Categorie: Uncategorized

Voor Woerden 3 zit het seizoen erop. In de laatste ronde moesten we tegen DSC Delft 5 die al hoog en breed kampioen waren, terwijl het voor ons zeker was dat we niet zouden degraderen naar de nieuwe zevende klasse van de KNSB. Onze tegenstander moest een beroep doen op drie invallers. Daarbij ging iets mis. Invaller Eén moest Invaller Twee ophalen, maar kon het adres aanvankelijk niet vinden. Toen dat toch eenmaal gelukt was, reden de twee naar Alphen aan den Rijn. Om half drie kwamen ze uiteindelijk, royaal te laat dus, in onze speelzaal aan.
Ook wij hadden een invaller nodig, Arjen van den Berg verving Ad Goes. Arjen speelde niet, want hij stond op het achtste bord opgesteld tegen Invaller Eén en ook Jean had een heel rustige middag, want hij had tegen Invaller Twee gemoeten.

Marjolein speelde tegen Invaller Drie. Haar behandeling van de opening was verre van vlekkeloos, maar haar tegenstander reageerde vrij passief en vergat het af te straffen. Ze kwam steeds beter te staan en er ontstond een stelling waar de puzzeltjes-opmerking ‘Wit aan zet en wint materiaal’ in de lucht hing. Met een fraai (schijn)offer van de dame won ze een paard en de partij. 

Jory had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Al gauw na de opening ging hij op jacht naar de loper op de witte velden. Hij had gezien dat die loper een zeer zwakke broeder zou worden wanneer in ieder geval de dames en de zwarte lopers geruild zouden worden. Hij begon met het ruilen van de dames; dat ging prima. Maar bij het ruilen van de lopers ging het mis. Wat blijkt: paarden kunnen ook achterwaartse zetten maken! Waarom heeft niemand hem dit verteld? Zijn hele plan, waar hij zoveel tijd in had gestoken, ging in rook op. Hij had geen tijd – en misschien ook geen zin – meer om zijn tegenstander uit balans te krijgen en bood remise aan. Dat werd aangenomen.

Met een verrassend schaak vroeg in de opening won Annie een pion, met een kansrijke positie. Daar kwam verandering in toen haar tegenstander kon profiteren van een onnauwkeurigheid op de dame-vleugel.  Ze gebruikte veel van haar bedenktijd, met nog steeds een pion meer, maar kreeg niet een duidelijk idee hoe ze haar stelling nog verder kon verbeteren. Haar remiseaanbod werd geaccepteerd.

En zo stond het toen 4-1 voor ons. Maar zat er misschien nog meer in? Ook al is het om des keizers baard, winnen is altijd leuk!

De partij van Tim begon in een voor hem welbekende opening. Zijn tegenstander wist veel te druk te zetten en daardoor kwam hij in een wat benarde positie. Uiteindelijk wist hij de druk te vermijden maar kwam hij wel in een vele mindere stelling terecht. Hij probeerde af te wikkelen naar een eindspel, maar verloor iets te veel pionnen in het proces waardoor remise niet meer te houden was en hij dus verloor.

Na de opening ging Sjaak voor een koningsaanval. Er leken mooie dreigingen in de stelling te zitten. Hij offerde een pion om de aanval kracht bij te zetten. Helaas ontdekte hij te laat dat er een foutje in zijn berekeningen zat, waardoor het geplande paardoffer net niet zou werken. Dus daarom maar met de staart tussen de benen de aanval afgeblazen. Hij bleef dus een pion achter en zwart kon het initiatief overnemen. Een tweede pion volgde en op zet 40, ook al een tijdje behoorlijk in tijdnood en in een duidelijk mindere stelling, overzag hij een mataanval.

