twee naar Voorschoten om daar tegen het derde van SV Voorschoten te spelen. In de auto had ik Michiel (die voor het eerst inviel in het tweede) en Hans (die voor het eerst op het eerste bord speelde) nog heel erg laten schrikken doordat ik Voorschoten en Voorthuizen (waar ze óók een Schoolstraat hebben) door elkaar haalde. Bij voorbaat werden alle mogelijke tegenvallende resultaten aan mij toegeschreven. Maar Hans had ons keurig naar Voorschoten gebracht waar we bibberend en glibberend de speelruimte van de tegenstanders bereikten.

Duurde mijn partij de vorige ronde het langst, deze keer was ik met wit als eerste klaar. Mijn tegenstander dacht ‘Kom, laat ik eens lang rocheren in een Italiaan.’, maar speelde verder zo slap, dat ik op 13e zet een onaantastbare toren op f7 had staan en hij op de 20e zet op kon geven.

Niet veel later was de partij naast mij op het achtste bord van Michiel Somers klaar. Zijn tegenstander was op de fiets vanuit Katwijk gekomen, alle ijzel en kou trotserend. ‘Dan moet hij wel een liefhebber van het spel zijn.’ dacht Michiel. Niets bleek minder waar: loper naar f4 op zet twee en koelbloedig (de verwarming stond uit) creëerde Michiel in zijn eigen stelling een dubbelpion, met compensatie. Uiteindelijk bleek die compensatie toch tegen te vallen en werd het remiseaanbod aangenomen.

Op dat moment zat Olivier Huizer breed glunderend achter zijn bord. In een Russische opening won hij een tempootje en kwam met een paard op f5. En wat doe je met een paard op f5? Juist, die wil naar g7. Het offer bleek correct. Ook een verrassend tegenoffer kon daar niets aan veranderen. Na het nodige vuurwerk raakte de tegenstander het spoor volledig bijster en liet hij zich pardoes mat zetten. Met de dame. Op g7. Dat was een prettig partijtje voor Olivier.

Hoe anders verging het Hans Tuit, hij had juist een partij om snel te vergeten. Zijn tegenstander koos voor de Caro-Kann en de computer beoordeelde de stelling al snel met -3. Na wat zwakke zetten werd het plotseling +3 voor Hans. De aanval zag er mooi uit met paard, toren en dame. Achter het bord en tijdens de analyse viel de winst echter niet te vinden. Na wat zwakke zetten bloedde de aanval dood. In een al verloren stelling ging Hans uiteindelijk door zijn vlag.

Leen de Jong was ons zorgenkind. De dag daarvoor was hij gevallen en had hij een grote bult op zijn hoofd en een akelig dikke blauwe hand. Als dat maar goed zou gaan! Hij speelde met zwart aan bord twee en het spel verliep geleidelijk van iets minder naar steeds wat beter. Rond de 30e zet vergat hij echter om door te pakken.  Nu kwam er een afwikkeling op het bord waarin niets meer te beleven viel waarna de vrede getekend werd.

Annie de Jong pakte van begin af aan wél goed door. Ze kwam uitstekend uit de opening en kwam door een combinatie een stuk voor. Maar nog belangrijker was de vrijpion op de b-lijn die ze had weten te maken. Die was niet meer te stoppen en zo was het punt binnen.

Hans van Steijn kwam lekker uit de opening met veel ruimte en initiatief. In het middenspel koos hij voor een afwikkeling van het eindspel waarbij hij het loperpaar had met een ietwat verzwakte pionnenstructuur. Toen hij ongelukkigerwijs een pion kwijtraakte, ontstond er uiteindelijk een eindspel met ongelijke lopers. Hij moest hard werken om de twee aangesloten vrije pionnen van zijn tegenstander tegenhouden. Maar dat lukte en dus werd het remise.

Ten slotte was het het wachten op Henk de Heer. Duurde zijn partij de vorige ronde het kortst, deze keer was hij met zwart als laatste klaar. Het toreneindspel van toren plus twee pionnen tegen toren alleen was theoretisch gewonnen, maar zat vol valkuilen. Henk wist ze allemaal te omzeilen, het klopte allemaal net.

