Paul Keres 5 – Woerden 1

Na een winterslaap van enkele maanden toog Woerden 1 naar Utrecht om de prachtige club Paul Keres te bezoeken. Waar vind tegenwoordig nog club met een kantine waar een GM achter de bar staat. 

Op papier was Woerden 1 een stuk sterker dan de mix van oude rotten en jonge honden van Paul Keres 5. Daar bleek in de beginfase echter helemaal niets van. De PK spelers hadden hun zaakjes prima op orde. 

De tegenstander van Sten speelde zijn vierde partij achter een echt bord. Sten legde hem geduldig uit hoe zo’n elektrische klok nu precies werkte. Op de vraag “Waarom zit jij op bord 1?”, antwoordde hij: “Nou daar heb ik oom gevraagd.”  En terecht, mogen wij achteraf concluderen. Op het bord rammelde Sten’s tegenstander er á tempo een serie zetten van een Chessable cursus uit waar je eng van werd. Sten moest echt alle zeilen bij zetten om niet in de opening weggetikt te worden. Het koste Sten zeeën aan tijd. Maar toen hij een Iers pionnen centrum op het bord had getoverd (het sterkste dat ik ooit heb gezien), draaide de hele partij om en kon Sten het punt optekenen.

Selman werd ook aardig op de proef gesteld. Hij kreeg het met zwart maar niet voor elkaar om gelijk te maken en bleef onder druk staan. Op een gegeven moment begon zijn stelling er zelfs nogal verontrustend ut te zien, zeker ook met op de klok nog maar 5 minuten, terwijl zijn tegenstander er nog 40 op had staan. “Ik dacht tijdens de partij dat ik 10s af zat van een 1800 rating,” vertrouwde Selman’s tegenstander ons achteraf toe. Maar daar had hij buiten de waard gerekend. De tijdsindeling van Selman mag dan wel niet optimaal zijn, zijn koelheid in de laatste fase is legendarisch. Selman bezweek niet. Zijn tegenstander wel en gaf een volle toren cadeau.

De openingsfase van Marcel verliep redelijk totdat zijn tegenstander met één rake pion-zet de stelling compleet lam legde en een enorme octopus op d4 kreeg. Het duurde wel 20 zetten voordat Marcel zich daar weer uit ontworsteld had. Toen de centrumpionnen eenmaal weer in beweging waren gekregen verliep de partij op rolletjes. Een tegenaanval werd juist gepareerd en daarna was het pleit snel beslecht.   

Ed speelde tegen zijn Angst Gegner Klaas Veldhuijsen. Klaas speelde de openings fase niet helemaal optimaal, maar Ed kon daar niet echt gebruik van maken. Nog even leek Ed nog wat een aardige truuk in de stelling geweven te hebben, maar die was te opzichtig om Klaas erin te laten trappen. Er bleef niet veel over in de stelling en snel besloten beiden het voor gezien te houden.   

Bas week al op de tweede zet af van de gebaande paden en nam een bosweggetje waarmee hij op internet ook nog wel eens succes had gehad. We kregen een echte open Bas stelling op het bord die vol zat met kleine tactische wendingen. Bij Bas weet je dan dat het wel snor zit. Dat bleek ook het geval. De partij werd beslist door een dodelijke penning, waardoor stuk verlies niet meer was te voorkomen.

Ook Jelle had het zwaar in de opening. Via vele omwegen was hij in een afschuwelijke Benoni-achtige stelling terecht gekomen. Dat zag er helemaal niet goed uit. Het koste weer heel veel duw en trekwerk om in een gelijk staan eindspel terecht te komen. Na lang omzichtig maneuvreren wist Jelle een belangrijke randpion te veroveren. Dat bleek doorslaggevend voor “het eerste gelijk staande eindspel dat ik in mijn leven heb gewonnen,” aldus de gelukkige zelf.

Rolinde speelde een tactisch onberispelijke partij, maar enig initiatief van wit kwam maar niet van de grond. Iedere keer keer monde een dreiging uit tot weer een ruil van een stuk of pion. Zo werd er langzaam afgewikkeld naar een dame eindspel waar et evenwicht niet was verstoord. Afwikkelingen naar een pionnen eindspel waren riskant en daarom werd uiteindelijk de vrede getekend.

Henk moest op bord 8 tegen de op papier sterkste speler van PK. Henk werd in zijn geliefde opening vanaf het begin zwaar onder druk gezet en raakte hierdoor wat materiaal kwijt. Toen ging de telefoon. Het duurde een eeuwigheid voordat Henk had gevonden in welke jaszak hij dat apparaat had verstopt. Het toomt de gemoedelijke sfeer dat hierover geen enkele opmerking werd gemaakt. Er was overigens sowieso geen houden meer aan voor de gitzwarte stelling van Henk en hij moest dan ook snel daarna de koning omleggen.

