Nieuws

Dinsdag 28 april mocht het Woerdense viertal voor de laatste keer dit seizoen aantreden in de SGS competitie. Thuis in de analyseruimte, omdat er ook rapid werd geschaakt in de grote ruimte. Het Nijkerkse viertal was dit seizoen nog niet erg op dreef. In de (voor hen slechts 4) voorgaande rondes werden nog geen matchpunten behaald. Telkens schoten ze in bordpunten nét te kort. Omdat Woerden al 5 matchpunten in de voorgaande 5 ronde had behaald waren wij er al zeker van dat we in ons debuutseizoen niet laatste zouden eindigen.  Met een overwinning zouden we tijdelijk eerste komen te staan, maar doordat de andere teams nog matches te gaan hebben is het gegarandeerd dat we niet eerste zouden blijven.

Bord 1: Peter Sonder – Jens Roggeband

Jens kreeg zijn favoriete opening op het bord, alleen dan wel met de verkeerde kleur. Omdat hij de plannen van wit kende, zou dit goed moeten komen was zijn verwachting. Echter was dit niet genoeg en viel hij in een valletje die hij met wit zelf ook direct zou spotten. Vervolgens moest hij erg nauwkeurig spelen om in de wedstrijd te blijven. Uiteindelijk dreigde hij met een dameruil de partij in balans te brengen. Zijn tegenstander weigerde dit, maar het resultaat was dan wel 3x dezelfde stelling met remise als gevolg. Het eerste halve punt van de avond was hiermee binnen.

Bord 3: Timo de Vries – Tim Groot Bruinderink

Tim kreeg zijn gebruikelijke opening op het bord en dit ging vrij gelijk op, totdat zijn tegenstander handig pionnen wist te ruilen. Hierdoor kreeg Tim een isolani en Timo een sterke loper. Door wat stukken af te ruilen kwam er weer balans in de partij. Echter reageerde iets later Tim niet adequaat op een ‘rooklift’ van Timo. Tim pakte even een pionnetje, maar kreeg daarvoor een fikse aanval om zijn oren. Deze aanval was zo sterk dat Tim al snel genoodzaakt was om op te geven.

Daarmee hebben de Nijkerkers 1,5 punt te pakken op hun witborden en komen ze in de buurt van hun eerste matchpunt van dit seizoen.

Bord 4: Jory Koot – Govert Vastenburg 

Jory speelde zijn maar al te vertrouwde opening in de seizoensafsluiter. Maar door verrassende zetten van zijn tegenstander speelde ook hij andere zetten dan gebruikelijk. Govert zette in op een aanval op de damevleugel, terwijl Jory speelde met een oprukkende H-pion, beide spelers weigerden op dit punt te rokeren. Jory was iets beter ontwikkeld dus besloot hij in het centrum te breken. Zijn tegenstander speelde een dreigend er uitziende zet, maar helaas voor hem verloor die een pion. Het resultaat: de aanval op de damevleugel was doodgelopen. Vanuit daar kon Jory de partij uit gaan spelen, zijn tegenstander hielp hem nog een handje door per ongeluk in een mat te lopen.

Jory trok daarmee de stand gelijk naar 1,5-1,5 

Bord 2: Timo Kroon – Dennis Flohr

Nog geen minuut na het einde van bord 4 en een gelijke stand, was er ook een resultaat op bord 2. De partij begon met een gambiet van de zwart speler, echter werd hij twee zetten in zijn gambiet al weer verrast door een (standaard)zet van de witspeler. Even dreigde hij hier door mat te gaan als hij de hangende dame van de wit speler zou pakken. Echter realiseerde hij op tijd wat de gevolgen zouden zijn van het slaan van de dame, waardoor de partij nog verder kon gaan. In de partij voelde het voor Timo alsof hij het vervolgens uit de opening weggaf en concessies moest maken, maar dit viel uiteindelijk mee. De gewonnen pion werd wel terug verloren maar wit had nog wel:

– een veiligere koning

– Betere pionnenstructuur

– Betere activiteit van de stukken

Zwart probeerde dit op te lossen door lang te rokeren terwijl hij alleen nog maar een a en c pion op de damevleugel had, dit pakte slecht uit. Toen een heel stuk dreigde verloren te gaan, gaf de zwartspeler net na het slotstuk op bord 2 ook op, met als gevolg dat Woerden beide matchpunten thuis kon behouden.

