Auteur: Marcel Schröer

Na twee hele magere jaren moest Woerden gewoon weer de voorronde spelen in de SGS competitie. Het werd een 4-0 overwinning voor Woerden tegen Kijk Uit. In de achtste finale moest Zeist er ook met 4-0 aan geloven. In de kwartfinale was Woerden duidelijk te sterk voor Hoogland, al moest daar voor het eerst een half bordpunt afgegeven worden en was de einduitslag niet geheel een afspiegeling van de hevige strijd die op de borden was gevoerd. Ook in de halve finale tegen Houten was Woerden huizenhoog favoriet. Maar Woerden daar liet wat steekjes vallen en kwam er met een benauwde 2-2 stand nog genadig vanaf. Het beslissende snelschaak werd vervolgens met 4-0 gewonnen, maar ook daar had het echt anders af kunnen lopen. Met de hakken over de sloot bereikten we dus in de finale. Alwaar Amersfoort ons opwachtte. 

In het leuke denksportcentrum, waar over meer wordt nagedacht dan alleen schaken, mochten Jacco, Olger, Rolinde en Sten de degens kruisen met een tot op het bot gemotiveerd Amersfoort. Bij aanvang van de partij was de tweede bordspeler van Amersfoort nog even zoek. Hij was zich vast nog even aan het voorbereiden.

Rolinde moest tegen Arie van der Burch in de opening een zijvariant bestrijden en deed dat principieel door het centrum te pakken. Beide partijen pakten het scherp aan en rokeerden in tegengestelde richting. Ondanks dat het helemaal geen Siciliaan was, leek het wel of ze een Najdorf aan het spelen waren. “Naar voren met die g-pion”, dacht Rolinde. Daar raakte haar tegenstander toch danig van zijn stuk van en gaaf er kort daarna eentje weg. Nog lang bleef hij voort ploeteren, maar de beslissing was al gevallen en Rolinde liet het punt niet meer uit haar handen glippen.

Beginnen met een 1-0 voorsprong in een bekerfinale is fijn, maar wat Rolinde op de andere borden aantrof stemde haar niet vrolijk. 

Jacco wordt al op zet vier verrast door Tim Grutter met een variant waar recentelijk een artikel op lichts aan was gewijd. Het was een pionoffer uit een artikel op lichess en Jacco nam het aan. De juiste reactie, maar het bleek niet eenvoudig om daarna de juiste voortzetting te vinden. Jacco bleef lang een pion voor staan, maar zijn stukken kwamen niet lekker los en toen de stelling eindelijk helemaal open lag waren de stukken van Tim al helemaal de stelling van Jacco binnen gedrongen. Daar was geen houden meer aan en Jacco verloor.

Olger speelde tegen Bram van Harten in de opening een provocerende variant waarmee hij ondergetekende al eens had geprobeerd te verschalken. Dat ging hem destijds beter af dan deze avond. Bram wist het juiste plan te vinden en Zette Olger danig onder druk. Het was zo’n stelling waarin zwart normaal gesproken een pion voor staat en wit compensatie heeft, met dit verschil dat Olger de pion deze keer niet voor stond. Nu hebben we Olger al vaker in de touwen zien hangen en we maakten ons nog geen hele grote zorgen. Maar Bram speelde het allemaal we heel mooi. Hij gaf een kwaliteit voor twee machtige verbonden vrijpionnen in het centrum, die gewoon niet meer te houden waren. Olger verloor 

Sten had tegen Henrik Porte met zwart een stelling op het bord gekregen die volgens de engines prima in orde was, maar waar het toch lastig bleek het juiste plan te vinden. Het plan van Sten bevatte een kleine misrekening en daarna werd het lastig om niet in passiviteit te verzanden. Het kostte Sten zeeën van tijd. Uiteindelijk deed dat hem de das om. Terwijl Henrik nog bijna een halff uur op de klok had en Sten nog maar enkele minuten, vergreep Sten zich en raakte een essentiële pion kwijt. Daarna viel zijn hele stelling uit elkaar en Sten verloor.

Daarmee werd Woerden door een sterker gebleken Amersfoort met 3-1 verslagen. Voor de details zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/12765

De teams in groep 2A zijn erg aan elkaar gewaagd. Daarom is het zaak je zo snel mogelijk uit de degradatie-zone te ontworstelen, want in de laatste ronden kan er van alles gebeuren. In dat licht stond er wel wat op het spel bij de match MSV 1 – Woerden 1, twee teams met beiden 3 punten uit 4 wedstrijden. Met op de achtergrond de kerstmarkt was het een sfeervolle middag in het fijne etablissement aan de markt van Meppel.