Uteindelijk wint Woerden 1 dus met 6-2 van Paul Keres 5.

Dat ziet er eenvoudiger uit dan het in werkelijkheid was.

Zie : https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10278

Woerden 1 verslaat Moira-Domtoren 1

In het hart van ’t mooi Utrecht Waar Maria’s
kerk eens stond, staat een huis met groots verleden
op kapittels oude grond. Heeren vinden
hier ontspanning. Leve de Vereeniging!

Met dit lied werden de Woerdense spelers verwelkomt in de gelegenheidslocatie van Moira-Domtoren “Sociëteit De Vereeniging”. Een fraaie speelzaal met historie. 

Na de gebruikelijke toespraakjes neemt één van de deelnemers van de wedstrijd van Moira-Domtoren 2 het woord: “Ik houd van de vrijheid en daarom neem ik de vrijheid om U een hand aan te bieden. Het staat U natuurlijk vrij deze hand aan te nemen of te weigeren.” Ik moet ineens aan het boek “De Ware Vrijheid” van Luc Panhuysen denken. 

Klaar voor de start.

Daarna begon de spannende strijd tussen Moira-Domtoren 1 en Woerden 1. Beide teams waren op papier behoorlijk aan elkaar gewaagd. De openingsfase zag er goed uit. Aan de de tijd op de klokken te zien liepen de Woerdenaren een stuk langer op bekend terrein rond dan hun tegenstanders. Na een uurtje of twee spelen vertrouwde Selman me toe dat hij na enige zetten verwisselingen toch weer in een bekende stelling terecht was zijn gekomen. Ook Jelle, Sten en ik liepen vlot door het vroege middenspel heen. 

De partij tussen Max Valkenburg en Henk Overmeer kwam het eerst tot een kookpunt. Zij waren elkaar van meet af aan al naar de keel gevlogen. Hier volgt het relaas van Henk zelf:

“Max Valkenburg, een jonge gast, die in de afgelopen maand een rating sprong van liefst 73 punten maakte (uit maar 3 partijen!) was een tegenstander van formaat deze middag.

Hij offerde een kwaliteit toren vs loper voor een zeer sterke f6 pion. Toch was remise mogelijk volgens de rekenmeesters. Maar feit is, ik stond onder langere tijd onder stevige druk en dan is een kleine onvolkomenheid direct beslissend.”

Erik Janse had tegen Sten Goes een zeer scherpe theoretische partij opgezet. Hierin was Sten duidelijk beter onderlegd en hij won de partij dan ook overtuigend. 

Selman stond goed tegen Tjerk Hacquebord, maar was wellicht toch iets te optimistisch en kon het goede plan niet vinden. De afwikkeling naar een paard tegen loper eindspel pakte niet goed uit en Selman kwam in een minder eindspel terecht dat hij daarna verloor. Hiermee komt een einde aan een geweldige reeks. Selman had sinds Tata 2020 niet meer verloren. 

Jelle had tegen Albertus ten Hertog 2 pionnen geoffferd voor een vervaarlijke aanval. Door een computer vast prima te weerstaan, maar voor een mens is dt een gans ander chapiter. Na een paar uur brak de weerstand van Albertus en was er voor zwart gen houden meer aan. 

Ed Oosterlaken speelde tegen Daan Schönberger, op papier de beste speler van Moira, een uitermate degelijke partij met wit. Een prima strategie tegen Daan, die zich maar niet kon ontworstelen. En juist toen dat wel leek te gebeuren zag hij het sterke Pg5! over het hoofd waarmee Ed een beslissende aanval inzette.

Daarmee was de tussenstand op 2-3 voor Woerden gekomen. Het bleef spannend. Ik had, net als een week eerder, tegen Kees Verweij een simpel paard-vorkje gemist en was in een vrij hopeloos eindspel met een pion minder terecht gekomen. Bas Jansen stond tegen Bart-Jan Andriessen een tikkeltje beter, maar veel winstkansen zaten daar niet in. Commentator Ed sprak: “Bas weet niet dat het remise is en die speelt gewoon op winst.” De partij van Rolinde den Heijer tegen Johnny de Kraker leek daarom cruciaal te worden. Rolinde stond een kwaliteit voor, maar Johnny had wat pionnen en een een uiterst gevaarlijke mat aanval mat paard en dame gloorde aan de horizon.

Op mijn bord was de lucht inmiddels een beetje opgeklaard. ik had me weten te redden in een 3 tegen 2 toren eindspel op de koningsvleugel. Later werd dat 2 tegen 1 en op het laatst hadden we een onvervalste Philidor stelling op het bord. Na nog een tiental zetten uit het meesterwerkje “The 100 endgames you must know” berustte mijn tegenstander in remise.