KNSB: CE 2 – Woerden 1

Voor de wedstrijd tegen Charlois Europoort 2 zakte Woerden 1 zaterdag af naar de krochten van Rotterdam. Nu zullen veel bewoners van Noord hier Rotterdam Zuid mee bedoelen, maar in dit geval kwamen we letterlijk in de kelder van een school terecht. Een prima speelzaal overigens. 

Voor Jelle en mij was het een beetje thuis komen. In de tijd dat Woerden geen team in de KNSB had, hebben we een jaar of vijf voor CE 2 gespeeld. Het was dan ook een weerzien met veel oude bekenden. Valery Maes, vaste supporter en vroeger vaak invaller in het eerste team was ook aanwezig. Woerdenaren zullen hem wellicht kennen als eminente deelnemer aan het Goudkuipje toernooi in vroeger jaren.

Na wat hand nijverheid, waarbij we op een a4tje een notatieformulier moesten tekenen, gingen we van start. Vooraf hadden we een zwaar hoofd in onze kansen tegen Charlois Europoort 2, maar het team was danig verzwakt. Lendert van den Ouden en Kees van Drunen, al jaren de degelijke ruggengraat van het team werden daar node gemist. Ze hadden het glibberige pad naar een match tegen Woerden niet aangedurfd.

De inderhaast opgeroepen vervanger van Kees van Drunen was niet opgewassen tegen het nauwkeurige rekenwerk van Sten Goes. Nu vergaloppeerde ons raspaardje zich in de opening wel even, waardoor hij een belangrijke loper moest ruilen, maar daarna ging Sten als een mes door boter. Dat kwam goed uit. Hij kon zich daarna nuttig maken als team fotograaf.

Marcel Schröer speelde tegen oude bekende Hans Uitenbroek. Marcel had zijn teamgenoten vooraf gewaarschuwd: zorg ervoor dat je niet in een miniatuurtje van Hans terecht komt, want daar is deze gerenommeerde probleem oplosser virtuoos in. De ironie van onze partij was, dat Hans in een miniatuurtje van mij terecht kwam en al snel de vlag moest strijken.

Selman en Marcel (tegen Hans Uitenbroek)

Rolinde den Heijer leek Armantos Tzanis aardig van het bord te spelen. Ze won een pion en wist later ook nog eens een kwaliteit te winnen door een toren in te sluiten. Toch bleken de kansen van Armantos venijniger dan gedacht. Een combinatie van toren, paard en loper namen de koningsvleugel danig onder vuur. Gelukkig wist Rolinde alle problemen op te lossen en besliste het materiële voordeel.

Jelle heeft zich de laatste tijd bekwaamd in het spelen van strategisch complexe stellingen en zo langzamerhand begint dat zijn vruchten af te werpen. André van der Graaf wist er na de opening niet goed raad mee. Zijn koning werd onder vuur genomen zonder er enig tegenspel tegenover te stellen. Jelle maakte het mooi af met een thematisch offer dat de koningsstelling open brak.

4-0 was het en de Woerdense spelers hadden het erg naar hun zin. Op de borden zag het er naar uit dat er wel ergens een halfje binnen gehaald zou worden. Het duurde toch nog een tijdje voor dat het geval was.

Bas en Ed

Eerst werd het nog 4-1. Bas Verberne had tegen Joris Greene een fraaie strategische partij gespeeld. Dat leidde na wat gelaveertot een pion winst. Bas nam de pion echter op de verkeerde manier, waardoor zijn dame enigszins buiten spel kwam te staan. Joris greep zijn kans en nam de koning van Bas onder vuur. Terwijl zijn klok gevaarlijk snel achteruit liep kon Bas alle complicaties niet meer aan en verloor.

