Vrijdag 23 Januari mocht het Woerdense viertal aantreden in Laren in de SGS competitie voor de derde ronde in de hoofdklasse van de SGS competitie, wonderbaarlijk genoeg nog ongeslagen op zowel teamniveau als persoonlijk vlak. Daar zal vandaag verandering in komen.
Bord 1: Timo Kroon – Gustav ten Kate
Timo mocht aantreden tegen de talentvolle Gustav ten Kate. De jongere spelers had de positionele intricacies van de positie veel beter in de smiezen. Op drie keer toe drong de Larense speler aan op een dameruil, toen Timo hier eindelijk in mee ging konden de stukken binnen een paar zetten terug het doosje in. Daarmee was het eerste Woerdense verlies een feit in de SGS hoofdklasse, helaas was dit een teken van van wat ons deze avond te wachten stond.
Bord 2: Maarten Holsema – Jens Roggeband
Ook op het bord van Jens was veelal weinig belovend naar mate de avond vorderde. Jens kwam nog goed uit de opening, maar maakte een verkeerde inschatting om een centrum pion door te schuiven. Zijn tegenstander kreeg steeds meer spel en na een onnauwkeurige torenzet was Jens zijn positie niet om over naar huis te schrijven. Jens heeft nog lang geprobeerd om door te spelen in de hoop dat er toch nog iets zijn kant op viel, maar de tegenstander liet zijn grip op de positie niet los en haalde het punt vol laren binnen
Bord 4: Michel Tobar – Jory Koot
Jory begon de partij zoals vaak fantastisch. Een stelling waarvan de engine al -3 in de opening aangeeft met zwart is een sterke prestatie. Helaas raakte Jory in enorme tijdnood door het snelle, maar dus niet al te nauwkeurige spel van zijn tegenstander. Intussen was van de fantastische positie die Jory had bemachtigd weinig overgebleven en was er een gelijke maar complexe stelling op het bord verschenen. Op increment spelen ging Jory niet goed af en helaas was hij uiteindelijk genoodzaakt om op te geven.
Bord 3: Tim Groot Bruinderink – Marnik Woldhuis
Tim kwam zo waar nog beter uit de opening dan Jory, zijn tegenstander verloor (of offerde) namelijk een loper doordat deze opgesloten kon worden door Tim zijn pionnen. Tim stond de hele tijd fantastisch totdat hij zijn dame afruilde, opeens proclameert de engine dat het een gelijke stelling is. Zijn tegenstander wist een beetje los te komen en wat activiteit te vinden in het eindspel en uiteindelijk werd een remise overeengekomen. Daarmee red Tim Woerden van een complete declamatie in Laren en slepen we een half puntje mee terug op de reis naar Woerden.
De resultaten vielen deze avond helaas niet onze kant op. Na 3 wedstrijden in de SGS zijn we op de helft van het seizoen en staan we met 3 matchpunten stevig in de middenmoot op 1 matchpunt afstand van de koploper waar we al van gewonnen hebben. Op 10 februari komt Paul Keres langs voor de vierde ronde va de SGS competitie, hopelijk weet Woerden dan een beter resultaat neer te zetten.
op dinsdag 27 januari stond het Snelschaakkampioenschap in de clubagenda. We proberen dit te plannen als er geen externe matches gepland staan, maar deze datum hadden we wel “concurrentie” van het Tata Steel toernooi, waar meerdere van onze sterkhouders zich in het tienkampengeweld hebben gestort. Het is een beetje als een Tour de France zonder Jonas of Tadej, de winnaars van de afgelopen jaren deden niet mee. Maar, wie er niet is kan je niet verslaan. Het tempo was 5 minuten + 3 seconden per zet en je kon merken dat veel schakers daar toch aan moesten wennen.
Er waren vier mensen die zich dit toernooi qua uitslagen wat los maakten van de grote middenmoot. Als vierde eindigde Damian Plomp, die zeker voor zijn rating een beresterke prestatie neerzette en 7 punten binnenhaalde. Derde werd Marcel van Oort, die als hij zijn avond heeft ver kan komen in dit soort bluf-schaak. De 2e plaats was voor de stabiel spelende Bas Verberne. Ondanks een enkele blunder hier en daar raakte hij alleen een punt kwijt aan de winnaar van dit toernooi.