De partij tussen Marcel Schröer en Micha Jans, deze onvolprezen schaker die ervoor zorgt dat we iedere maand weer een nieuwe rating hebben, duurde het kortst. Toen het openingsvoordeel van Marcel was verpieterd en zijn stelling er wat verdacht uit begon te zien, gooide Marcel rond de 25ste zet de knuppel in het hoenderhok. Zonder al te veel nadenken, hij had al aardig wat tijd verbruikt, ging Micha erin mee. Een aantal zetten werden á tempo uitgevoerd. Beide spelers hadden een voor de zwart speler winnende voortzetting totaal gemist en nadat de stofwolken waren neergedwarreld restte er een matdreiging die zwart niet meer kon pareren.

Kort daarna kreeg Rolinde den Heijer remise aangeboden door Menno van Koningsveld. Rolinde had een pion meer, maar ze had al gezien dat die niet lang meer in leven zou blijven. Het hele speelveld overziend, op diverse borden hadden de Woerdense spelers de overhand, nam ze het aanbod wijselijk aan.

Vele wegen leiden naar het Frans. De partijen van Sten Goes tegen Willem Wijnstok en Jacco Lind tegen Rienk van den Berg waren vanuit totaal verschillende openingen op bijna dezelfde stelling uitgekomen. In beide gevallen niet aanbevelenswaardig voor de zwart speler. Willem Wijnstok, de invaller die MSV op bord 1 geofferd had, was na een kansloze paard manoeuvre in een hopeloze stelling terecht gekomen. Zijn koning werd door een armada belaagd, terwijl zijn andere stukken kansloos op de damevleugel toekeken. Niet veel anders verliep de partij van Jacco. Ook daar werd de koningsstelling uiteen gereten. Bij Jacco duurde het uiteindelijk allemaal nog wat langer, omdat hij een eindspel met een stuk tegen twee pionnen tot een goed einde moest brengen. Beide partijen leidden tot een punt voor Woerden.

Ondertussen was Selman Ercan een leerzame partij tegen Dennis de Vreugt aan het spelen. Hij dacht dat hij met wit wel een aardige stelling op het bord had gekregen. Ook wij omstanders waren niet ontevreden over zijn stelling. We bleken het allemaal bij het verkeerde einde te hebben. De GM had het allemaal toch veel beter beoordeeld en wikkelde af naar een eindspel waarin wit op de damevleugel werd opgerold.

Over de partij van Bas Jansen tegen Alwin Pauptit valt geen zinnig verslag te schrijven. Allereerst de tijdsindeling van beide spelers; dat is voer voor psychologen. In de opening werd al merkwaardig lang nagedacht over triviale zetten en later, toen het ingewikkeld werd, was het nog erger geworden. Alwin restten nog 5 minuten voor de laatste 25 zetten. In die tijd zouden er over een weer nog een dame offer volgen. Over de eerste, die van Bas valt nog wel wat te zegen, maar de tweede van Alwin was echt kansloos. Het eindspel met een stuk meer liet Bas niet meer lopen.

Sofia Moskalets was tegen Richard Berendsen snel terecht gekomen in een stelling met een isolani die aardig goed onder controle werd gehouden door haar tegenstander. Sofia had geen problemen met haar stukken, dat dient gezegd te worden, maar toch waren de omstanders er niet helemaal gerust op. Dat veranderde toen Richard, in de war gebracht door het handige stukkenspel van Sofia, een kwaliteit tegen een pion moest opgeven. Een eindspel van een loper plus drie pionnen tegen een toren plus twee volgde. De grote troef van Sofia was haar vrije h-pion, die uiteindelijke de partij besliste.

Olger van Donk had in de openingsfase tegen Andries Mellema wat onzorgvuldig een pion cadeau gedaan. Voor Olger was het toen uren lang achter de feiten aanlopen. We gaven weinig voor de kansen van Olger. Maar Olger bleef hardnekkig verdedigen en tegen het einde, toen beide spelers nog louter op hun increment aan het spelen waren, gloorden er zelfs nog remise kansen aan de horizon. Het probleem was dat Andreis allemaal mat netjes in de stelling zat te weven en met zo weinig tijd op de klok is het lastig daartegen verdedigen. En op een gegeven moment sloot het net zich om Olger zijn koning.

Daarmee eindigde in het sfeervolle Meppel de match MSV 1 – Woerden 1 in een 5,5-2,5 overwinning voor Woerden. Woerden staat weer in de middenmoot. Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19982

Spassky’s 1 neemt de naam serieus. Een Spassky herdenkingsfoto wordt naar iedere wedstrijdlocatie meegesleept en daar pontificaal uitgestald. En als je heel goed luisterde kon je de spelers tijdens hun partijen horen murmelen : “Wat zou Spassky hier gespeeld hebben?”.

In ieder geval niet wat Menno van ’t Veld tegen Marcel Schröer op het bord bracht. Binnen de kortste keren waren vrijwel alle stukken van het bord verdwenen en na een goed getimed remise aanbod was het eerste halfje van de middag een feit. Dat gaf ondergetekende de ruimte om het verslag ook van beelden te voorzien. Overigens niet van Jacco Lind, die met zwart Joop Huisman vrij eenvoudig op remise had gehouden.