Selman Ercan had tegen Michel de Wit een heel interessante opening op het bord gebracht, waar grote en kleine valletjes in zaten. Michel vermijdde de grote maar trapte in een kleine, waardoor hij in een lastig parket terecht kwam. Hij verdedigde zich kranig in een slechte stelling. “Je zal wel ergens gewonnen hebben gestaan,” was zijn terechte evaluatie achteraf. Een dozijn zetten lang. Selman won een pion, maar in het ongelijke loper eindspel zat er geen winst meer in. Wij waren in ieder geval erg verheugd over het halfje. Met 4,5 punt konden we een stuk meer ontspannen naar de overige partijen kijken.

Ed Oosterlaken kwam tegen Kresna Soerjadi in een moeilijke stelling terecht. Nu zijn we er al aan gewend zijn geraakt dat Ed een flink deel van de partij in de touwen hangt. Meestal zelfs met een kwaliteit minder. Nu had Ed zelfs een pion meer, dus we bleven optimistisch. Soerjadi bespeelde het klavier op beide flanken van het bord. Hij had zijn aandacht beter op één van de vleugels kunnen richten. Nu leidde het nergens tot iets en kon Ed terug slaan. Met een groot materieel voordeel wist Ed de partij naar zich toe te trekken.

Jelle, Jacco en Rolinde

Jacco Lind bereikte tegen Cor een flink strategisch voordeel. Zo’n voordeel verder uitbouwen is ook een vak. Jacco kreeg het tegen Cor niet goed voor elkaar. De partij bleef maar door sudderen. Cor kreeg uiteindelijk zelf een vrijpion op het bord. Gelukkig wist Jacco af te wikkelen naar een paarden eindspel dat remise te houden moest zijn. Na wat heen en weer schuiven kwamen ook beide spelers tot deze conclusie.

Daarmee won Woerden 1 met 6-2 van Charlois Europoort 2. Met de versterkte degradatie regeling dit seizoen (zelfs als nummer 8 ben je je leven niet zeker) was het een welkome opsteker.

Voor details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/12345

KNSB Woerden 2 – Rijswijk 2

Voor de derde ronde van de KNSB competitie vingen wij thuis aan tegen de spelers van Rijswijk 2, aangezien zij gemiddeld een wat lagere rating hadden, hadden zij de bordverdeling iets anders gemaakt en dat droeg zeker bij aan de spanning.

Familie de Jong had een slechte dag, Annie kwam met wit prima uit de opening maar uiteindelijk kostte dat meer tijd dan gepland waardoor ze in het middenspel de controle steeds meer kwijtraakte en uiteindelijk op moest geven. Leen kwam ook prima uit de opening en door voorzichtig spel van zijn tegenstander had hij al snel een voordeeltje te pakken, op een gegeven moment kon Leen de dame van de tegenstander winnen ten koste van een hele toren maar, hij keek verder vanwege mogelijke complicaties en besloot toen maar spontaan een toren cadeau te doen, een pijnlijk verlies in een gewonnen stelling.

Hans van Steijn die weer gezellig naast mij zat had een wat rommelige openingsfase maar daarna wist hij de pionnenstructuur van zijn tegenstander dusdanig te verzwakken dat hij een klein voordeel behaalde, middels een pionoffer en een tactisch tussenzetje won Hans een paard en daarna kwam er een combinatie die leidde tot of mat of dameverlies, reden genoeg voor zijn tegenstander om de handdoek in de ring te gooien.

Aan de andere kant werd ik geflankeerd door Henk die wel heel snel klaar was, zijn conclusie was als volgt: “Ik had denk ik de snelste overwinning uit mijn externe carrière. Het ging te
gemakkelijk om leuk te kunnen zijn. Mijn tegenstander maakte 2 fouten: hij koos de ‘modern
defence’ (inferieur zoals we weten) en na 20 zetten zag hij mat over het hoofd.”

Hans Tuit (meneer de voorzitter) speelde met zwart de Marshall variant van het Spaans tegen Edwin Mulders (eindelijk een naam van een tegenstander in het verslag) de enige variant die Hans behoorlijk kent en meestal (dankzij de gambiet stijl met offermogelijkheden) ruim voor de 40e zet is afgelopen, Edwin koos de meest scherpe variant maar was niet op de hoogte van de zeer belangrijke vervolg zetten in deze variant en de partij was hierdoor zeer snel beslecht in het voordeel van Hans die mede door zijn theoretische kennis niet echt het gevoel had geschaakt te hebben aangezien hij nog in zijn trainingsmodus zat. Puntje voor Hans dus.