En die winnaar: dat is dus Jacco Lind. Hij was wel de ultieme ratingfavoriet, maar dat wil nog niet zeggen dat je ook zonder blunders of halfjes zomaar de avond kan afsluiten. Hij veegde echter al zijn tegenstanders op een hoop en ging zo ongenaakbaar naar de snelschaaktitel. De eerste echte interne titel volgens mij, maar mijn vermoeden is dat er nog wel enkele zullen volgen. En we kunnen nu allemaal reikhalzend uitkijken naar de blitz ratinglijst van 1 februari, waar deze uitslagen als het meezit in verwerkt zullen worden.
Op woensdagmiddag 11 februari 2026 vanaf 14.30 uur wordt het schoolschaakkampioenschap van Woerden e.o. gespeeld (Woerden, Harmelen, Linschoten, Kamerik en Zegveld) in de Andersenschool, Andersenhof 2.
Elke basisschool mag één team inschrijven met leerlingen van die school. Uitzonderingen hierop zijn enkele scholen waar veel animo voor schaken is; deze scholen mogen twee teams inschrijven, bijv. waarvoor intern een selectietoernooi wordt georganiseerd. Elk team bestaat uit vijf spelers: vier basisspelers en één reservespeler (oftewel ‘bord 5’, zie hieronder).
Inschrijven van uw team – na overleg met het schoolbestuur – kan via dit formulier .
Elk team hanteert een vaste bordvolgorde op basis van het spelniveau van de geselecteerde deelnemers (bord 1, 2, … tot en met bord 5). De schoolleiding kan het schoolschaakteam uiterlijk maandag 9 februari inschrijven. Tegelijkertijd dient een bedrag van € 15 per team te worden overgemaakt naar rekeningnummer NL50 RABO 0190 0646 41 o.v.v. van de naam van de school. Dit bedrag wordt door de organisatie besteed aan een leuk aandenken voor de kinderen.
In verband met de beperkte capaciteit geldt er een maximumaantal teams voor dit toernooi.
Meld s.v.p. je team c.q. alle deelnemers om 14.30 uur bij de inschrijvingstafel bij de ingang van de school aan.
We heten je graag op 11 februari van harte welkom om er een sportieve en creatieve middag van te maken!
Op zaterdag 13 December speelde Woerden 3 voor het eerst zonder invallers! We moesten uit tegen het tweede team van ‘Combi “de Eilanden” Zuid-Holland’ ook wel bekend als ‘Barendrecht’. Het zou een heugelijke dag worden.
0-1 Marjolein was als eerste klaar. Met wit kwam ze steeds beter te staan omdat haar tegenstander te afwachtend speelde. Onder het genot van een flinke ontwikkelingsvoorsprong, hegemonie in het centrum en een venijnige koningsaanval maakte ze het met een aardige tactische wending fraai uit. Toen ze om vier uur terugkwam van wat kerstboodschappen in het naburige winkelcentrum, bleek de overwinning van het team al binnen te zijn.
0-2 De opening die Leen had verwacht kwam inderdaad op het bord maar hij volgde een verkeerd plan. Het werd een wisselvallige partij. Nadat beide spelers op de 11e zet een duidelijk betere voortzetting hadden gemist, kwam Leens koning op de damevleugel onder druk te staan en stond hij iets minder. Maar hij zette zijn stukken steeds beter neer en niet lang daarna maakte zijn tegenstander op de 20e zet een positionele fout. Daar werd door wit dan weer niet adequaat op gereageerd, maar vervolgens maakte zwart een verschrikkelijke blunder door een stuk in één zet weg te geven.
0-3 Tims partij begon met vrij standaard openingszetten voor beide kanten. In het middenspel wist hij een stuk te winnen voor een pion. Na nog wat verder te spelen dacht zijn tegenstander een kwaliteit te winnen, alleen had hij niet ver genoeg gerekend want hij verloor twee stukken voor een toren. Na nog even door te spelen wist Tim de meeste stukken af te ruilen en gaf zijn tegenstander op.