Daarna bleef het lang spannend.

Bas Jansen tegen Maurits Logtmeijer bracht de eerste beslissing. Nadat zijn tegenstander e6 had gespeeld, speelde Bas alsnog Pf5+, gevolgd door Df3 en h4. Daarna was het snel afgelopen. 

Het punt van Olger van Donk liet niet lang op zich wachten. Nadat hij al het tegenspel van Henk van Putten had geneutraliseerd rolde hij zijn tegenstander in het centrum op. Het werd Olger gegund daadwerkelijk het mat uit te voeren.

Niet alles liep zo gesmeerd. Sten Goes had een zware middag tegen Michael Riemens. Sten wist het initiatief van Michael nooit echt te neutraliseren. Zijn koning kon geen veilige haven bereiken en met een krachtig Txf7 schijnoffer bracht hij de beslissende slag toe. Sten spartelde nog wel wat tegen, maar dat was allemaal tevergeefs.

Ook Sofia Moskalets had het moeilijk, tegen Erik Hoeksema. De hele middag hing ze in de touwen. Nu weten wij allen uit ervaring dat Sofia dat heel lang kan volhouden. Zo lang hield ze het vol, dat Erik, die had aangekondigd deze keer niet na 40 zetten te verzwakken, door een kleine onoplettendheid zichzelf ineens in een matnet gevangen zag.

Rolinde den Heijer speelde tegen Roelof Kroon een degelijke partij. Licht in het voordeel was ze steeds, maar het was niet voldoende om er bij haar tegenstander doorheen te komen.

Selman Ercan had Henk Jansen met een kleine tactiek een pion afhandig gemaakt. Daarna ging het erom: kan Selman de pluspion ook verzilveren. In de onderstaande stelling gaat het erom of zwart de loper op h7 kan activeren. Selman wist hoe, namelijk met Lg8!

Daarmee won Woerden 1 met 5,5 – 2,5 van Spassky’s 1 en heeft daarmee de eerste overwinning binnen.

Voor alle details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19974

LOS staat voor Locatie Ongebonden Schaken. We mogen dat letterlijk nemen. LOS komt voort uit SISSA, waar dit vriendenteam dreigde uit elkaar te vallen. Men besloot een eigen club op te richten en vond een veilig heenkomen in de Sociëteit der GSV en ATV. Inmiddels wonen de spelers van LOS 1 verspreid over het land en zelfs daarbuiten. Ruben “J’aime Rien. Je suis Parisien” Slagter was zelf met de Eurostar vanaf zijn woonplaats aan komen snellen.

Achteraf had het geen kwaad gekund een kruikje mee te nemen. Zeker als je vanuit List in de regen richting Woerden was komen fietsen en met natte sokken moest gaan schaken. Na een uur of wat werd de afstandbediening van de verwarming gevonden en werd het wat aangenamer. Ondertussen kwamen we ogen tekort om alle attributen en foto’s van de studentenverenigingen te bekijken. De (gratis) koffie werd vanzelfsprekend in bierglazen geschonken.

Arjan Dijkstra had tegen Marcel Schröer minder dan niets bereikt vanuit de opening, dacht een half uur na en wierp zich vervolgens in zijn eigen zwaard. 

Frits Rietman gaf Rolinde den Heijer weinig kans een poot aan de grond krijgen. Rolinde offerde wanhopig een dame tegen een stuk en een toren, maar dat mocht niet meer baten. 

Ernst-Jan Pastoor hield het eenvoudig tegen Marcel van Oort. Die wist geen raad met de stelling en werd zonder tegenspel van het bord geschoven.   

Olger van Donk hield zijn tegenstander de gehele partij onder druk, maar al het duwen en trekken leidde uiteindelijk toch niet to meer dan remise.

Sten Goes kon putten uit goede herinningen van eerdere partijen tegen ondergetekende en had nog geen minuut van zijn tijd aangebroken toen Koen Lambrechts nog minder dan 30 minuten op zijn klok had. Die tijd gaf Sten in één klap weg bij de eerste zet waar hij wel over na moest denken, maar de stelling was lastig om te spelen voor zwart en Sten won gedecideerd.

Twee uren reizen geeft tijd om wat extra voor te bereiden. Mathijs de Jong speelde precies in de kaart die in de auto met Bas Jansen was doorgenomen. Bas kwam prima uit de opening, maar wist niet wat hij met zijn stelling verder aan moest en werd toch vrij eenvoudig weggespeeld.

Bij Selman had het duwen en trekken wel resultaat. Met zijn h-pion verzwakte hij de stelling van Hendrik de Groot en won daarna een pion. De a-pion, daar ging het om. Lang liet Selman ons lang in spanning, maar toen hij die pion eindelijk liet opmarcheren was het dan ook snel afgelopen.