Leen had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Na een rustige opening ging het in het middenspel fout. Zijn tegenstander veroverde een dominant veld, hetgeen na stukkenruil resulteerde in een gedekte vrijpion met een goede loper, dus: al zijn pionnen op de andere kleur. Leen bleef daarentegen zitten met een slechte loper, geblokkeerd door pionnen met dezelfde kleur. In deze waarschijnlijk in hogere zin verloren stand, wist hij een soort vesting te bouwen om het nog een paar uur uit te kunnen houden. Met succes, leek het, maar in het zicht van de haven, juist op het moment dat alle gevaar geweken was, maakte hij op de 58e zet de beslissende fout.

Woerden 3 (Jean de Goeij, Ad Goes, Tim Groot Bruinderink, Leen de Jong, Annie de Jong, Jory Koot, Sjaak Oosterlaken en Marjolein Theunissen) bleven dus steken op 4-4. Wel kunnen we zeggen dat DSC Delft 5 hierdoor ‘slechts’ 13 matchpunten heeft weten te scoren! 
Absolute topscorers bij ons waren Leen (6 uit 7) en Jory (5,5 uit 6). We hebben zes keer invallers nodig gehad (nog bedankt, Arjen van den Berg, Frans Janssen, Frerik Meijer, Hans Ossebaar, Pia Sprong en Willem Vink) die zeer verdienstelijk 4,5 uit 6 gescoord hebben. We hebben het al met al goed gedaan en kunnen tevreden terugkijken op een mooi seizoen!

In de zesde ronde die eigenlijk in januari gespeeld had moeten worden, kreeg Woerden 2  het tweede team van Moira op bezoek. De opdracht was eenvoudig, en moest gewonnen worden.

De wedstrijd kende een moeizame start. Willem Vink was te elfder ure ingevlogen als invaller voor Timo, het leek best aardig te gaan totdat hij geconfronteerd werd met een paardoffer op e6, dat de bescherming van zijn koning uiteenrukte, en niet lang daarna kon hij opgeven. Ook bij Henk de Heer bevond zijn koning zich in het heetst van de strijd. En met al die zware stukken op het bord zag dat er eng uit, en dat bleek ook het ook te zijn.

2-0 Achter, dat was niet de droomstart van de wedstrijd. Gelukkig liep het op de andere borden beter, Jelle stond fijn, Olivier had zijn gambiet pion terug gekregen zonder het initiatief te verliezen. Ed had de gambiet pion gehouden, en wachtte in een dichtgevlochten stelling op betere tijden. Hans was wist een kwaliteit te winnen, maar om verder te komen moest hij deze wel inruilen voor een pion.  Sarah-Joy had door middel van een diepe combinatie een stuk gewonnen tegen een pion en bij Mark stond het soort van gelijk.

Jelle wist als eerste iets terug te doen en zijn partij te winnen. Spoedig daarna kwamen Mark en zijn tegenstander remise overeen in een stelling die inmiddels helemaal saai gelijk was.

Met de 2,5 -1,5 achterstand was de situatie wel okay, want Sarah-Joy was inmiddels bezig om het eindspel met een stuk meer binnen te hengelen, Olivier was een reeksen schaakjes aan het geven in de hoop dat er ooit een ruil van de dame tegen twee torens een voor hem gewonnen eindspel zou opleveren, of mat, dat was ook goed. Hans was omzichtig aan het manoeuvreren om het punt binnen te hengelen, en bij Ed gebeurde verder niets, gele kaarten voor tijdrekken kennen we niet bij het schaken, die wachtte tot zijn tegenstander de stelling open moest breken.

Opeens een ramp, de tegenstander van Sarah-Joy wist met een goed getimede truc alle pionnen en torens van het bord te krijgen, remise.  Opeens alarmfase een, want ook bij Hans was de plus pion verdwenen en met 3-2  achterstand moesten de resterende drie borden 2,5 punten opleveren.  Bij Olivier zat een vol punt er nog wel in, bij Hans eigenlijk niet meer, dus Ed moest een plan verzinnen om de gestrande loper op c6 weer tot leven te wekken. En een stelling die vast zat weer open te breken.  Toen zijn tegenstander  zijn toren iets te ver terugspeelde kon Ed ineens weer voor de winst gaan met een inmiddels gereanimeerde loper.