2,5-1,5

Seizoensresultaat

Het Woerdense viertal heeft 7 matchpunten uit 6 matches gehaald met 10,5 bordpunten. Door 3x met 2,5 bordpunt te winnen en 1x met 2-2 gelijk te spelen betekent dit dat we slechts 1 bordpunt gehaald hebben die geen matchpunt heeft opgeleverd, daarmee waren we behoorlijk effectief. Op deze manier kunnen we een positieve draai geven aan het feit dat we 2x 3,5-0,5 hebben verloren… Dit seizoen zijn we uiteindelijk 3de geworden van de 7 deelnemende teams. De nummers 1 en 2 hebben 8 matchpunten behaald, dus de aansluiting naar de top was op het vlak van matchpunten niet ver weg.

Speciaal bedankje nog naar de invallers voor het Woerdense viertal dit seizoen Jacco (2x) en Ed (1x), die met hun 3 invalbeurten (2,5/3) belangrijke bordpunten hebben binnengehaald! 

Met dit seizoen hebben we al met al een heel degelijk resultaat opgeleverd en laten zien dat we ondanks onze gemiddelde lagere ratings echt wel in deze competitie kunnen meedraaien. Volgend seizoen gaan we proberen dit weer te laten zien en hopelijk dat we dan zelfs nog wat beter kunnen presteren!

Massakamp

Op dinsdagavond 7 april speelde de jeugd van Woerden tegen Messemaker 1847 uit Gouda. Het plezier stond voorop en het werd ook een onvergetelijk leuke avond!

Onze voorzitter Marcel frituurde de snacks en enkele ouders maakten een buffet met de meest heerlijke salades. Het zonnetje scheen en we konden heerlijk buiten op het terras zitten.

Er werd gespeeld op 23 borden en Woerden trok aan het langste eind en won de match over 2 partijen met 31,5 – 14,5. Jeugdleider van Gouda Peter Scheeren, regelde de wisselbeker en een vaantje (waarvoor dank! Hij zint op revanche en nodigt ons uit voor een returnmatch volgend seizoen in Gouda.

Grand Prix in Meerkerk

Op zaterdag 18 april speelden vele jonge Woerdenaren de Grand Prix in Meerkerk. De sfeer was uitstekend; maar hoe kan het ook anders als er zoveel medailles worden behaald.

Op https://www.sgs-schaakbond.nl/?p=6709 vind je alle uitslagen en standen. De volgende Grand Prix staat gepland op zondag 10 mei bij Magnus Leidsche Rijn in Utrecht.

Ieder jaar organiseert Woerden zelf ook Grand Prix; als er voldoende van onze ouders mee willen helpen met klaarzetten en opruimen van de borden, stukken, tafels etc., dan zouden we dit toernooi weer kunnen laten plaatsvinden (zondagmiddag 16 juni?!). Laat het vooral weten als je dit leuk lijkt en kan helpen.

In een wedstrijd die al bijna nergens meer over ging: Woerden was al praktisch gedegradeerd, en Philidor al helemaal veilig, ging het dus alleen nog maar om het schaken. Voor de tweede keer dit seizoen waren we compleet.

De score werd geopend door Mark die na een prettige opening er ook nog eens een vol stuk bij kreeg.  1-0

Olivier volgde het beproefde recept van de vorige partij: gambiet pionnetje accepteren, en daarna in de touwen hangen, wachtend op betere tijden. Toen hij ook nog  in tijdnood kwam, leek het dit keer niet te gaan lukken. Op het laatste moment keerden de kans, en kon het tweede punt worden bijgeschreven.

Hans was vanuit de opening goed op dreef, en wist een kwaliteit te winnen. Dit keer geen noodzaak om het veroverde materiaal terug te geven, om spel te krijgen. Het bleef niet bij de ene kwaliteit en steeds meer zwarte stukken vonden de weg naar de uitgang, en ook Hans kon het voordeel omzetten naar een punt.

Ook bij Timo ging het soepel. Na tegengestelde rokade, begonnen beide spelers aan en koningsaanval, zwart een tandeloze op de damevleugel, en wit een echte op de koningsvleugel.  Het eindresultaat was voorspelbaar en de leverde een tussenstand van 4-0 op. Die luxe hebben we dit seizoen nog niet gekend, en het voelde goed.

De resterende borden gaven weinig reden zorg, bij Ed was de aanval van zijn tegenstander doodgelopen, en Ed kon de damevleugel van zijn tegenstander waarschijnlijk elimineren. Sarah-Joy had een mooie stelling met veel initiatief, en Jelle stond gelijk. Henk was heel beroerd uit de opening gekomen, en zelfs voor remise zou een wonder nodig zijn.