Bas begon er inmiddels steeds meer zin in te krijgen. Hij ging maar eens achter het bord staan, want “van boven was alles een stuk beter te zien”. Er stond een ongelijke lopers eindspel op het bord waarin Bas een extra (dubbel)pion had. Na 4,5 uur spelen vergaloppeerde zijn tegenstander zich en Bas wist toch nog het volle punt binnen te halen.

Bas overziet het bord van bovenaf.

De stand was daarmee 2,5-4,5 voor Woerden en dt was maar goed ook, want op het bord van Rolinde kon er nog van alles gebeuren. Op het gegeven moment dachten de omstanders zelfs dat Johnny een ondekbaar mat had. Gelukkig zag Rolinde nog een wending waarmee ze het mat dekte en tegelijk de dames kon afruilen. Het resulterende eindspel met een kwaliteit tegen een pion was wellicht gewonnen, maar erg eenvoudig was dat nog niet. De koning van Rolinde was wat te ver verwijderd van de eigen pionnen. Daardoor werd het toch remise.

Rolinde probeert het eindspel nog te winnen.

Woerden 1 wint dus met 3-5 van Moira-Domtoren 1.

De avond kreeg tenslotte een fijn besluit in restaurant De Pot. Door de dikke gewelven heen waren daar nog niet de laatste Corona maatregelen doorgedrongen.

Maar het was er wel heel gezellig.

Voor de uitslagen zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10269

Woerden 1 – Purmerend 2

Doordat Woerden drie belangrijke spelers moest missen, leek het een hele zware avond te gaan worden tegen Purmerend 2. Maar ook dat team bleek verzwakt. Het had twee sterke spelers moeten afstaan aan hun eerste team. En zo was Woerden toch nog licht favoriet.

Selman Ercan maakte de favorieten-rol volledig waar. Zo rond de tiende zet bleek hij de finesses in een onschuldig ogende stellig een stuk beter onder de knie te hebben. Zwart maakte gelijk, won vervolgens een pion en in paniek maakte de tegenstander daar zelfs een kwaliteit van.

Ed Oosterlaken wist goed de druk op de ketel te houden. Ed combineerde fraai een aanval tegen de koning met druk op de damevleugel. Na een tijdje bezweek zijn tegenstander onder de druk van een paard vork. 

Ikzelf had op internet al geruime tijd geëxperimenteerd met een zet die nu voor het eerst op het bord kwam in een OTB partij. Nou, dat bekwam me niet bijster goed. ik kreeg de benodigde activiteit voor mijn stukken niet op het bord en werd als een klein kind positioneel weggeschoven.

Bas Jansen had gelukkig een ouderwetse Bas-stelling op het bord waarbij de tegenstander zich steeds het hoofd moet breken over de vraag welk stuk hij moet slaan. Op zo’n moment hoef je niet verder meer te kijken. Dan weet je dat het goed komt. En dat kwam het ook.

Henk Dankers had zijn oude vertrouwde variant op het bord. Dat werd dus een tijdje duwen en trekken totdat Henk’s stukken los kwamen en hij liet zien wat een goede actieve speler hij is.   

Sebastiaan Bernacki leek in het eerste half uur met zijn tegenstandster een rapid partij te spelen. Toen het stof daarvan neer was gedaald, had Sebastiaan een pion minder, maar bleef zo goed doorvechten dat hij de pion terug won en goed eindspel in ging. Helaas is het spelen van een toren eindspel ook een kunst. Sebastiaan heeft die kunst nog niet helemaal onder de knie. 

Daarmee was de stand 4-2 voor Woerden. De twee overgebleven partijen waren spannend, maar daar een half punt uit halen behoorde toch zeker tot de mogelijkheden. 

Klaas Ouwens had een ambitieuze opzet tegen de Sokolski gekozen en had daarmee in aanvankelijk succes. Halverwege de middag stond de witte koning behoorlijk op de tocht. Maar langzaam raakte Klaas het initiatief en daar mee de draad kwijt. Zijn tegenstander nam zijn koning onder vuur en in een heel ingewikkelde stelling greep Klaas mis. Daarna was het snel afgelopen.

Klaas staat op het punt mis te grijpen.

Alle ogen waren daarna gericht op Marcel Van Oort. Hij was traag begonnen. De opening kwam niet helemaal uit de verf en Marcel moest zelfs een pion geven. Het zag er niet goed uit. Toen alleen Marcel nog aan het spelen was, knapte zijn stelling echter met de zet op. In een loper tegen paard eindspel had hij nog steeds een pion minder, maar ook de verste vrijpion. In combinatie met de loper was zijn stelling zelfs te prefereren. 