0-4 De dag voordat we zouden spelen, besloten Annie en Jory van bord te wisselen. Annie had al wel wat vooronderzoek gedaan voor de speler op bord acht, die zou wel eens een vrij obscure opening kunnen spelen. Hier had Jory zich dus nog even snel op voorbereid en de opening kwam ook daadwerkelijk op het bord! Eenmaal in het middenspel maakte hij echter een fout: hij liet een driedubbele vork toe. Door de stelling te compliceren, vond zijn tegenstander de materiaal winnende zet niet en kwam Jory juist veel beter te staan! Zijn tegenstander kon zijn stukken niet meer ontwikkelen. In de hoop toch nog wat activiteit te krijgen, offerde hij zijn paard. Dit was echter niet genoeg om het tij te keren. 0-1
0-5 De partij van Jean aan bord zes met zwart begon vrij rustig. Toen zijn pionnen in het centrum en op de damevleugel konden opstomen, kostte dat wit een pion. In het middenspel koos de tegenstander een voor hem verkeerde afwikkeling waarna hij een paard tegen een pion achter kwam te staan. Nadat nog een pion was kwijtgeraakt, was de stelling rijp om op te geven, maar dat deed hij pas nadat zijn drie resterende pionnen als rijpe appelen waren gevallen.
0,5-5,5 Ad speelde met zwart de symmetrische variant van het Engels. Dit speelt hij weinig maar hij weet dat je de symmetrie best lang vol kan houden in deze opening. Omdat zijn tegenstander na een korte rokade verzuimde een opening in het centrum te maken, begon Ad een stevige koningsaanval. Na de zetten f5 g5 g4 en h5 kwam zijn koning wel enigszins op de tocht te staan omdat hij zichzelf geen tijd gunde voor de lange rokade. Hij had zeker nog winstkansen gehad met h4, maar durfde dit eigenlijk niet aan. Na het behalen van een gelijke stelling werd besloten tot remise.
1-6 Een goede opening tegen een behoorlijke tegenstander resulteerde voor Annie in een koningsaanval. Doordat haar tegenstander moest verdedigen, bleef zij in het voordeel en bij nauwkeurig spel had dat beslissend kunnen zijn. Maar nadat er (te) veel was afgeruild op de koningsvleugel was er uiteindelijk geen mogelijkheid meer om elders de zwarte stelling binnen te dringen. Toen haar tegenstander remise aanbood, nam ze dat aan.
1,5-6,5 Na een gelijkmatige opening koos Sjaak kennelijk niet het beste vervolg: zijn tegenstander bleef zijn rokade uitstellen en dat bekwam hem vrij goed. Sjaaks loper raakte vleugellam op b2, omdat zijn c3 pion zeer effectief werd geblokkeerd. Na het opstomen van de vijandige koningsvleugelpionnen en het afruilen van de nodige stukken, resteerde een verloren toreneindspel. Dat je van opgeven nooit beter wordt, bewees het einde van de partij: van een score van -4 naar 0 in luttele zetten, omdat zijn sympathieke opponent de techniek net niet goed genoeg in de vingers had. Dus een voor de poorten van de hel weggesleepte remise.
De alweer 5-de wedstrijd van het seizoen voerde ons naar Amsterdam om het 3-de team van de Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap (VAS3) te bekampen. Ook VAS 3 is op papier veel sterker dan Woerden 2. De speellocatie was een goede voorbereiding op het Tatasteel chess eind januari: Krappe speelplekken, warm in de zaal, en een twijfelachtig zuurstofgehalte.
Het begon al meteen slecht, Jelle die tot nu toe goed gescoord had, dacht alles goed te doen in de opening, maar zijn tegenstander dacht daar toch echt anders over en smeet er een stukoffer tegenaan. Nadat de mist opgetrokken was en alle puin neer gedaald was de zwarte koning op e8 teruggekeerd en er op de koningsvleugel geen zwart stuk meer te bekennen viel, terwijl er nog wel een witte dame en toren rondspookten. Jelle wachtte het mat niet af.
Timo kwam daarentegen goed uit de opening, in elk geval zonder nadeel, zelfs een pionnetje voor in het middenspel. Hierna ging het echter hard mis en ging de partij verloren.
Henk de Heer was de eerste die iets terug kon doen, na de opening had hij licht voordeel maar dit wist hij niet uit te bouwen tot een voordeel dat groot genoeg was om een heel punt te scoren.
Ook Sarah-Joy wist een half punt te redden. In een stelling die er heel lang uitzag dat de witte verdediging wel ergens zou bezwijken, Hield ze vol, en was opeens onder de druk uit en kon een half punt laten noteren.
Hans had na de opening een klein plusje maar wist dat niet om te zetten in winst, wist het wel enige tijd vast te houden. Maar het gebrek aan wedstrijd ritme brak hem op en ook deze partij ging verloren.
Olivier was goed uit de opening gekomen, en bezig met een mooie koningsaanval. Helaas liet hij een loper insluiten, en moest die offeren tegen twee pionnen. Hiermee zou het einde verhaal moeten zijn, maar zijn tegenstander vervolgde te voorzichtig en moest het stuk inwisselen voor een kwaliteit. Een laatste foutje van Olivier deed ook ook dit bord verloren gaan.
