In de zesde ronde die eigenlijk in januari gespeeld had moeten worden, kreeg Woerden 2 het tweede team van Moira op bezoek. De opdracht was eenvoudig, en moest gewonnen worden.
De wedstrijd kende een moeizame start. Willem Vink was te elfder ure ingevlogen als invaller voor Timo, het leek best aardig te gaan totdat hij geconfronteerd werd met een paardoffer op e6, dat de bescherming van zijn koning uiteenrukte, en niet lang daarna kon hij opgeven. Ook bij Henk de Heer bevond zijn koning zich in het heetst van de strijd. En met al die zware stukken op het bord zag dat er eng uit, en dat bleek ook het ook te zijn.
2-0 Achter, dat was niet de droomstart van de wedstrijd. Gelukkig liep het op de andere borden beter, Jelle stond fijn, Olivier had zijn gambiet pion terug gekregen zonder het initiatief te verliezen. Ed had de gambiet pion gehouden, en wachtte in een dichtgevlochten stelling op betere tijden. Hans was wist een kwaliteit te winnen, maar om verder te komen moest hij deze wel inruilen voor een pion. Sarah-Joy had door middel van een diepe combinatie een stuk gewonnen tegen een pion en bij Mark stond het soort van gelijk.
Jelle wist als eerste iets terug te doen en zijn partij te winnen. Spoedig daarna kwamen Mark en zijn tegenstander remise overeen in een stelling die inmiddels helemaal saai gelijk was.
Met de 2,5 -1,5 achterstand was de situatie wel okay, want Sarah-Joy was inmiddels bezig om het eindspel met een stuk meer binnen te hengelen, Olivier was een reeksen schaakjes aan het geven in de hoop dat er ooit een ruil van de dame tegen twee torens een voor hem gewonnen eindspel zou opleveren, of mat, dat was ook goed. Hans was omzichtig aan het manoeuvreren om het punt binnen te hengelen, en bij Ed gebeurde verder niets, gele kaarten voor tijdrekken kennen we niet bij het schaken, die wachtte tot zijn tegenstander de stelling open moest breken.
Opeens een ramp, de tegenstander van Sarah-Joy wist met een goed getimede truc alle pionnen en torens van het bord te krijgen, remise. Opeens alarmfase een, want ook bij Hans was de plus pion verdwenen en met 3-2 achterstand moesten de resterende drie borden 2,5 punten opleveren. Bij Olivier zat een vol punt er nog wel in, bij Hans eigenlijk niet meer, dus Ed moest een plan verzinnen om de gestrande loper op c6 weer tot leven te wekken. En een stelling die vast zat weer open te breken. Toen zijn tegenstander zijn toren iets te ver terugspeelde kon Ed ineens weer voor de winst gaan met een inmiddels gereanimeerde loper.
Eindelijk maakte de tegenstander van Olivier de fatale fout, maar de gifbeker voor Woerden was nog niet leeg. Hans werd getrucd in een remise stelling, met een zet die als hij niet in Jelle’s top tien van smerige zetten komt, toch zeker een eervolle vermelding waard is. Dat Ed de partij nog won is verder voor de statistiek.
4-4 Met deze uitslag is de kans op een langer verblijf in de vierde klasse onberekenbaar klein geworden.