Hier heeft Marcel nog het initiatief.

Ondertussen keek de beheerder van het pand ongeduldig naar de klok. Hij zag zijn aardappeltjes in gedachten al verpieteren en vreesde dat hij thuis de hond in de pot zou vinden. Tja, schaken is nu eenmaal geen voetbal waar de scheidsrechter na 90 minuten op zijn fluit blaast.

Waar is het mis gegaan?

In een open eindspel is het aan te raden het initiatief te behouden, anders loop je al snel achter de feiten aan. Met een half oog op het scorebord bleef Marcel niets doen. Dat was geen goede strategie. De verre vrijpion kwam onder vuur te liggen. De pion ging verloren en daarmee was de angel uit zijn stelling gehaald. Er was geen houden meer aan.

Het werd 4-4.

Alleen de spelers met een punt kregen na afloopt aardbeien met slagroom

Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10262

Woerden 1 verliest kraker tegen Amsterdam West 1

De ontmoeting tussen Amsterdam West 1 en Woerden 1 in eerste ronde in de KNSB competitie was gelijk een zware ontmoeting. Beide teams zijn op papier het sterkste in groep 4D. Sterker nog. Als we naar alle teams van alle 4e klassen kijken staan beide teams ruim op de 2e en 3e plaats, achter de Amsterdamse Beresterkers in groep 4F. Ook in de 3e klasse zouden we op papier in de top mee draaien. Voorwaar een belangrijke wedstrijd dus.

Net als Woerden, had Amsterdam wat met de hoogst geplaatste spelers zitten schuiven, waardoor de eerste bord spelers elkaar op bord 3 toch weer tegen kwamen. Selman grabbelde een pion mee, kreeg wat druk op zijn koning te verduren, maar wist alles cool te pareren en haalde heel overtuigend het punt binnen. Ed moest op op bord 4 tegen de nummer 2 van Amsterdam West aantreden. De openingsfase ging niet helemaal naar wens. Een van zijn lopers was danig opgesloten. Gelukkig kon Ed, gebruik makend van een penning, een belangrijke pion slaan. Even later drong zijn dame de stelling van de tegenstander binnen en was het pleit beslecht. De tegenstander van Sten op bord 1 had in de opening een pion geofferd. Sten nam hem en bleef er aan hangen. Dat ging niet goed. De hele damevleugel  werd opgeblazen en Sten had uiteindelijk 2 stukken voor een toren en 3 pionnen. Ook Stan was dat te veel. Zelf speelde ik op bord 2 een vrij droge partij. In een compleet gelijk toren eindspel probeerde mijn tegenstander ijzer met handen te breken. Bovendien joeg hij met een flinke partij schaakjes mijn koning naar de juiste kant van het bord, waardoor de overwinning eenvoudig werd.

Daarmee haalde Woerden 3 uit 4 op de eerste borden. Dat was een mooi uitgangspunt, maar op de laatste borden had Amsterdam West de beste papieren.

Bas gaf met zijn eerste zetten een duidelijk signaal: we gaan vandaag koffiehuis schaken. Een pionnetje hier, een kwaliteitje daar. Het betekent allemaal niets voor Bas. We bleven er vertrouwen in houden, want op deze manier heeft hij al menig tegenstander verschalkt. Wellicht komt het door de Corona roest op het schaakbrein van Bas, maar steeds als hij nu eens echt kon doorpakken, aarzelde hij. Daardoor bleef er uiteindelijk een slechts een stelling over met groot materieel nadeel en viel er niets meer te beleven. Klaas speelde daarentegen een hele degelijke partij. Voortdurend had hij een miniskuul voordeeltje, maar dat vertaalde zich maar niet tot iets meer concreets. In een vrij dode stelling werd uiteindelijk remise gegeven. Ook Leen leek wat last van verkramptheid te hebben. Hij groef zich met zijn stukken in achter een bevroren pionnenstructuur. Zijn tegenstander kon over de h-lijn een gaatje vinden en zette met loper en toren de hele zaak vast. Alles ging daarna verloren. Rolinde had lange tijd een degelijke stelling. Toen ze wat meer de aanval zocht ging er een pion verloren. Rolinde was met een 3.5-3.5 stand de laatste die nog speelde. Met de dames op het bord was er nog zeker goede kans op remise. Die kans ging verloren toen Rolinde werd gedwongen de dames te ruilen. Het resulterende paard eindspel met een pion minder was niet meer te houden.

Daarmee verloor Woerden 1 nipt met 4,5-3,5 van Amsterdam West 1

Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10260

Woerden succesvol in KNSB ronde

Met twee teams in één zaal was het een gezellige boel in Woerden. 