Invaller Henk Overmeer speelde een heel goede partij, en stond voortdurende beter. Helaas wist zijn tegenstander de gaten dicht te houden en was hier remise het resultaat.
Ed was als laatste klaar, maar ook hier geen goed nieuws, na een opening en middelspel die goed verliepen was alles in evenwicht. Pas toen Ed de stelling vereenvoudigde bleek dat de vrijpion van zijn tegenstander al iets te ver was.
6,5-1,5 voor VAS, en Woerden 2 staat onderaan in poule 4E. Er moet nu toch echt gewonnen gaan worden.
De teams in groep 2A zijn erg aan elkaar gewaagd. Daarom is het zaak je zo snel mogelijk uit de degradatie-zone te ontworstelen, want in de laatste ronden kan er van alles gebeuren. In dat licht stond er wel wat op het spel bij de match MSV 1 – Woerden 1, twee teams met beiden 3 punten uit 4 wedstrijden. Met op de achtergrond de kerstmarkt was het een sfeervolle middag in het fijne etablissement aan de markt van Meppel.
De partij tussen Marcel Schröer en Micha Jans, deze onvolprezen schaker die ervoor zorgt dat we iedere maand weer een nieuwe rating hebben, duurde het kortst. Toen het openingsvoordeel van Marcel was verpieterd en zijn stelling er wat verdacht uit begon te zien, gooide Marcel rond de 25ste zet de knuppel in het hoenderhok. Zonder al te veel nadenken, hij had al aardig wat tijd verbruikt, ging Micha erin mee. Een aantal zetten werden á tempo uitgevoerd. Beide spelers hadden een voor de zwart speler winnende voortzetting totaal gemist en nadat de stofwolken waren neergedwarreld restte er een matdreiging die zwart niet meer kon pareren.
Rolinde overdenkt het remise aanbod.
Kort daarna kreeg Rolinde den Heijer remise aangeboden door Menno van Koningsveld. Rolinde had een pion meer, maar ze had al gezien dat die niet lang meer in leven zou blijven. Het hele speelveld overziend, op diverse borden hadden de Woerdense spelers de overhand, nam ze het aanbod wijselijk aan.
Willem Wijnstok ruikt onraadJacco ruikt bloed
Vele wegen leiden naar het Frans. De partijen van Sten Goes tegen Willem Wijnstok en Jacco Lind tegen Rienk van den Berg waren vanuit totaal verschillende openingen op bijna dezelfde stelling uitgekomen. In beide gevallen niet aanbevelenswaardig voor de zwart speler. Willem Wijnstok, de invaller die MSV op bord 1 geofferd had, was na een kansloze paard manoeuvre in een hopeloze stelling terecht gekomen. Zijn koning werd door een armada belaagd, terwijl zijn andere stukken kansloos op de damevleugel toekeken. Niet veel anders verliep de partij van Jacco. Ook daar werd de koningsstelling uiteen gereten. Bij Jacco duurde het uiteindelijk allemaal nog wat langer, omdat hij een eindspel met een stuk tegen twee pionnen tot een goed einde moest brengen. Beide partijen leidden tot een punt voor Woerden.
Selman staat onder druk tegen GM Dennis de Vreugt
Ondertussen was Selman Ercan een leerzame partij tegen Dennis de Vreugt aan het spelen. Hij dacht dat hij met wit wel een aardige stelling op het bord had gekregen. Ook wij omstanders waren niet ontevreden over zijn stelling. We bleken het allemaal bij het verkeerde einde te hebben. De GM had het allemaal toch veel beter beoordeeld en wikkelde af naar een eindspel waarin wit op de damevleugel werd opgerold.
Bas geeft zijn tegenstander nu geen kans meer.
Over de partij van Bas Jansen tegen Alwin Pauptit valt geen zinnig verslag te schrijven. Allereerst de tijdsindeling van beide spelers; dat is voer voor psychologen. In de opening werd al merkwaardig lang nagedacht over triviale zetten en later, toen het ingewikkeld werd, was het nog erger geworden. Alwin restten nog 5 minuten voor de laatste 25 zetten. In die tijd zouden er over een weer nog een dame offer volgen. Over de eerste, die van Bas valt nog wel wat te zegen, maar de tweede van Alwin was echt kansloos. Het eindspel met een stuk meer liet Bas niet meer lopen.