De stand was 3,5-3,5 en weer kwam het op Jacco aan. Ook hij had zich in de auto uitgebreid gebogen over de mogelijke eerste zetten en ook daar was het een schot in de roos. Dat hielp Jacco niet. Na een blunder in de opening was het vechten tegen de bierkaai. Dat deed Jacco aanvankelijk taai, maar na een laatste gemiste kans op een houdbaar eindspel konden we slechts met medelijden naar Jacco kijken, die tegen beter weten in manhaftig bleef doorspelen. Ondertussen bestelde LOS 1 alvast “Tien shotjes van de maand”. Niet lang daarna gooide Jacco de handdoek in de ring.

Zo eindigde de match LOS 1 – Woerden 1 in een 4,5 – 3,5 nederlaag voor Woerden. Desalniettemin was het een aangenamen middag bij deze zeer sympathieke club uit Groningen.

Het Indiase restaurant waar wij de dag besloten serveerde pittige Zuid-Indiase gerechten. Marcel van Oort bestelde een koffie bij. dat werd hem door de ober streng afgeraden. Dat was niet goed voor zijn maag. Na de eerste hap van de pittige garnalen of kip werd dat ons ook duidelijk. Die waren echt pittig. Wij namen snel een slok van onze  een Mango Lassie.

Voor de detail-uitslagen zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19971

In de tweede wedstrijd van de KNSB competitie trof Woerden 2 een gelijkwaardige tegenstander in het Saense Paard. Dit was daarmee ook een belangrijke wedstrijd, daar de meeste team toch aanzienlijk sterker zijn.  Het begin van de wedstrijd was nogal tumultueus omdat de het Saense Paard geen teamleider had en elke speler een eigen opstelling had bedacht.  Daar ook nog eens 7 van de 8 spelers te laat kwamen duurde het enige tijd voordat de spelers hun bord gevonden hadden. Toen bleken er nog wel twee Berg(h)en verkeerd te zitten, maar ook dat werd opgelost.  Toen de verslaggever na een uurtje een rondje  langs de borden maakte, bekroop hem al een angstig voorgevoel. Ed en Jelle stonden goed, heel goed zelfs. Mark en Timo waren verzeilt in worstelstellingen. De tegenstanderstander van Timo had wat Benko gambiet elementen in de stelling gebracht, en hoewel Timo objectief goed stond had hij nog heel wat klippen te omzeilen. De overige vier borden boden een zorgelijke aanblik, Hans en Willem stonden respectievelijk 2 en drie pionnen achter. Terwijl bij Henk en Olivier het initiatief wel heel erg bij de tegenstander lag.  Jelle zette ons op voorsprong. Maar de gelijk maker kwam als snel toen Hans verloor. Henk probeerde zijn tegenstander nog wijds te maken dat hij in tijdnood zat, maar die trapte daar niet in en maakte het gedecideerd uit. Ook Willem had inmiddels de strijd moeten staken. 1-3 voor het Saense Paard. Gelukkig kon Ed zijn stelling verzilveren, en kwamen we weer een beetje dichterbij. De tegenstander van Olivier dreigde mat  te geven, maar laste even een schaakloze tussenzet in. Olivier greep zijn kans en met een schier eindeloze reeks schaakjes ging hier op zoek naar het een schaakje met een permanent karakter. Dat werd helaas niet gevonden, als het er al was. Remise. Mark had inmiddels zijn worstelpartij gewonnen. En met een tussenstand van 3,5 -3,5 kwam het allemaal op Timo aan, maar die had ergens een klip geraakt, en van zijn voormalig mooie stelling resteerde slechte een eindspel met een pion minder en nog wat zwaktes. Hij bleef het nog lang proberen, maar dit was niet houdbaar. 3,5-4,5

Helaas heeft Woerden 2 ook deze wedstrijd verloren, en zullen we in komende rondes tegen de sterke teams wat punten moeten veroveren. 

(verslag: Ed Oosterlaken)

Assen 1, het vorige seizoen gedegradeerd uit de 1e klasse, kwam langs in Woerden. Het werd een zware middag voor de Woerdenaren.

Foto’s: Marcel van Oort

Sten, Sofia en Natalia kwamen al vrij snel in de partij onder druk te staan. Het was duidelijk dat hun opponenten de opening aardig in de vingers hadden. Natalia grabbelde ambitieus een h-pion mee maar wist daarna de aanval van wit niet te weerstaan. Sofia werd in het moeras van de modern getrokken en kwam daar niet meer uit. Het kostte Sten veel tijd om zijn openingsproblemen op te lossen en dat wreekte zich op het eind.

Bij de twee Bassen zag het er aanvankelijk wel gezond uit. Maar na verloop van tijd wisten hun tegenstanders het initiatief naar zich toe te trekken. De vele dreigingen werden de beide heren te machtig.