Good old Jan Bulk deed het als invaller ook heel goed, zijn 1e keer ooit tegen Rijswijk dus dat is toch wel een bijzondere ervaring na al die jaren. Jan speelde tegen een andere invaller en won al snel een pion, daarna ging zijn tegenstander heel goed opletten en werd het voor Jan een kleine plusremise met als afsluiter de Chinese maaltijd in ons nieuwe honk.

Ikzelf had met zwart al snel licht voordeel uit een Konings-Indische opening alhoewel die computers het pas begrijpen in een later stadium, kennelijk is het KI een opening die nog steeds computers verrast. Ik wilde een koningsaanval echter te snel doorzetten en eindigde daardoor in een stelling waar geen leven meer in zat aldus werd het ook bij mij remise.

Toen zat daar nog Marjolein die het die middag samen met Sten Goes het langste volhield, na wat onnauwkeurigheden van Marjolein in de openingsfase deed haar tegenstander hetzelfde in het middenspel hetgeen resulteerde in een eindspel van een sterk paard van Marjolein tegen een slechte loper van haar tegenstander, langzaam maar zeker begon Marjolein wat pionnetjes te snoepen en duwde haar resterende armada naar voren, genoeg om de zege binnen te halen en dat had ze net nodig in de externe competitie!

Einduitslag 5-3 voor Woerden 2

Het gezamenlijk eten na afloop is een leuk initiatief en ik hoop de volgende keer ook aan te schuiven!

Woerden 1 – DBC 1

Het was weer een gezellige drukte op de clubavond. Woerden 1 en Woerden 3 speelde thuis en ook de interne competitie was weer goed bezocht, zoals we de laatste tijd wel gewend zijn. Toch was het nog iets drukker dan verwacht. Hoe kwam dat toch? Alles werd duidelijk toen iedereen achter het bord ging plaats nemen. Er bleef een clubje schakers bedremmeld staan, niet wetende wat te doen. Was dit een schaakvariant van de stoelendans? Alle borden waren inmiddels gevuld en er bleven nog wat schakers over. Het bleek het eerste team van Denk en Zet te zijn, die een week te vroeg naar Woerden waren afgereisd om hun wedstrijd tegen Woerden 2 te spelen. Daar had Woerden niet op gerekend en dus moesten ze helaas weer terig naar huis. Daar hadden ze nou de tweede helft van het Nederlands elftal voor gemist.

DBC 1 miste een paar prominente spelers, maar daar waren een aantal goede aanstormende talenten voor in de plaats gekomen. Selman zag er een van tegenover zich. Met omzichtig spel dacht Selman langzaam de druk te kunnen verhogen, maar zijn tegenstander wist een koningsaanval op te zetten die uiteindelijk leidde tot een verloren eindspel voor Selman. Ook Ed kreeg het zwaar te verduren tegen een jong talent. Halverwege stond Ed zelfs drie pionnen achter. We gaven geen cent meer voor de kansen van Ed. Maar Ed rechtte zijn rug, won een pion terug en later nog een. Het eindspel met een pion minder wist hij knap remise te houden. Bas speelde een prima partij. Hij won een kwaliteit en had ook nog eens druk op de koning. Dat werd een overtuigende overwinning. Ook Hans was goed op dreef. Hij stormde met al zijn pionnen richting de vijandelijke koning. Toen het daar helemaal vast was gezet bleek Hans ook op de andere vleugel de overhand te hebben. Zelf speelde ik een degelijk partij tegen de wat frivole openingsbehandeling van mijn tegenstander. Na een pion gewonnen te hebben moest ik alleen oppassen dat ik niet in een toreneindspel met remise kansen terecht zou komen. Dat lukte en ook dat punt was binnen. Sten Goes kwam via een e4 opening in een soort konings indisch achtige stelling terecht. Geen van beide spelers wiste hoe ze verder moesten komen en de vrede werd getekend.