Woerden 1….   was duidelijk een maatje te groot voor Wageningen 3. Wat valt  er te vertellen over een 7-1 stand? 

Henk de Heer had met zwart een gelijke stelling bereikt. Hij informeerde even naar de tussenstand (4-0) en vond dat het wel genoeg was. Met 4,5 punt in de zak was het voor de rest vrijuit spelen. Die partijen waren allemaal nog niet zo heel duidelijk. 

Bas Jansen had een pion meer maar een kwaliteit minder, daarna een pion meer en vervolgens een punt. Ed Oosterlaken had ons enkele weken geleden uitgelegd dat je in een loper tegen toren eindspel met je koning naar de juiste hoek moet lopen. Zijn tegenstander ontbeerde deze kennis en daarmee was het zesde volle punt binnen. Selman Ercan had tegen de Sokolski een prima stelling gekregen, maar vond het lastig om al dat voordeel uit te buiten. Na lang zwoegen werd de vrede getekend.

Woerden 1 bij een 2-0 stand

En hoe kwam die 4-0 stand tot stand? Ondergetekende won wat pionnen op de damevleugel. Jelle Wiering maakte de stelling zo complex dat zijn tegenstander het allemaal niet meer overzag. Klaas Ouwens greep de koningsvleugel bij de keel en liet niet meer los. Hans etaleerde zijn surplus aan tactisch vernuft.

Woerden 2… speelde tegen het sympathieke Purmerend 4 dat met een grote supporters schare naar Woerden was getogen. Eén van de speelsters had koekjes gebakken en deelde die genereus rond. De schoolboeken waren meegenomen, dus wie klaar was met spelen ging huiswerk maken.

De speelsters van Purmerend zitten er ontspannen bij.

Voor het tweede verliep de wedstrijd moeizamer. Jur van Weerden en Jaap Halbersma wonnen snel, maar daarna ging het nog niet zo makkelijk. Pia verloor een kwaliteit, miste daarna een mooie kans en moest opgeven. Jan Spruijt overschatte zijn aanvalskansen na een stukoffer en verloor ook. Hans Ossebaar won het eindspel overtuigend en Wim “remisekoning” Veelenturf haalde remise. Met goede standen op de eerste twee borden waren de vooruitzichten zonnig.

Wim ziet dat het goed gaat

Dat ging nog bijna mis. Hans Tuit genoot zo van zijn gewonnen stelling dat hij vier minuten lang begon te mijmeren over het onvermijdelijke fraaie einde van de partij tot zijn vlag viel. 3,5-3,5 Het werd dus nog spannend. Gelukkig wist Jan Pool netjes zijn extra kwaliteit om te zetten in winst en won Woerden 2 alsnog.

Bekerweek

Nadat het team Autovakmeester Schaap Mach (een hele mond vol, we zullen ze verder voor het gemak Schagen noemen) zich te elfder ure had afgemeld vanwege een zieke chauffeur, werd de wedstrijd Woerden – Schagen een week uitgesteld. Daardoor speelden we deze week maar liefst twee bekerwedstrijden. Op dinsdag voor de KNSB: Woerden – Schagen en op donderdag de SGS beker: HSG – Woerden. In beide gevallen was er een duidelijke favoriet. 

KNSB beker: Woeden – Schagen

Tegen Schagen waren wij dat niet. Wat wil je, een team met een eigen chauffeur. In Schagen wordt het professioneel aangepakt. Drie jonge honden kwamen de Woerdense schakers eens lekker verscheuren. Het werden toch nog heel aardige partijen. 

In mijn partij hield ik me vrij gemakkelijk staande totdat ik een ernstig onderschatte koningsaanval over me heen kreeg. Mijn koning speelde een tiental zetten de hoofdrol in “The walking dead”, maar Tjark Vos, spelende op de tien seconden increment, kon de winst niet vinden en en de stelling verzandde in een remise eindspel.  

Selman, zojuist met een jetlag uit Japan gearriveerd, speelde tegen  Colin Stolwijk een uiterst scherpe partij waarbij het menig speler dun door de broek zou lopen. Selman won een stuk, maar zijn koning vond geen veilig heenkomen meer. Koelbloedig neutraliseerde Selman alle dreigingen, stond gewonnen maar ook hij wist het voordeel niet te verzilveren.

Jelle had zijn tegenstander in de opening voor geheel onverwachte problemen gesteld. Die gebruikte dan ook zeeën van tijd. Jelle gaf het loperpaar voor een paar zetten extra. Helaas gingen al vrij rap de dames van het bord en bleef Jelle zitten met een isolani die nooit meer een veld verder kwam. Dat werd hem fataal tegen een keurig spelende Kevin Tan.