De meningen over de stelling van Selman waren verdeeld. Selman was best tevreden, een aantal van zijn medespelers vonden het er wat verdacht uitzien. Een compromis werd bereikt: remise.

Op het bord van Jacco zagen wij het hele palet aan emoties langs komen, van verdriet, ongeloof en verbijstering tot hoop en euforie. Uiteindelijk werd het na heel veel schaakjes gewoon remise.

Was er dan niemand die een punt wist te bemachtigen? Gelukkig wel. Marcel zette de stand Schröer – Van Foreest op 2-1.

Voor de details, zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19965

 In het verslag van het kampioenschap van vorig seizoen werd al aangekondigd dat we dit seizoen halfjes moeten schrapen voor lijfsbehoud. De eerste wedstrijd was uit tegen Caissa 3 in Amsterdam. Een team dat op papier aanzienlijk sterker is dan Woerden 2. Het begon echter goed, Ed Oosterlaken op bord 1 was als eerste klaar. Hij miste in de loop van de partij een paar keer een geforceerde winst  maar wist toch een eindspel met een pion meer en  loper tegen paard te bereiken. Zijn tegenstander probeerde met een kleine tactiek de zaak weer recht te trekken, maar de combinatie bevatte een foutje en Ed kon het punt incasseren. 

Enige tijd later werden de stand opgehoogd naar 2-1. Henk de Heer won zijn partij, nadat de tegenstander in de opening te hard van stapel liep, en een aantal pionnen verspeelde. Henk vereenvoudigde de stelling steeds verder, en hield 4 pionnen over, wat ruim voldoende was voor de winst. Jean had een mooi paard op c4 weten te posteren. Toen het fundament van het paard werd aangevallen besloot Jean om deze op avontuur te sturen in plaats van veilig terug te halen naar b6. Van het paard is daarna niets meer vernomen en Jean staakte de strijd met een stuk minder.

Uit de 5 resterende partijen waren nog 2 punten nodig, maar het was vrij snel duidelijk dat dit nog geen uitgemaakte zaak was, alle Woerden spelers zuchtten onder stellings- of tijdsdruk, of een ongezonde combinatie daarvan. Bij Marcel van Oort liep het als eerste uit de hand: Toen hij met een minuut op de klok een vrijpion op d6, en een loper op g7 moest zien te dresseren, besloot hij het punt aan zijn tegenstander te gunnen. 

Van de restende partijen hadden Olivier en Jelle soort van houdbare remise stellingen, waar echter weinig kans op meer was. Olivier zijn remise aanbod werd fluks geaccepteerd door zijn tegenstander die zich pas later realiseerde dat hij toch wel goed stond. De stellingen van Leen en Sarah-Joy waren veel minder duidelijk. Bij Leen vertoonde de stelling zoveel zwakheden dat zijn tegenstander heel veel tijd kon afzinken in het zoeken naar de juiste voortzetting. Of die inderdaad bestond uit het openen van zowel de a- als h-lijn is niet duidelijk. Wel werd Leen net iets te laat duidelijk dat hij met een Damezet twee halfjes kon schrapen, en met de toren die hij al vasthield maar een. 3-3  tussenstand maar de donkere wolken pakten zich niet alleen buiten samen, ook binnen werden de vooruitzichten duisterder. Sarah-Joy had lange tijd het initiatief, met een mogelijk winnende koningsaanval in een tactisch ingewikkelde stelling. Haar tegenstander ging alle risico uit de weg, en wist uiteindelijk via de open d-lijn het initiatief over te nemen, en een pionnen meerderheid te verzilveren.  De tegenstander van Jelle besloot op dit moment om maar remise af te dwingen, omdat er daar nog wel een wereld was tussen gewonnen staan en het punt veilig stellen. 

Het debuut in de vierde klasse zit erop, en hoewel de 4.5-3.5 er  op zich aardig uitziet gezien de sterkte van de Caissa 3 zal het toch beter moeten voor lijfsbehoud.

(Ed Oosterlaken)

Bij ons verzamelpunt, het station van Woerden, zag ik Selman wat onrustig op zijn telefoon kijken. Wat bleek, onze voorspelde reistijd werd met de minuut langer. Er had een ongeluk op de A12 plaatsgevonden. Wat doe je dan? Omrijden of toch maar in die file gaan staan. We besloten het laatste te doen en uiteindelijk pakte dat redelijk uit. Door de maximum snelheid wat ruim te interpreteren kwamen we alsnog 5 minuten voor aanvang aan op de plaats van bestemming. Althans, met auto 1. Auto 2 was naar de locatie van de club zelf gereden. De inzittenden van deze auto kwamen enigszins verlaat de zaal binnen lopen. Wat leren we hieruit: lees altijd zorgvuldig de mailtjes van de wedstrijdleider of kijk in de laatste versie van de competitiegids voor de juiste gegevens (https://schaakbond.nl/competitie/knsb-competitie/).