Eindelijk maakte de tegenstander van Olivier de fatale fout, maar de gifbeker voor Woerden was nog niet leeg. Hans werd getrucd in een remise stelling, met een zet die als hij niet in Jelle’s top tien van smerige zetten komt, toch zeker een eervolle vermelding waard is.  Dat Ed de partij nog won is verder voor de statistiek.

4-4  Met deze uitslag is de kans op een langer verblijf in de vierde klasse onberekenbaar klein geworden.

Op dinsdagavond 7 april van 18.00 tot 19.45 uur speelt de jeugd van Woerden tegen Messemaker 1847 uit Gouda. We spelen op 25 borden 2 partijen rapid (10+5). We wisselen van bord na de pauze (bord 1 en 2, idem 3 en 4 etc.) De club die het meeste aantal punten scoort, gaat er met de wisselbeker vandoor.

Locatie is Victoria, De Veste 29 te Woerden. Avondeten is inbegrepen. Geef je snel via deze link op, er zijn nog enkele plekken beschikbaar.

Tijdschema:

Aankomst: 18.00-18.15 uur. Ronde 1: 18.15-18.45 uur. Eten: 18.45 – 19.10 uur. Ronde 2: 19.10-19.40 uur. Prijsuitreiking: 19.40-19.45 uur.

Bij het ingaan van de voor het derde voorlaatste ronde, stonden we tweede. Op de clubavond werd er optimistisch gemompeld over kampioen proberen te worden. Maar dat was beslist niet realistisch: met twee matchpunten en vijf en een halve bordpunt minder dan koploper DSC Delft 5 lijkt de race gelopen. Dan zouden we in ieder geval van hekkensluiter Krimpen aan den IJssel 4 moeten winnen en in de laatste ronde ook nog van Delft zelf.
We begonnen met een minuut stilte voor Jan Timman. Dat was mooi. Het is een ontroerende gedachte dat in heel Nederland duizenden spelers tegelijk stil stonden bij het overlijden van deze grote schaak held.

Annie de Jong was aan het achtste bord als eerste klaar. In een bekende opening leek zij in de problemen te komen door de vervelende penning van haar paard op f6 met Lg5. Ze joeg de loper naar h4 en rokeerde vervolgens. Dat gaf haar tegenstander de mogelijkheid om Pd5 te spelen waarna ze gedwongen was alsnog g5 te spelen. Haar tegenstander offerde een stuk op g5, maar speelde het niet nauwkeurig genoeg waardoor hij uiteindelijk gewoon een stuk zonder compensatie achter bleef staan. Het vervolg verliep soepel met mat op zet 33 (0-1).
Marjolein Theunissen was de tweede die haar partij beëindigde, alleen een stuk minder leuk. Haar tegenstander kwam 40 minuten te laat, wat vervelend is, maar geen reden om knullig te gaan zitten spelen. Ze reageerde helemaal verkeerd op de agressie die op het bord kwam en verloor in razend tempo veel te veel materiaal (1-1).

Gelukkig ging het bij Jory Koot heel wat beter. Normaal houdt hij wel van rustige potjes en een solide pionstructuur, maar de openingszetten van zijn tegenstander werkten als een rode lap. Als een malle stier gooide hij al zijn pionnen op de koningsvleugel naar voren. Niet helemaal zijn stijl, maar deze keer kon hij het echt niet laten. Zijn tegenstander deed daarna hetzelfde op de damevleugel waar de koning van Jory gerokeerd stond. Maar wit was sneller! Al vlug won hij inderdaad even later een pionnetje en kreeg hij de controle op de open h-lijn. Dit bood ook perspectief voor allerlei tactische wendingen. Na een blunder van de tegenstander won hij dan ook twee stukken en daarmee de partij (1-2).

Bij een speellocatie met zo’n bord aan de gevel vroeg Jean de Goeij zich af of het hier verplicht zou zijn de Bird’s opening te spelen. Dat was niet het geval en met wit opteerde hij ervoor te openen met een paard op de f-lijn. Er volgde een rustige partij die eigenlijk de hele tijd in evenwicht was. Geen van beide spelers begingen blunders of misten grote mogelijkheden. Na de 27e zet werd hem remise aangeboden en aangezien hij geen weg naar voordeel zag (zoals de computer later ook bevestigde met 0,00), werd de vrede getekend (1,5-2,5).