Het was daarmee 4-2 voor Woerden en twee partijen waren nog in volle gang. Olger had weer een stevige stelling neergezet. Het langzaam consolideren en van daar uit een klein voordeeltje uitbouwen is de laatste tijd zijn specialiteit. Ook nu was dat het geval. Olger wikkelde mooi af naar een gewonnen eindspel en haalde soepel het punt binnen. De partij van Jelle had het tegenovergestelde verloop. Na een ingewikkelde openingsfase speelde Jelle zijn tegenstander helemaal van het bord. Tot hij pardoes een volle toren in de uitverkoop deed. De stelling was daarna compleet verloren, maar nog wel gecompliceerd. Onder grote belangstelling bestookte Jelle met een stuk minder de koning van de tegenstander. Die kon zoveel complicaties niet meer verwerken en de aanval sloeg toch nog door.

Daarmee won Woerden met 6-2 van DBC 1 en gaat aan de leiding in de hoofdklasse B.

Voor details zie:  https://sosc.netstand.nl/pairings/view/7085

Woerden en Ivoren Toren delen de punten.

Met twee invallers verwachtten we met Woerden 1 een zware middag voor de boeg te hebben tegen RSR Ivoren Toren in de 4e ronde van de KNSB competitie. Gelukkig voor Woerden had ook RSR te kampen met twee uitvallers en zo werd het toch nog een wedstrijd tussen twee op papier gelijkwaardige teams. Op de borden werd lang gestreden. Veel spelers van Woerden 2 en 3 hadden de stukken al in de doos terug gestopt toen alle partijen van Woerden 1 nog in volle gang waren.

Door de invallers op de laatste twee borden werden de punten gedeeld. Chris Klaassen had tegen Herman Keetbaas een degelijke stelling opgebouwd die wellicht licht beter was. Maar na een schaak sabbatical van een jaar of veertig voelde Chris zich nog niet zeker genoeg om met wat minder tijd op de klok vol voor de winst te gaan. Olivier Huizer had wat pionnetjes van David van Heusden weten te af snoepen, maar zijn koning was wel zwaar onder vuur geraakt door de witte torens. Zijn tegenstander koos met een eeuwige aanval op de koning eieren voor zijn geld en ook hier werd de vrede getekend.    

Rolinde pakte het tegen Homayoun Mohtaat al snel scherp aan en grabbelde met de dame een pion op b2 mee. Dat kostte zwart wel wat tempi en door de opgejaagde dame was het niet Rolinde die even later een pion voor stond, maar haar tegenstander. Rolinde had er weliswaar een actieve loper voor op het bord staan, maar toen die afgeruild werd en er zelfs een tweede pion van het bord ging was er geen houden meer aan.

Mijn tegenstander, Nathanaël Spaan, ging in de opening de scherpste voortzetting uit de weg en raakte daarmee gelijk alle voordeel kwijt. Lang ging de partij gelijk op. Het ging pas verkeerd voor Nathanaël toen hij met zijn paard mijn stelling binnen drong. Het paard bereikte er niets en had zichzelf in een net laten verstrikken waar niet meer uit te ontsnappen viel zonder materiaal te verliezen. 

Selman speelde tegen Michael Fung een gecompliceerde partij. Beide spelers raakten verzeild in een stelling waarin de ene taktiek de andere opvolgde. Het hield maar niet op. En op het laatst was het materiële evenwicht weer volledig hersteld. Selman had wel twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel. Selman liet er geen gras over groeien en binnen de kortste keren kon de b-pion promoveren.

Jacco

Jacco was tegen Mark Beijen een lekker partij aan het spelen. Hij had de stelling goed onder controle, maar op een onbewaakt moment raakte hij pardoes een kwaliteit kwijt. De blokkade stelling die over bleef gaf wellicht nog mogelijkheden tot remise, maar Jacco kreeg het niet voor elkaar een vesting op te bouwen en moest de koning uiteindelijk neerleggen.