Olger van Donk snoepte in de opening van Ton Ellenbroek een pionnetje af. Veel soeps was die pion niet, maar een pion is een pion. Olger kwam een beetje onder druk te staan en zoals verwacht moest hij de pion uiteindelijk wel terug geven. Zelfs een tweede kwam op de tocht te staan, maar Olger hield het allemaal droog en wist remise te bereiken.

Bij Selman ging het er tegen Jasper de Jong wilder aan toe. Na een voorspoedige openingsfase had Selman een gunstige stelling weten te bereiken. Hij liep echter in een valletje, waardoor de kansen volledig keerden. Het ging van kwaad tot erger en even later stond Selman compleet verloren. Dan zit er nog maar één ding op: zwendelen. Selman weefde wat vage dreigingen in de stelling, waarop zijn tegenstander ietwat paniekerig reageerde. Die kreeg daarna ook een eigen mataanval in het vizier. Het liet hem het zicht op de totale stelling volledig uit het oog deed verliezen. Dat gaf Selman de kans met eeuwig schaak te ontsnappen. 

Bij het kijken naar de partijen van Sofia lijkt het schaken kinderlijk eenvoudig. Je bezorgt de tegenstander, Maarten Vinke in dit geval, een dubbel pion. Je zet je paard stevig op het blokkadeveld. En passent speel je nog een beetje met de gedachte aan een kleine venijnige matdreiging. Tot slot ga je echt een pion winnen, waardoor de tegenstander wordt overmant door een “de dood of de gladiolen” gemoedstoestand. Het incorrecte torenoffer dat daarop volgt sla je vakkundig af en het punt kan genoteerd worden.   

De tegenstander van Marcel, Wouter de Haas, had besloten het schaken zo agressief mogelijk te benaderen en offerde eerst een pion, om even later die pion te vervangen door een stuk. Dat was peentjes zweten voor Marcel, die tegen deze voorbereide tegenstander alles achter het bord moest uitvinden. Het hele keukengerei werd naar het hoofd van Marcel gesmeten. Beide spelers hadden de indruk dat ze diverse keren zowel gewonnen als verloren hadden gestaan. Engines hebben dat later bevestigd. Met nog seconden op de klok besloot Wouter, met een toren minder, eeuwig schaak te geven, wat Marcel niet met goed fatsoen kon ontwijken.

Bas Jansen wordt tegenwoordig bijgestaan door een top secondant uit Oudewater. Prompt kreeg hij tegen Achim Buendgen voor het eerst in zijn leven zijn voorbereiding op het bord. Dat pakte goed uit, maar in het middenpel vergde Bas iets te veel van zijn stelling werd het toch een beetje penibel. In zijn voordeel sprak dat de koning van zijn tegenstander enigszins op de tocht stond. De partij golfde heen en weer tot de volgende stelling op het bord kwam.

Beide spelers zagen deze geniaal zet niet, maar even later wist Bas de stelling te openen en alsnog het punt binnen te halen. 

3,5 – 1,5 was de tussenstand. Alle reden voor optimisme.

Dat optimisme werd getemperd door het verloop van de stelling van Sten Goes, die met wit tegen Thomas van Velen speelde. Daar steeg zo langzamerhand een bedorven geur uit op. Sten werd steeds meer naar achteren gedrukt. Thomas kwam binnen met zijn stukken en rolde Sten gewoon op.

Het optimisme kreeg een nog grotere knauw door het verloop van de partij van Rolinde tegen Raoul van de Oudeweetering. Het zag er prima uit waar Rolinde mee bezig was. Het leek alsof de kong van haar tegenstander geen veilig haven meer zou zien die middag. Rolinde had lang gerokeerd en haar koning leek vrij veilig. Wellicht heeft Rolinde een beslissende aanval gemist. Het was wonderbaarlijk genoeg haar koning die in het nauw kwam en na een prachtige paardzet van haar tegenstander het mat niet meer kon ontlopen.

De tussenstand was nu dus 3,5 – 3,5 en de stelling van Jacco tegen Hans Plasman gaf weinig reden voor optimisme. Lang had Jacco prima weerstand geboden, maar zo rond zet 40 was het toch een beetje mis gelopen. Het eindspel met een pion minder en met beiden nog een paard en toren op het bord zag er niet florisant uit. Gelukkig wist Jacco te verbonden vrijpionnen op de a- en de b-lijn te elimineren, al bleef er nog een gevaarlijke g-pion over. Bovendien liep zijn koning rond aan de verkeerde kant van het bord. Tussen de vele dreigingen van paard vorkjes over en weer door, liep de g-pion langzaam naar voren. De omstanders van beide zijden aanschouwden hoopvol en soms met gekromde tenen het strijdtoneel. Na vijf uur spelen wist Jacco toch de promoti tot dam te verhinderen en promoveerde de pion slechts tot paard. Het leidde direct to remise.