Sofia op weg naar een vol punt.
Sofia Moskalets was tegen Richard Berendsen snel terecht gekomen in een stelling met een isolani die aardig goed onder controle werd gehouden door haar tegenstander. Sofia had geen problemen met haar stukken, dat dient gezegd te worden, maar toch waren de omstanders er niet helemaal gerust op. Dat veranderde toen Richard, in de war gebracht door het handige stukkenspel van Sofia, een kwaliteit tegen een pion moest opgeven. Een eindspel van een loper plus drie pionnen tegen een toren plus twee volgde. De grote troef van Sofia was haar vrije h-pion, die uiteindelijke de partij besliste.
Andries melisma heeft er tegen Olger wel vertrouwen in.
Olger van Donk had in de openingsfase tegen Andries Mellema wat onzorgvuldig een pion cadeau gedaan. Voor Olger was het toen uren lang achter de feiten aanlopen. We gaven weinig voor de kansen van Olger. Maar Olger bleef hardnekkig verdedigen en tegen het einde, toen beide spelers nog louter op hun increment aan het spelen waren, gloorden er zelfs nog remise kansen aan de horizon. Het probleem was dat Andreis allemaal mat netjes in de stelling zat te weven en met zo weinig tijd op de klok is het lastig daartegen verdedigen. En op een gegeven moment sloot het net zich om Olger zijn koning.
Daarmee eindigde in het sfeervolle Meppel de match MSV 1 – Woerden 1 in een 5,5-2,5 overwinning voor Woerden. Woerden staat weer in de middenmoot. Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/19982
Op zaterdag 29 november werd het jaarlijkse Woerden Rapid Schaaktoernooi gespeeld. Voor het eerst met het tempo van 25 minuten p.p.p.p. plus 10 seconden per zet. Het was dus even afwachten hoe lang een ronde dan zou duren, maar de verwachting ‘ongeveer een uur’ bleek te kloppen. Het aantal deelnemers vond ik ook dit jaar weer wat tegenvallen. Ik heb er slapeloze nachten van gehad want ik was bang dat het debacle van twee jaar geleden zich zou herhalen: toen moest ik het hele toernooi afblazen wegens een gebrek aan belangstelling. Opvallend vind ik dat vooral mijn eigen clubgenoten schitterden door afwezigheid. Van de 39 deelnemers waren er slechts negen lid van SC Woerden, nog geen kwart, dus.
Genoeg gemopperd! Er is gespeeld in een A en een B groep, met in beide groepen een prijzengeld van 50 – 40 – 30 euro. De avond ervoor was de zaal al gereed gemaakt (Dank Michel! Dank Aldo!). Vanaf half tien druppelden de deelnemers binnen en om iets na tien uur was alleen nog het indrukken van de klokken te horen.
Marcel van Oort bemande de bar, smeerde en belegde broodjes, maakte tientallen foto’s, bakte frikandellen en kroketten en regelde de snert. Gert van IJperen en Wim Velenturf waren de wedstrijdleiders en zagen er op toe dat de uitslagen correct werden vastgelegd. Als zelfbenoemd ‘toernooidirecteur’ was ik veelal te vinden in het ‘rekencentrum’ (het analysehok) om de indeling voor de ronden te maken. Tussen de bedrijven door verwarmde ik banketstaven en zorgde voor voldoende peper-, kruid- en borrelnootjes.
De B groep was een strijd tussen de jonkies en de ouwe hap. Zes van de zestien groepsleden zitten nog op de lagere school. Bij het ingaan van de laatste ronde werd koploper Willem van der Wel met vier punten op de hielen gezeten door jeugdspelers Charlotte Rietman en Jules van Rossem met drie punten. Willem won van Charlotte en ook Jules scoorde het volle punt. Willem was de enige van het hele toernooi die een 100% score wist te halen en daarmee de terechte winnaar van de B groep. Jules werd knap tweede en de derde plaats was voor Hans Dijkers.
In de A groep zat één jeugdspeler en Alexander, de broer van Charlotte, zorgde in de eerste ronde meteen voor een enorme verassing door WFM Yvette Nagel te verslaan. Na vier ronden stond de speler met de hoogste rating, Harold van Dijk, aan kop met 3,5 punt. Hij moest zijn laatste partij spelen tegen Marcel Schroër (3) die eerder zijn enige nederlaag had opgelopen tegen Rolinde den Heijer. Ook Rolinde stond op dat moment op drie punten, zij had van Harold verloren. En waar één hond vecht om een been, lopen er twee anderen mee heen. Marcel en Rolinde wonnen alletwee en werden daarmee de gedeelde winnaars van het toernooi.