Zo was dus al heel snel de helft van de partijen gespeeld en de tussenstand was plezierig. Ad en Sjaak stonden op dat moment gelijkig, Tim stond heel mooi en Leen is gewoon Leen: die wint altijd. 
Maar toen ging het mis. 

De partij van Tim Groot Bruinderink begon gelijk, waarbij er tegengesteld gerokeerd werd. Beide spelers begonnen een aanval op de koning maar in een overwegende stelling maakte Tim een enorme blunder en was mat niet meer te vermijden (2,5-2,5).
De tegenstandster van Sjaak Oosterlaken speelde onbevangen en maakte de indruk goed te weten waar ze mee bezig was. Toen ze met haar dame twee ongedekte pionnen aanviel, vond hij niet de briljante zet die er volgens de computer wel degelijk was. In het vervolg miste ze een paar keer een betere variant en liet ze haar overwicht verwateren. Nadat zowel de lopers als de dames geruild waren, werd de vrede getekend (3-3).

Leen de Jong werd op de tweede zet uitgenodigd om een gambiet spelen. Hij nam de uitnodiging niet aan ‘uit angst om in zijn voorbereiding te komen’. Na wat wederzijdse onnauwkeurigheden ontstond een middenspel waar zijn tegenstander te maken kreeg met de nodige zwakheden in zijn stelling. Leen nam veel tijd om uit te vinden hoe de druk te kunnen verhogen zonder bevrijdingspogingen toe te laten. Nadat hij de controle over de c-lijn ophief, deed zijn tegenstander a tempo een slechte zet, vergezeld van een remiseaanbod.
Dat werd uiteraard geweigerd, want Leen stond prachtig en na nog een fout in een kansloos eindspel werd de tegenstander nog net voor de tijdcontrole zelfs mat gezet (3-4).

Het wachten was nu op Ad Goes. Die was met wit beland in de Oud Indische verdediging. Na elf zetten openingstheorie was de stelling gelijkwaardig. Na een hoop gedraai in het middenspel belandde hij in een eindspel waarbij het helaas snel bergafwaarts ging. Nadat hij een loper in liet sluiten was de strijd eigenlijk gestreden, zeker nadat hij ook nog wat pionnen weggaf (4-4).

De koploper kunnen we dus niet meer inhalen, DSC Delft 5 won doodleuk met 8-0. Daarmee hebben ze klasse 6L gewonnen. Woerden 3 staat derde en kan niet meer ingehaald worden door een ander team. Hierdoor hebben we ons keurig gehandhaafd in de zesde klasse, waaruit – in verband met de zevende klasse KNSB volgend jaar – maar liefst vier clubs zullen degraderen.

Bij Woerden 2 hebben we het lekker spannend gemaakt allemaal, want het wordt inmiddels echt flink aanpoten om niet te degraderen. En zelfs als we alles zouden winnen, dan nog hebben we het niet in eigen hand. Maar goed, dan speel je tenminste wel ergens om, zo is het ook.

Van tevoren beloofde het een zwaar potje te worden, want DBC heeft een uitstekend team. Als ze allemaal op komen dagen dan. Net als Woerden 2 heeft DBC best veel uitvallers en dat was vandaag ook zo, maar dat wisten we natuurlijk niet van tevoren.

Zelf wilde ik eens een fatsoenlijk potje spelen en deed ik de kinderen uit logeren. Ik had het rijk alleen, althans dat dacht ik, want ik heb ook twee katten. Een van de katten is een keer drie weken op vakantie geweest in het bos bij mij achter en na een week in het bos te hebben gezeten om dat beest weer te vangen besloot ik dat het tijd werd voor een tracker. Een geval om zijn nek zodat je kunt zien waar hij is. Dan wist ik tenminste wáár hij in het bos zat.