Zo eindigde de wedstrijd tussen Max Euwe 2 en Woerden 1 in 4-4. Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19960

De gezamenlijke slotronde van de SOS competitie valt precies samen met de bruiloft van Olger van Donk. Om alle twijfel weg te nemen heeft Olger maar het gehele eerste team voor zijn bruiloft uitgenodigd. Gelukkig waren de SOS wedstrijdleiding en De Rode Loper zo sympathiek om deze wedstrijd vervroegd te spelen. Daar zijn we hun natuurlijk enorm dankbaar voor.

Er staat nog wat op het spel. Woerden gaat samen met BSG en En Passant aan de leiding in de hoofdklasse. Het aantal matchpunten is gelijk en ook het aantal bordpunten ligt dicht bij elkaar. In de slotronde ontmoeten BSG en En Passant elkaar.

Olger van Donk speelde met zwart tegen de sterke recente aanwinst voor DRL, Coen Stehouwer. Coen zette zijn stukken in stelling voor een koningsaanval, terwijl Olger met een minoriteitsaanval wat tegenspel probeerde te krijgen. Beide spelers deden dat wat aarzelend, waardoor beide plannen niet echt van de grond kwamen. Het resulteerde in een eindspel dat nooit echt de balans significant deed uitslaan, zelfs niet toen Olger een pion voor kwam. Remise was derhalve een voor de hand liggend resultaat.

Sten Goes vocht met wit tegen Thailo van Ree een theoretisch duel uit, dat door Sten werd gewonnen. Sten kreeg twee verbonden vrijpionnen die ongetwijfeld de partij  zouden gaan beslissen als Sten alle dreigingen van Thailo zou weten af te weren. Dat lukte. Daarna was het een kwestie van met de pionnen naar de overkant marcheren.

Jacco Lind speelde met zwart tegen Arend van de Lagemaat, ook al zo’n recente versterking van DRL Jacco was vergeten dat hij met scherp stukoffer voldoende compensatie zou krijgen. Dat was wel cruciaal, want zoals het ging in de partij werd Jacco langzaam overspeeld. Zijn stukken hadden steeds minder velden tot hun beschikking en na enige tijd was flink materiaal verlies niet meer te vermijden.

De opening van Selman Ercan met wit tegen Nonso Ezeoke verliep niet helemaal naar wens. Er was in het middenspel zelfs een moment dat Nonso groot voordeel had kunnen krijgen. Daarvoor zou Nonso wel (tijdelijk) een stuk moeten offeren om de koning van Selman in het open veld te jagen. Erg makkelijk was dat niet te zien. Selman vocht zich weer langzaam in de partij en kon in het eindspel op zijn beurt een gewonnen stelling bemachtigen. Ook Selman liet die kans voorbij gaan. Zijn pluspion ging verloren en daarna was remise de voor de hand liggende uitslag.

Bij Marcel Schröer ging het bijna net zo in zijn partij met zwart tegen Jan Prins. Nadat Jan zijn paard creatief had opgespeeld, reageerde Marcel daar niet helemaal lekker op en had wit flink voordeel kunnen bereiken. Dat voordeel verpieterde weer snel en in het eindspel, waar verder niet veel aan de hand was, had Marcel één grote kans om extra pion te pakken. Marcel liet dat voorbij gaan. Beide spelers gingen nog tot het gaatje door, maar serieuze winstkansen waren er daarna nooit meer.

Rolinde den Heijer speelde met wit tegen Thom Zwamborn een vrij eenzijdige partij. Na een in theorie tijdelijk pionoffer wist Thom wist niet goed hoe hij zijn stukken neer moest zetten. De pion bleef stevig in handen van Rolinde. Er kwam later nog een pion bij, die  even later werd ingeruild voor een extra kwaliteit. Dat was te veel van het goede en Thom verloor kansloos.

Anders ging het in de partij van Leen de Jong, die met zwart aantrad tegen Henk Dissel. Henk zette langzaam een koningsaanval in. Leen probeerde wel tegenspel te krijgen op de damevleugel, maar die kwam niet echt van de grond. Ook de aanval van Henk leek een beetje vast te lopen, maar juist op dat moment kwam Leen op het onzalige idee om de stelling in het centrum te openen, terwijl alle witte stukken daar klaar voor stonden. Met mooi aanvalsspel blies henk door de stelling heen en Leen kon opgeven.