De derde tot en met zesde plaats was voor Harold van Dijk, Gosse Romkes, Piet Geertsema en Xander Prijs. Zij kregen ieder 7,50 euro en dat stelde me nog wel even voor een probleem. Het was al best gedoe om genoeg briefjes van vijf te regelen, maar aan muntjes had ik niet meer gedacht. Wie heeft er nou nog briefjes en muntjes in zijn portemonnee? Ik niet, maar een paar heren die genoten van hun biertje-na-afloop wel. Er hoefden dus geen tikkies naar de penningmeester gestuurd te worden.
Al met al was het een gezellig, geslaagd toernooi. Niet zo veel SC Woerden spelers, maar dat onze clubgenoten Rolinde en Marcel het toernooi wonnen, was dan wel weer erg leuk.
Beste lezers van dit schaakverslag, niet schrikken… Woerden 1 gaat vanaf nu voor de hoofdklassetitel.
Woerden 1 – Hoevelaken 1
Afgelopen dinsdag 2 december kwam het eerste team van Hoevelaken langs in Woerden voor de tweede ronde van de SGS competitie. Hoevelaken is de kampioen van het vorige SGS seizoen in de hoofdklasse en wist zijn eerste match te winnen, we waren dus al mentaal voorbereid op een lastige schaakavond. Jory was helaas ziek, maar met Jacco hadden we zeker een waardig vervanger gevonden. Sterker nog, voorafgaand de match noteerde ik in mijn hoofd al een bordpuntje voor Woerden met Jacco als invaller. Nog een puntje sprokkelen bij de overige drie schakers en dan behouden we nog een matchpunt in Woerden tegen de kampioen! Met een beetje hoopdenken scoor je op papier snel mooie scores.
In het voetbal heeft Johan Cruyff nog nooit een zak geld een goal zien maken. In het schaken doet je ELO-score niet de goede zetten voor je. Oftewel ook als favoriet moet je toch achter het bord laten zien waarom je de favoriet bent. Dat dit niet zo voor de hand liggend is, dat hebben we in de eerste ronde ook ondervonden. Dit door het verassende gelijkspel tegen Doorn-Driebergen in de eerste ronde ondanks een gemiddeld verschil van 150-200 ratingpunten in het voordeel van onze tegenstanders.
Jacco Lind – Daan van Pel
Jacco mocht op bord 2 dus ter vervanging van Jory aanschuiven. Hier kwam hij Daan van Pel tegen, geen onbekende van Jacco. De twee hebben ook in het OKW van afgelopen seizoen al op het schaakbord tegen elkaar gestreden. Destijds eindigde de partij in het voordeel van Jacco. Dit maal kostte het vele rekenwerk van een dreigend ogende stelling van de tegenstander veel tijd voor Jacco. Waardoor de stelling op de klok in Hoevelakens voordeel was. Toen ik mij zorgen daarover uitte aan de bar bij Jacco verzekerde hij mij dat hij niet in de problemen zat met de stelling op het bord. Waar die redelijke stelling was gebleven is mij onbekend. Ik hoorde wat later een remise aanbod van de zwartspeler die afgewezen werd, uiteindelijk kon Jacco er toch echt niks van maken en werd de vrede alsnog getekend.
Achteraf gaf Jacco aan dat er de mogelijkheid was om een loper te verliezen en dat hij eigenlijk had verdiend om te verliezen… Het wensscenario van een automatisch puntje erbij was dus uit de deur, maar uiteraard wordt de invalbeurt van Jacco enorm gewaardeerd en liet hij ons niet met lege handen achter door een half punt binnen te halen.