Om 02:30 werd ik wakker van mijn telefoon die mij vertelde dat iemand de tracker zojuist had uitgezet… Ik keek waar die kat ongeveer zat, deed mijn klompen aan en begaf mij in de Bilthovense duisternis. Ik vond de kat niet, maar het werd geen goede nacht. Gelukkig was de kat de dag erna gewoon weer thuis, met tracker om die inderdaad uit stond. Hoe en wat er gebeurd is, daar gaan we waarschijnlijk nooit achter komen…

Beetje een side-story, maar dat compenseert dat ik niet zo heel veel van de andere borden heb gezien. Laat ik wel even beginnen met het goede nieuws: het is ongelofelijk, maar Woerden 2 trad compleet aan! Dat is nog niet eerder gebeurd dit seizoen en dan zijn we absoluut gevaarlijk. Dat gevaar liet alleen wel even op zich wachten.

Nog voor mijn tegenstander gearriveerd was, stond Mark al ellendig. Hij sloeg een pion, verwachtte dat zijn tegenstander ook terugsloeg, maar dat gebeurde niet. Marks paard mocht terug naar b8 en ik weet niet wat depressiever was: Marks stelling of zijn lichaamshouding. De ene zucht na de andere en het werd er niet beter op. Na een tijdje bond Thijs Dam de zwarte koning achter zijn strijdwagen, zoals Achilles met Hector in de Ilias, en werd Mark op  h4 ergens mat gezet. 1-0 voor DBC.

De volgorde klopt trouwens niet helemaal, want op bord 1 met Ed hadden we ook al een nul te pakken. Ed, met een giga rating van maar liefst 2111, speelde een opening waar Marcel S. vroeger altijd punt na punt mee binnensleepte, maar dat ging anders tegen de sterke Jelle Smid. Jelle is trouwens niet de broer van Manuel op bord drie, zo leerde ik, want dat is Manuel Smit met een ‘t’. Jelle werd niet warm of koud van de witte opzet en dat laatste was best bijzonder, want hij had een korte broek aan. Ed was erg onder de indruk en blunderde een pion. Vlak daarna gaf hij ook maar gelijk op: 2-0 voor DBC.

Inmiddels stond Henk op bord 5 ook al dramatisch. Er werd volgens mij op de koningsvleugel wat van zwart ingesloten (een stuk) en dus volgde maar een ‘offer’. Er was alleen nooit genoeg compensatie volgens mij en de witte koning ging langzaam maar zeker met de stoptrein naar de andere vleugel. 3-0.

Rond deze tijd bood de tegenstander van Olivier remise aan. Olivier ging het braaf aan de teamleider vragen, maar ik geloof dat we allemaal wel kunnen vermoeden wat het antwoord was. Mijn tegenstander bood het hier ook ergens aan, maar ook voor mij was de keuze simpel: we moesten minstens een punt uit De Bilt meenemen en dus gingen we sowieso door.

Hans op zes speelde een heerlijke partij. Voorafgaand moest hij handtekeningen uitdelen aan de vele enthousiaste fans die waren afgereisd naar het clubgebouw van DBC. Wederom was Hans van opening gewisseld, maar dat gaf absoluut geen problemen. Steeds meer stukken begonnen zijn dame op b3 te ondersteunen in de irritante druk op de zwarte stelling. Die stelling bleek na een tijdje niet meer te houden te zijn. 3-1.

Sarah-Joy zorgde voor de 3-2. In de opening vroeg ik mij af of het allemaal wel goed ging, maar blijkbaar wel dus. Er waren veel penningen en ingewikkelde problemen voor beide kanten, maar Sarah-Joy kwam er het beste uit. Ze speelde mooi op haar sterke d-pion en wist met h3 de vervelende penningproblemen aan haar kant op te lossen.

Hoe het bij Olivier ging weet ik niet goed, maar ik weet wel dat zijn tegenstander – die van dat remiseaanbod eerder – zei dat hij geen tijd meer had. Dat zal niet geholpen hebben. Olivier had in de opening een schijnoffer gedaan van een pion en die had zijn tegenstander snel weer teruggegeven. Blijkbaar is Olivier er uiteindelijk goed uitgekomen. 3-3.