De tegenstander van Jelle berustte uiteindelijk in remise,  en daarmee waren de matchpunten binnen. Spoedig daarna offerde de tegenstander van Sarah-Joy zijn loper om nog een koningsaanval te krijgen, maar dat liep op niets uit.

Bij Henk bleek uiteindelijk alle moeite voor niets. Ed gaf zijn inmiddels winnende voordeel weg door te kiezen voor het paard- in plaats van het toreneindspel. 6-2 is een mooi besluit van een lastig seizoen waarin we veel moeite hadden om te wennen aan het niveau van de vierde klasse.

Volgend seizoen in de vijfde klasse,  gaan we weer proberen om zo snel mogelijk weer terug te keren in de vierde klasse.

Voor Woerden 3 zit het seizoen erop. In de laatste ronde moesten we tegen DSC Delft 5 die al hoog en breed kampioen waren, terwijl het voor ons zeker was dat we niet zouden degraderen naar de nieuwe zevende klasse van de KNSB. Onze tegenstander moest een beroep doen op drie invallers. Daarbij ging iets mis. Invaller Eén moest Invaller Twee ophalen, maar kon het adres aanvankelijk niet vinden. Toen dat toch eenmaal gelukt was, reden de twee naar Alphen aan den Rijn. Om half drie kwamen ze uiteindelijk, royaal te laat dus, in onze speelzaal aan.
Ook wij hadden een invaller nodig, Arjen van den Berg verving Ad Goes. Arjen speelde niet, want hij stond op het achtste bord opgesteld tegen Invaller Eén en ook Jean had een heel rustige middag, want hij had tegen Invaller Twee gemoeten.

Marjolein speelde tegen Invaller Drie. Haar behandeling van de opening was verre van vlekkeloos, maar haar tegenstander reageerde vrij passief en vergat het af te straffen. Ze kwam steeds beter te staan en er ontstond een stelling waar de puzzeltjes-opmerking ‘Wit aan zet en wint materiaal’ in de lucht hing. Met een fraai (schijn)offer van de dame won ze een paard en de partij. 

Jory had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Al gauw na de opening ging hij op jacht naar de loper op de witte velden. Hij had gezien dat die loper een zeer zwakke broeder zou worden wanneer in ieder geval de dames en de zwarte lopers geruild zouden worden. Hij begon met het ruilen van de dames; dat ging prima. Maar bij het ruilen van de lopers ging het mis. Wat blijkt: paarden kunnen ook achterwaartse zetten maken! Waarom heeft niemand hem dit verteld? Zijn hele plan, waar hij zoveel tijd in had gestoken, ging in rook op. Hij had geen tijd – en misschien ook geen zin – meer om zijn tegenstander uit balans te krijgen en bood remise aan. Dat werd aangenomen.

Met een verrassend schaak vroeg in de opening won Annie een pion, met een kansrijke positie. Daar kwam verandering in toen haar tegenstander kon profiteren van een onnauwkeurigheid op de dame-vleugel.  Ze gebruikte veel van haar bedenktijd, met nog steeds een pion meer, maar kreeg niet een duidelijk idee hoe ze haar stelling nog verder kon verbeteren. Haar remiseaanbod werd geaccepteerd.

En zo stond het toen 4-1 voor ons. Maar zat er misschien nog meer in? Ook al is het om des keizers baard, winnen is altijd leuk!

De partij van Tim begon in een voor hem welbekende opening. Zijn tegenstander wist veel te druk te zetten en daardoor kwam hij in een wat benarde positie. Uiteindelijk wist hij de druk te vermijden maar kwam hij wel in een vele mindere stelling terecht. Hij probeerde af te wikkelen naar een eindspel, maar verloor iets te veel pionnen in het proces waardoor remise niet meer te houden was en hij dus verloor.

Na de opening ging Sjaak voor een koningsaanval. Er leken mooie dreigingen in de stelling te zitten. Hij offerde een pion om de aanval kracht bij te zetten. Helaas ontdekte hij te laat dat er een foutje in zijn berekeningen zat, waardoor het geplande paardoffer net niet zou werken. Dus daarom maar met de staart tussen de benen de aanval afgeblazen. Hij bleef dus een pion achter en zwart kon het initiatief overnemen. Een tweede pion volgde en op zet 40, ook al een tijdje behoorlijk in tijdnood en in een duidelijk mindere stelling, overzag hij een mataanval.