Ed had een aardige stelling opgebouwd en wist de pionnenstructuur van Enrico van Egmond (de mee spelende chauffeur) wat te versplinteren. “Jullie hechten te veel waarde aan structuur. Het gaat om de activiteit van de stukken”, zei Cor van Wijgerden vroeger al. Dat was hier ook het geval. Ed wist de kracht van het loperpaar van zijn tegenstander niet te weerstaan. 

Schagen won dus overtuigend met 3-1 van Woerden. Volgend jaar weer een kans.

(Marcel Schröer)

SGS beker: HSG – Woerden

Op donderdag 28 november vertrokken wij naar Hilversum om daar de verliezend SGS beker finalist te treffen. Helaas bleek al snel dat HSG niet de ambitie had om na de tweede plek vorig jaar, dit jaar die finale te gaan winnen. Een relatief zwak viertal werd opgesteld, waarvan er één zelf helemaal uit Groningen moet komen. Nu moet ik dat zelf ook en ik vind het ‘helemaal’ dus eigenlijk wel mee vallen, maar dat terzijde.

Het begint een trend te worden dat mijn tegenstanders in de beker te laat komen. Ik had speciaal voor deze avond mijn voetbalwedstrijd afgezegd. Let wel, dit was de voetbalwedstrijd waarmee we kampioen zouden worden, dus ik hoopte wel echt dat mijn tegenstander zou komen opdagen. Gelukkig was dat het geval, want mijn voetbalteam won inderdaad met 16-4 en werd dus kampioen (16-4 zegt genoeg over het niveau, me dunkt).

Marcel op bord drie had intussen al bijna gewonnen. Een stabiele pot waarbij hij met een mooie standaardtruc beslissend voordeel wist binnen te halen. Te midden van allemaal grof geweld openingen op de borden om hem heen bleek zijn stabiele spel toch het eerste tot een punt te leiden. Marcel was er als de kippen bij om dit even aan te stippen.

Selman, die dus een behoorlijk chaotische partij had, moest op een bepaald moment een aftrekschaak berekenen die hij op ontzettend veel verschillende manieren kon uitvoeren. En dan heb ik nog niet eens genoemd dat twee van die varianten met dubbelschaak waren. Ik zag het enorme tijdsverschil op de klok (een uur) en ik besloot maar snel door te lopen in de hoop dat Selman het juiste aftrekschaak snel zou vinden.

Sten en zijn tegenstander speelden allebei erg voorzichtig. Het feit dat zijn tegenstander wel kh1 speelde maar vervolgens f4 te riskant vond is typerend. Ook Sten groef zich in en speelde met rustige zetjes richting de tijdnood. Zijn tegenstander bleef echter gezonde zetten doen en vertrok geen spier. 

Inmiddels won Selman, hoe weet ik niet, maar ik denk dat hij het juiste aftrekschaak had gevonden: 2-0.

Ik speelde een nieuwe opening en moest veel achter het bord verzinnen. Dat ging verrassend goed, zo blijkt ook nu ik er achteraf met de engine heb gekeken, maar mijn tegenstander deed ook sterke zetten. Helaas was die verre reis uit Groningen hem toch niet in de koude kleren gaan zitten en beging hij een fout. Dit kostte hem een pion, maar hij verkoos liever het verlies van een stuk met rommelkansen. Nadat de rommel was opgeruimd was het  echter nog steeds een stuk en dus de partij. Analyseren ging helaas niet meer want – u raadt het al – hij moest de trein halen.

Sten had in tijdnood maar een kwaliteit geofferd (zie je wel Sten, dat stabiele gedoe is niks joh) en kon mooi winnen. Dat deed hij echter nog niet, want hij wikkelde liever af naar een toreneindspel waarin hij wederom kon laten zien dat hij toch wel aardig kan schaken. Telkens als ik dacht dat ie nu dan wel een pionnetje ging slaan stelde hij dat net wee even een zetje uit, waardoor de stelling nog beter werd. Met een strak spel voerde hij de eindstand dus naar 4-0.

Een heerlijke eerste ronde waarin Woerden zijn visitekaartje heeft afgegeven.

(Jelle Wiering)

Verslag Amersfoort 4 tegen Woerden 2 in de KNSB competitie

Om 12 uur vertrok het tot op het bot gemotiveerde team richting Amersfoort.

In de tot Denksportcentrum omgebouwde fabriekshal waren vier teams van Amersfoort aanwezig om hun tegenstanders te bestrijden in de KNSB competitie.

Hans O speelde een goede partij en haalde al snel het eerste punt binnen gevolg door Jan P die weer een gedegen partij speelde en zijn tegenstander geen kans gaf.