De opening van Ed Oosterlaken, die met wit tegen Martijn Eefting speelde, was niet bepaald een succes geworden. Zijn stukken stonden verkrampt en Ed had ook nog eens een krachteloze isolani. Dan maar een stuk offeren, dacht Ed. Gezegd moet worden dat het niet bepaald correct was, maar Martijn had het er toch lastig mee. Zelfs met dames van het bord bleef Ed initiatief houden. Het stuk werd terug gewonnen en Ed ging met een pion extra het eindspel in. Dat wist Ed overtuigend te verzilveren en het punt werd binnen gehaald.

Daarmee haalt Woerden 1 een nipte 4,5-3,5 overwinning op De Rode Loper 1. Of het genoeg is voor het kampioenschap zal 23 mei blijken.

Voor alle details zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/9869

Vorig seizoen speelde Woerden 1 in de laatste ronde van de SOS competitie gelijk tegen DBC 1. Woerden was toen al kampioen en er stond dus niets meer op het spel, maar toch, DBC is dus een tegenstander om rekening mee te houden.

De start ging voortvarend. 

Dick Berkelaar liet zich door Marcel zich al in de opening de kaas van het bord eten, raakte in paniek, gaf in plaats van een pion een volle kwaliteit weg en kwam er daarna niet meer aan te pas. Ook Jacco had een snelle overwinning op zak. Sjoerd Hoeben deed na 20 minuten nadenken ook een kwaliteit in de aanbieding. Dat was aan Jacco wel besteed. Leen had Bart van Tooren helemaal in de touwen geduwd. Een “typische Leen-stelling, maar nu zat Leen eens aan de goede van het bord” (RdH). Even leek het erop dat Leen de controle ging kwijt raken maar met een lekker tussenzetje wist ook hij een kwaliteit te verorberen. Hij eindigde de partij met een mooie mat. Olger had met zwart de stelling al rap onder controle. Zijn pionnen kwamen gevaarlijk opzetten en daardoor stortte de stelling van Jan Schepers volledig ineen.

Met een 4-0 tussenstand zou je zeggen dat het een makkelijke avond zou worden, maar de andere vier borden gaven een ander beeld.

Ed had in een symmetrische stand een remise aanbond afgewimpeld. Dat valt natuurlijk te prijzen, maar het kan geen kwaad om daarna fatsoenlijke zetten te blijven doen. Daar was Ed echter niet meer toe in staat. Hij liet de paarden van Nolan Wijenberg binnen komen, verloor een pion en al rap was er niets meer van zijn stelling over. Selman speelde een variant die de argeloze voorbijganger wellicht de wenkbrauwen zou doen fronsen, maar achteraf bleek het allemaal “engine approved” nieuwlichterij te zijn, van beide zijden. Het evenwicht werd nooit significant verstoord en uiteindelijk haalde Selman tegen Jelle Smid het winnende halfje binnen. Sten speelde een prima partij waarin hij met zwart een paard stevig op d4 wist te krijgen. Sten’s hengst domineerde het bord en werd ondersteund door een pionnen-opmars die Har van Himbergen tegenstander de das om deed. 

En dan was daar de partij van Rolinde….

Wie het verslag van de vorige KNSB competitie ronde heeft gelezen, weet dat het in haar partijen er nogal enerverend aan toe kan gaan. Dat was nu in overtreffende trap het geval. Nadat Rolinde een mooie aanval had opgezet, trapte ze in een truc die de stelling deed ontploffen. Met 5 tegen 35 minuten op de klok is dat niet een situatie waar je graag in wil belanden. Rolinde offerde een stuk en kon dat stuk even later weer terug winnen, waardoor er een minstens gelijk toreneindspel zou zijn ontstaan. De klok stond inmiddels op 30 tegen 1 minuut. Wat doe je dan? Noem het moedig, noem het roekeloos. Rolinde versmaadde het stuk en ging voor de aanval. Dat liep verkeerd af.

Ze had een verdediging over het hoofd gezien en won het stuk niet meer terug. Het werd daarna alsnog geofferd voor twee pionnen. Daardoor kwam Rolinde in een dubbel toren eindspel terecht met twee.pionnen minder. En luttele seconden op de klok. Nu hebben we Rolinde al eens vaker miraculeus zien ontsnappen. De klok van Thijs Dam ging van 30 naar 25, naar 20, naar 10. Die van Rolinde schommelde tussen de 2 seconden en 1 minuut. Nog steeds stond Rolinde hopeloos verloren. Toen er nog 5 minuten op de klok stonden liet haar tegenstander pardoes een pion slaan. Een tegenvaller voor hem, maar met de pion op g2 was de winst nog steeds in zicht. “Bruggetje bouwen en klaar!” somberde Jacco. Dat bruggetje zat blijkbaar niet in de gereedschapskist en toen hij met 3 minuten nog bijna mat ging ook, promoveerde Rolinde’s tegenstander zij pion in paniek tot een paard. Drie zetten later werd de vrede getekend.

En zo werd het 6-2 voor Woerden 1, dat nog volop meedoet in de spannende race om het kampioenschap.

Voor alle uitslagen zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/9862