Leen had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Na een rustige opening ging het in het middenspel fout. Zijn tegenstander veroverde een dominant veld, hetgeen na stukkenruil resulteerde in een gedekte vrijpion met een goede loper, dus: al zijn pionnen op de andere kleur. Leen bleef daarentegen zitten met een slechte loper, geblokkeerd door pionnen met dezelfde kleur. In deze waarschijnlijk in hogere zin verloren stand, wist hij een soort vesting te bouwen om het nog een paar uur uit te kunnen houden. Met succes, leek het, maar in het zicht van de haven, juist op het moment dat alle gevaar geweken was, maakte hij op de 58e zet de beslissende fout.

Woerden 3 (Jean de Goeij, Ad Goes, Tim Groot Bruinderink, Leen de Jong, Annie de Jong, Jory Koot, Sjaak Oosterlaken en Marjolein Theunissen) bleven dus steken op 4-4. Wel kunnen we zeggen dat DSC Delft 5 hierdoor ‘slechts’ 13 matchpunten heeft weten te scoren! 
Absolute topscorers bij ons waren Leen (6 uit 7) en Jory (5,5 uit 6). We hebben zes keer invallers nodig gehad (nog bedankt, Arjen van den Berg, Frans Janssen, Frerik Meijer, Hans Ossebaar, Pia Sprong en Willem Vink) die zeer verdienstelijk 4,5 uit 6 gescoord hebben. We hebben het al met al goed gedaan en kunnen tevreden terugkijken op een mooi seizoen!

In de zesde ronde die eigenlijk in januari gespeeld had moeten worden, kreeg Woerden 2  het tweede team van Moira op bezoek. De opdracht was eenvoudig, en moest gewonnen worden.

De wedstrijd kende een moeizame start. Willem Vink was te elfder ure ingevlogen als invaller voor Timo, het leek best aardig te gaan totdat hij geconfronteerd werd met een paardoffer op e6, dat de bescherming van zijn koning uiteenrukte, en niet lang daarna kon hij opgeven. Ook bij Henk de Heer bevond zijn koning zich in het heetst van de strijd. En met al die zware stukken op het bord zag dat er eng uit, en dat bleek ook het ook te zijn.

2-0 Achter, dat was niet de droomstart van de wedstrijd. Gelukkig liep het op de andere borden beter, Jelle stond fijn, Olivier had zijn gambiet pion terug gekregen zonder het initiatief te verliezen. Ed had de gambiet pion gehouden, en wachtte in een dichtgevlochten stelling op betere tijden. Hans was wist een kwaliteit te winnen, maar om verder te komen moest hij deze wel inruilen voor een pion.  Sarah-Joy had door middel van een diepe combinatie een stuk gewonnen tegen een pion en bij Mark stond het soort van gelijk.

Jelle wist als eerste iets terug te doen en zijn partij te winnen. Spoedig daarna kwamen Mark en zijn tegenstander remise overeen in een stelling die inmiddels helemaal saai gelijk was.

Met de 2,5 -1,5 achterstand was de situatie wel okay, want Sarah-Joy was inmiddels bezig om het eindspel met een stuk meer binnen te hengelen, Olivier was een reeksen schaakjes aan het geven in de hoop dat er ooit een ruil van de dame tegen twee torens een voor hem gewonnen eindspel zou opleveren, of mat, dat was ook goed. Hans was omzichtig aan het manoeuvreren om het punt binnen te hengelen, en bij Ed gebeurde verder niets, gele kaarten voor tijdrekken kennen we niet bij het schaken, die wachtte tot zijn tegenstander de stelling open moest breken.

Opeens een ramp, de tegenstander van Sarah-Joy wist met een goed getimede truc alle pionnen en torens van het bord te krijgen, remise.  Opeens alarmfase een, want ook bij Hans was de plus pion verdwenen en met 3-2  achterstand moesten de resterende drie borden 2,5 punten opleveren.  Bij Olivier zat een vol punt er nog wel in, bij Hans eigenlijk niet meer, dus Ed moest een plan verzinnen om de gestrande loper op c6 weer tot leven te wekken. En een stelling die vast zat weer open te breken.  Toen zijn tegenstander  zijn toren iets te ver terugspeelde kon Ed ineens weer voor de winst gaan met een inmiddels gereanimeerde loper.

Eindelijk maakte de tegenstander van Olivier de fatale fout, maar de gifbeker voor Woerden was nog niet leeg. Hans werd getrucd in een remise stelling, met een zet die als hij niet in Jelle’s top tien van smerige zetten komt, toch zeker een eervolle vermelding waard is.  Dat Ed de partij nog won is verder voor de statistiek.

4-4  Met deze uitslag is de kans op een langer verblijf in de vierde klasse onberekenbaar klein geworden.