Jur ging als een speer en kwam een stuk voor maar hij onderschatte een vrijpion en raakte zijn voorsprong kwijt en in het eindspel kon hij de overmacht van pionnen van zijn tegenstander niet stoppen en verloor hij. Ik kwam een pion voor had zelf twee dubbelpionnen en mijn tegenstander had het loperpaar en ik probeerde nog van alles maar mijn tegenstander hield de deur dicht en bood remise aan wat ik accepteerde. Inmiddels was Jaap ten ondergegaan.  Er waren nog drie partijen bezig en het was niet helemaal duidelijk hoe dat zou aflopen. Pia was in een Dame eindspel terecht gekomen met een pion voorSprong. Zij ontweek eeuwig schaak en wist de dames af te ruilen en kwam in een gewonnen eindspel de stand was nu 3,5-2,5 daarna hernieuwde zij haar contact met ED van Eeden aan de barrages voor de kunst. Jan S stond moeilijk hij stond een kwaliteit achter toren tegen loper maar had een pion meer. Hij kreeg het voor elkaar de pionnen van zijn tegenstander van het bord te spelen en in armoede gaf zijn tegenstander de kwaliteit terug het werd remise 4-3. Een punt was zeker. Hans T was in het middenspel terecht gekomen in Paardenspel met veel pionnen op het bord. Na een dramatische paardzet ging het paard ten onder maar we kennen Hans hij kreeg het voor elkaar een Dame te halen en kwam in een eindfase van koning  dame tegen koning pion paard. Zijn tegenstander besloot om niet meer te schrijven waar ik hun teamleider van op de hoogte stelde, maar die zei hij staat verloren. Hans won de eindstand 3-5.          

De uitslag:

1 Wouter Gerritse            – Hans Tuit                 0-1

2 Luc Kepers                   – Jur van Weerden     1-0

3 Martijn van der Zwan    – Jan Pool                  0-1

4 Andre Corpeleijn           – Wim Veelenturf       1/2

5 Luuc Baltus                   – Pia Sprong              0-1

6 Leonard Kolling             – Hans Ossebaar       0-1

7 Wemko Dijkhuis            – Jaap Halbersma      1-0

8 Jesse van der Heiden   – Jan Spruit                1/2

Wim Veelenturf

De Rode Loper 1 en Woerden 1 houden elkaar in evenwicht

De match De Rode Loper 1 – Woerden 1 in derde ronde in de KNSB competitie was een reprise van de wedstrijd die we een week eerder in de SOS competitie tegen De Rode Loper hadden gespeeld. Daar won Woerden vrij overtuigend. Deze keer verscheen Woerden met maar liefst vier invallers aan de start. Nu kan Woerden tegenwoordig wel wat hebben, want er staan een aantal invallers paraat die ook wel een potje kunnen schaken, maar favoriet waren we hierdoor niet meer. Sterker nog, achteraf bleken de gemiddelde ratings van beide team exact gelijk te zijn.

Ik hoop dat het onderstaande verhaal enigszins te volgen is. Met twee Marcellen en Bassen in het team wordt een wedstrijdverslag er niet overzichtelijker op.

De verliezers van de dag waren Jelle, Aldo en Hans. Zij lieten zien op welke wijze je een partij kan verliezen. Aldo door een stap 2 combinatie (slaan verdediger) toe te laten. Hans door de partij te veel te willen forceren nadat hij een pion had verloren en Jelle door zijn koning één zet te lang in het midden van het bord te laten staan, waardoor er nooit meer een veilig heenkomen gevonden werd.

De glorieuze winnaars waren Marcel, Bas en Marcel. Onze MVO kreeg zijn voorbereiding perfect op het bord en beleefde een heerlijke middag. Bas weet als geen ander zonder enige kennis van zaken een ontwikkelingsvoorsprong te krijgen en te verzilveren (wat een natuurtalent is dat). Zelf moest ik het van het ouderwetse duw en trekwerk hebben.

Klaas en Bas speelden remise. Beiden speelden puike partijen en er had bij beiden wellicht meer in gezeten. Vooral Bas maakte het nog spannend door steeds meer in tijdnood te komen, een pion weg te geven en weer terug te winnen.

Daarmee werd het 4-4 en konden de twee teams licht tevreden huiswaarts keren. Een deel van het Woerdense deed dat niet voordat één van de aardige restaurantjes daar in de buurt was bezocht. Het biologische restaurant Gys zag er leuk uit, maar was al vol. We kwamen daarna terecht in Loaded. Grappige kleine gerechtjes uit alle windstreken. Relaxte sfeer.

Zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/5722

Woerden 1 verliest van Magnus

Het team van Magnus Leidsche Rijn is de Januskop in onze KNSB groep 4C. Een paar zeer sterke oudere spelers, aangevuld met veel minder sterke jeugdspelers. In de eerste ronde had De Rode Loper daar op ingespeeld door wat zwakkere spelers op zelfmoordmissie naar de hoogste borden te zenden, zodat de sterke speler konden huishouden tegen het jeugdige talent. “Dat gaat ons geen tweede keer gebeuren”, dachten ze in Leidsche Rijn. De 2 sterkste spelers werden op bord 3 en 4 neergezet.

En daar zaten Ed Oosterlaken en Jim Reed. Ze verkochten hun huid duur, maar beiden kwamen er uiteindelijk toch niet zonder kleerscheuren af. Jim kon te weinig activiteit voor zijn pion blijven genereren en Ed raakte in een iets latere fase gewoon een pion kwijt. Op bord 2 had Jelle een aanmerkelijk zwakkere tegenstander getroffen. Jelle nam wat risico’s en werd daarvoor beloond met 2 lopers die door de stelling heen sneden. De slotcombinatie die tot mat leidde mag zo in de stappenmethode opgenomen worden. Selman had nog wel een geduchte tegenstander op bord 1. De partij zat vol met genomen en gemiste kansjes. Toen eenmaal het eindspel werd bereikt, toonde Selman prachtig aan hoe een loper een paard kan domineren, vooral als er nog pionnen aan beide vleugels van het bord over zijn. Het werd een prachtig punt.

Daarmee haalde Woerden 2 uit 4 op de eerste vier borden. Een prima prestatie. Met een gemiddeld rating verschil van 200 punten in ons voordeel op de laatste 4 borden zouden het dus wel goed komen met de einduitslag, zou je zeggen. Maar hier hadden we buiten het jeugdige elan van de laatste borden van Magnus gerekend. Woerden behaalde daar een dramatische score van 1 uit 4.

Zowel Hans en Mark grabbelde een pion. Hans gaf daar veel, te veel, ontwikkeling voor op. Mark kreeg een koningsaanval over zich heen waar de gemiddelde jeugdspeler wel raad mee weet. Zelf wist ik nog een punt te scoren door de aanval precies op het juiste moment over te nemen. De offers van Bas Jansen waren iets te frivool om effect te sorteren. Ook dat punt ging verloren.

Zo werd Woerden 1 terug verwezen naar de middenmoot. Maar het seizoen is nog lang….

Goede start Woerden 1 in KNSB competitie

De KNSB competitie is van start gegaan. Woerden 1 is ingedeeld in de klasse 4C en moest in de eerste ronde aantreden tegen Zeist 1. Na deze ronde wordt Woerden 1 vergezeld door Woerden 2, die 7 ronden speelt in klasse 7A. Dat worden mooie zaterdagen.

Henk de Heer zag ik tot mijn genoegen fris en fruitig aanvallen. Even leek het erop dat Henk zijn stukken wat aan het terugtrekken was, maar het bleek een hergroepering voor een tweede aanvalsgolf die wel doorsloeg.  (1-0)

Jim stond goed, even later nog steeds goed en nog iets later nog steeds goed. Dat kon niet goed blijven gaan en dat ging het ook niet. Een pion ging verloren en Jim kon nog maar net afwikkelen naar een eenvoudig theoretisch remise toreneindspel. ()

Ondergetekende zat met zijn hoofd nog te veel in de verhuisdozen en wist na het missen van enkele opgelegde kansen met één vakkundig geplaatste blunder zijn stelling onherstelbaar om zeep te brengen. (0-1)

Hans had zich nog zo voorgenomen voortaan wat degelijker te spelen. Maar de verlokkingen van een dubieus pionoffer werden hem te machtig. De compensatie was ver te zoeken en de partij ging dan ook verloren. (0-1)

Jelle zat qua opening een beetje tegen zichzelf te spelen. En dat blijkt toch vaak behoorlijk lastig. Toen Jelle niet zag hoe hij verder moest spelen, bood hij remise aan, dat in dank werd aangenomen.

Ed speelde een strategisch perfecte partij. Hij grabbelde links en rechts wat pionnen mee, tot er voor zijn tegenstander geen houden meer aan was. (1-0)

De partij van Selman leek scherp te starten, maar werd al snel een strategische partij. Daar kon Selman aantonen dat dat nu zijn sterkste punt is. Hij kwam twee pionnen voor te staan en dat was voldoende om te partij naar zich toe te trekken. 

Wat kan Bas toch heerlijk simpel spelen. Stukken ontwikkelen, snel rokeren en gaan met die banaan! Daar wist zijn tegenstander al snel geen raad mee. (1-0)

Hiermee won woerden overtuigend met 5-3 van Zeist 1. De kop is eraf. Het spel is op de wagen.