Dirk Veldhuizen – Tim Groot Bruinderink
Op bord 3 trad Tim, het geheime wapen van het SGS viertal aan. Tim heeft in de voorgaande twee SGS seizoenen geen enkele partij verloren en ook in de eerste ronde in de hoofdklasse wist hij knap een 2000+ speler op remise te houden. In de opening wist Tim een vrij alternatieve openingsvariant van zijn tegenstander keihard af te straffen. Op zet 9 mocht Tim als de zwartspeler zelfs de zet d3! spelen. En bijzonder nare zet voor wit omdat hij een dubbel pion op de b lijn had (b2/b3) en nu kwam zijn pion op d2 ook vast kwam te staan. Wanneer de loper op c1 nog niet ontwikkeld is, zoals in de partij, is dit een behoorlijke klap in het gezicht. Met zijn zetten daarna wist Tim de druk op te schroeven waarna wit een paard offerde om een aanval te krijgen. Ik heb er geen computeranalyse op nagehouden maar mijn oordeel was dat in z’n algemeenheid dat een offer niet werkt als een groot deel van de overgebleven stukken nog steeds niet actief worden…
De loper wist nooit van c1 af te komen en de toren op a1 heeft ook geen zet voor het einde van de partij weten te doen. Met vervelende dreigingen voor mat op de achterste rang en in de tussentijd nog meer materiaal winst, hield de witspeler het voor gezien. De eerste winstpartij in de hoofdklasse is voor het Woerdense viertal een feit!
Daarmee is de stand intussen gezet op 1,5-0,5
Martin Veldhuizen – Timo Kroon
Op het eerste bord werd door wit een erg dubieus openingsvariantje gespeeld, die niet goed afgestraft is. Er kwam een wilde stelling op het bord totdat wit een eindspel variant koos waar hij een gevaarlijke vrijpion mee kon creëren in ruil voor een kwaliteit. De analyse achteraf was dat zwart meerdere kansrijke manieren had om hiermee om te gaan, maar de kwaliteit terug geven in ruil voor de vrijpion leek erg sterk in de analyse. In de partij werd er gekozen voor het behoud van de kwaliteit, de pion kon immers gestopt worden was de redenatie van Timo. Dit klopte maar kostte twee pionnen voor zwart. Het materiaalvoordeel werd daarmee ongedaan. In ruil voor een pion ging de gevaarlijke vrijpion van het bord, maar geen van beide spelers wist nog problemen te creëren voor de ander in het eindspel dat erop volgde. Remise dus, en daarmee is in ieder geval één matchpunt binnen.
Jens Roggeband – Liam van Dasselaar
Jens mocht op het vierde bord aantreden tegen Liam, een jeugdspeler van Hoevelaken die nu nog relatief weinig klassieke partijen op zijn naam heeft staan en dus ook geen rating vergaard heeft. Hij maakte met deze invalbeurt in het eerste team van Hoevelaken in ieder geval zijn debuut in dit viertal en in de hoofdklasse van de SGS, waarvoor proficiat! Het zou geen partij van Jens zijn als vanuit de opening niet op zijn aller scherpst gespeeld wordt en uitmond in een wilde partij waarvan van alles geofferd wordt. In eerste instantie waren dit een paar pionnen die niet geaccepteerd werden door de zwart speler met als gevolg dat zwart zijn koning in het midden van het bord strandde en het initiatief aan wit was. Jens offerde vervolgens als ‘schijnoffer’ een stuk maar door een venijnige tussenweg werd dit schijnoffer een echt offer. Jens wist het nauwe juiste pad voor een groot voordeel daarna niet te vervolgen, waarna zwart beter kwam te staan. Echter voelde de zwartspeler zich in tijdnood genoodzaakt tot een remise aanbod. Jens nam deze vlug aan waardoor de winst binnen was! Dit zet de score namelijk op 2,5-1,5
Titelaspiraties?
Uiteindelijk trad het kampioensteam van de hoofdklasse van vorig jaar aan met een minder sterk team dan zij normaal in de gelederen hebben. Desondanks zijn er weer verassende resultaten gevallen en trok Woerden aan het langste eind. Hoevelaken was gezamenlijk met Paul Keres de koploper na ronde 1, deze positie neemt Woerden (al dan niet tijdelijk) over. Dat brengt ons in een situatie waar we voorafgaand van het seizoen geen rekening mee hebben gehouden. De verwachting was dat het erg lastig zou gaan worden om bordpunten binnen te slepen, laat staat matchpunten. Tijd om onze ambities nu te herijken, dus beste lezers van dit schaakverslag. Niet schrikken… Woerden 1 gaat vanaf nu voor de hoofdklassetitel.
Oké wellicht is dat wel erg opportuun na slechts 2 van de 6 matches, maar goed je moet durven dromen. En we hebben al gezien dat de ratingpunten geen garanties voor resultaten zijn, dus wie weet. 23 januari mogen we op bezoek in Laren en dan kunnen we na de helft van het seizoen echt de stand van zaken over onze plaats in de competitie opmaken.