Bas

Toch had Jacco nog een positief aandeel in het resultaat. Voor de partij had hij aan Bas Jansen nog wat fijne ideetjes aan hand gedaan. Bas kreeg het tegen Paul Tromp nog op het bord ook en kwam direct vanuit de opening in een prachtige stelling terecht. Iets wat we van Bas niet gewend zijn. Bas maakte het daarna keurig af.

Bas kijkt toe hoe Sten het eindspel verdedigt.

De stand was 4-3 voor Woerden. Alles hing af van de partij tussen Sten Goes en Joost van Rosmalen. Na een kleine fout in de opening had Sten toch nog een aardige stelling weten op te bouwen. Bij het naderen van het eindspel ging het toch weer een beetje mis en moest Sten een moeilijk eindspel verdedigen. Dat leek eerst te lukken en de spelers kwamen in een ongelijke lopers eindspel terecht. Het probleem was echter dat Sten tegen vrij-pionnen op de h-lijn en de c-lijn moest vechten. Dat bleek nog helemaal niet zo makkelijk. De partij ging nog een uur door. Joost speelde het geraffineerd en wist Sten in een positie te dwingen waarin hij niet beide pionnen goed meer kon tegenhouden.

Daarmee werd het 4-4. Voorafgaand aan de wedstrijd hadden we ervoor getekend.

Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/12343

Woerden wint nipt 2e ronde KNSB beker

Na in de eerste ronde van de KNSB beker Hoogland verslagen te hebben, toog het beker team van Woerden naar Utrecht voor de ontmoeting met UCS de Rode Loper. Daar troffen wij niet de beste spelers van die club, omdat ze de regel hebben dat de hoogst geklasseerde spelers van de interne competitie de eer hebben opgesteld te worden. Woerden was dus zwaar favoriet. 

Sten Goes toonde dat ook overtuigend op het bord. Hij overklaste met zwart Thom Zwamborn. Met een thematische aanval op de damevleugel gaf hij zijn sterke loper voor een paard en kreeg er een pion bonus bij. Er volgden wat kleine combinaties, die Sten niet veel opleverden, totdat Thom nog een pion kwijt raakte en er geen houden meer aan was.  

Ed Oosterlaken trad met zwart Hendrik Aldenberg met open vizier tegemoet. De partij was een reprise van de partij van afgelopen seizoen. Het werd een iets andere variant die Hendrik duidelijk zorgvuldig van tevoren had bestudeerd. Ed speelde het niet helemaal nauwkeurig en al snel was het alle hens aan dek. Gelukkig voor Ed miste Hendrik een sterke voortzetting waardoor Ed met een moedige torenzet de witte stelling wist binnen te dringen. Hendrik offerde daarna iets te veel en kwam veel materiaal achter zonder dat zijn aanval doorsloeg. Daarna ging het snel en Ed won.

Selman was met wit tegen Peter Hoogakker helemaal in zijn element. Hij schudde het eerste dozijn zetten uit zijn mouw en stond daarna prima. Een kwaliteit voor en ook nog actieve stukken. Wat had zwart ter compensatie? Een schamele dame en paard in de aanval. Dat kon niet veel worden, zou je zeggen. Niets bleek minder waar. Hoewel de stelling voor zwart zwaar verloren stond, werd Selman door de kleine dreiginkjes in verwarring gebracht en op een cruciaal moment zag hij een ondekbaar mat over het hoofd.

Er zijn wel eens van die partijen waarin je het niet kan laten verschrikkelijk verkrampte zetten te doen. Mijn partijen met wit tegen Martijn Eefting was er zo een. Gelukkig wist Martijn geen raad met de kansen die hem geboden werden en kwam ik toch nog in een lekker eindspel terecht. De prachtige stelling was niet aan mij besteed. Ik liet het tot een remise stelling verpieteren. In de veronderstelling dat we met 3-0 voor stonden bleef ik nog eem beetje doorschuiven, terwijl mijn teamgenoten tandenknarsend toekeken hoe ik remise varianten uit de weg ging. Uiteindelijk kwam ik bij zinnen en forceerde remise.

Daarmee won Woerden maar nipt met 2,5-1,5 van DRL. Voor details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/13811

Op naar de derde ronde!