Op zaterdag 22 november speelde Woerden 3 tegen Moira-Domtoren 5. Weer moesten we een beroep doen op invallers: Willem Vink speelde opnieuw voor Ad Goes en Frans Janssen kon op het laatste moment invallen voor Tim Groot Bruinderink die geveld was door ziekte.
Willem was als eerste klaar. Tot de zestiende zet ging het spel gelijk op maar toen vergat zijn tegenstander een randpion te dekken. Vervolgens probeerde hij een kwaliteitsoffer te voorkomen, waarmee hij een matcombinatie weggaf. Marjolein ging vlot van start en kon al snel een stuk winnen. Alleen meende ze nog een heel fijn subtiel zetje te moeten spelen waarna haar stelling nóg mooier zou zijn. Helaas, het was een blunder: ze won géén stuk en ze wikkelde noodgedwongen, met een kwaliteit minder, direct af naar remise.
De tegenstander van Frans dacht héél lang na, zelfs toen hij al heel wat materiaal voorstond. Maar hij hield het hoofd koel en liet zich niet verleiden om materiaal terug te geven. Frans kon niet anders dan opgeven. Bij Jean met wit kwam een Engelse opening op het bord en hij had de hele partij een klein plusje. Na 31 zetten konden beiden niet zonder grote risico’s op winst spelen, wat dan ook niet gebeurde en de vrede werd getekend.
Leen had gezien dat zijn tegenstander van iemand met een rating van 2075 had gewonnen. ‘Blijkbaar nog jeugdig’ was zijn gedachte, opletten dus. In werkelijkheid werd hij geconfronteerd met een heer, net als hij, ‘op leeftijd’. Qua spel ging de opening voortvarend. Na eerst een pionoffer – onterecht – te hebben afgeslagen, won hij alsnog een pion met veel positievoordeel. Een kleine combinatie zorgde rond de 20e zet voor stukwinst, waarna zijn tegenstander zich toch nog jeugdig ging gedragen. In een kansloze positie speelde hij door tot mat op de 49e zet.
Annie kon in een bekende opening een lastige penning oplossen, waarna ze iets beter stond. Als compensatie voor haar geblokkeerde pion in het centrum waren de pionnen op de damevleugel van haar tegenstander zo zwak dat er minimaal een verloren zou moeten gaan. Helaas mistte ze de beste voortzetting en speelde ze net niet actief genoeg. Hierdoor kon de vijandelijke koning zijn achterstandspositie dusdanig inlopen, dat verder op winst spelen te riskant zou worden. Het werd dus remise.
Jory durfde het met wit voor het eerst aan om in een externe partij zijn nieuwe openingsrepertoire met wit te spelen. Als snel was hij op vertrouwd terrein: zijn tegenstander speelde namelijk wat hij zelf altijd speelt met zwart. Logischerwijs koos hij het variantje dat hij altijd het meest vervelend vindt om tegen zich te krijgen. Dit pakte goed uit. Hij kreeg een erg groot ruimtevoordeel en op een gegeven moment stonden bijna alle stukken van zijn tegenstander vast. Hij won een kwaliteit maar Jory zou Jory niet zijn als hij niet enorm veel tijd had verbruikt. Hij zat al sinds zet 25 in tijdnood, dus toen hij zijn 40e zet had gespeeld, kon hij opgelucht ademhalen. Maar tot ieders verbazing blééf zijn tegenstander maar na denken over zij́n 40 zet. En toen viel de vlag. Jory had graag de partij verder willen spelen om te zien hoe het uitpakte, maar klagen doet hij natuurlijk niet met dit zeer welkome cadeautje.
Zo stonden we met 4,5-2,5 voor, de buit was binnen en het team maakte zich op om naar Marjolein gaan die goulash en tiramisu had gemaakt. Alleen Sjaak was nog bezig.
Hij had de opening net iets te passief gespeeld. Dat resulteerde in allerlei complicaties, waardoor het ontwikkelen van zijn stukken op de damevleugel erg lang duurde en hij wat gedrongen kwam te staan. Ver in het middenspel – toen hij eindelijk zijn damevleugel had ontwikkeld – wist hij, mede door een stevige fout van zijn tegenstander, toch een stuk te winnen tegen een pion. Uiteindelijk werden zijn stukken tot enige passiviteit gedwongen door de witte gecentraliseerde koning. Hij overschatte echter de tegenkansen van zijn tegenstander, en berustte (ten onrechte bleek in latere analyse) in remise.