Bij mij ging het ook wel prima. Ik stond veel tijd voor en langzaam maar zeker wist ik de gelijke stelling naar mijn kant toe te trekken. Mijn tegenstander gaf eigenlijk verplicht een pion voor rommelkansen, maar die rommelkansen bleken niet genoeg. Hulde ook aan onze teamcaptain, die zag dat de kattennacht mij in de problemen begon te brengen en mij in de tijdnood van een vijfde koffie voorzag. Gillend heet, dat wel, maar genoeg om een matje te vinden op h2. 4-3 voor Woerden. We stonden voor!

Timo was al veel tijd kwijt in de opening helaas. Hij twijfelde erg lang of er met de dame of het paard op d4 moest worden teruggeslagen. Het werd het paard, dat vervolgens weer snel terug naar f3 ging. Langzaam maar zeker ging het schip ten onder en uiteindelijk moest hij de handdoek in de ring gooien.

4-4, het eerste punt van het seizoen. Zo zie je maar waar Woerden 2 toe in staat is als ze compleet zijn!

Magnus Leidsche Rijn is een jeugd schaakvereniging. Ons derde moest zaterdag 7 februari tegen hun derde. De meeste tegenstanders zitten nog op de lagere school, de nestor van het gezelschap kan niet veel ouder dan zestien geweest zijn. Bij zulke jonge spelers zegt een elo rating niet zo veel en wie weet, spelen ze allemaal over vijf jaar in de hoofdklasse. Maar op dit moment waren ze toch echt nog een maatje te klein voor ons.

Marjolein
moest tegen het kleinste jongetje dat snel en passief speelde waardoor ze al snel wat beter stond. Toen zíjn paarden op c3 en b3 stonden, speelde zíj b4. Hij antwoordde met Pbe2 en drukte de klok in. Tsja… Dat is een onreglementaire zet en er moest met het b-paard gespeeld worden. Met een stuk meer vermorzelde Marjolein vervolgens het centrum en zette haar tegenstandertje mat.
Annie
had na een klassieke opening en na wat afruil een stelling op het bord die nagenoeg gelijk was. Dat veranderde toen zij een pionnetje dreigde te snoepen. Volgens de computer was de stelling na het verlies van de pion dan nog steeds in evenwicht, maar haar tegenstander besloot de pion te dekken. Gevolg was wel een lastige penning waardoor hij sterk in het defensief werd gedwongen. Het mogelijk verlies van een kwaliteit resulteerde na een paniek-zet uiteindelijk in het verlies van de dame, waarna hij direct opgaf.

Tim
wist een pion te winnen na een super dynamisch begin met een heel unieke opening. De pion verloor hij vervolgens weer toen de dames snel werden afgeruild. Er onstond een middenspel zonder dames maar met de meeste stukken nog op het bord. Een remiseaanbod weigerde Tim, en terecht: zijn loperpaar en sterke vrijpion bleken uiteindelijk toch te veel te zijn. De tegenstander moest een stuk geven en gaf toen de partij op.  
Ad
belandde in de Alapin variant van het Siciliaans. Hij had lang nagedacht over een paard offer, maar zag daar vanaf. Gelukkig, want bij de analyse bleek dat dit geen goed plan was geweest. De stelling was enkele zetten later nog steeds gelijk en met een voordelige stand van 3-0 voor Woerden werd de vrede getekend. 
Sjaak
zag dat zijn jeugdige tegenstander een pionnenstorm richting zijn kort gerokeerde koning ambieerde. Hij ontwikkelde daarom tegenspel op de damevleugel en wist een toren op de tweede rij te brengen. Na twee mindere zetten van wit en een mooie breekzet in het centrum, won hij respectievelijk een pion en een stuk. In het eindspel speculeerde zijn opponent nog op pat, maar dat wist Sjaak te vermijden en daarmee het volle punt veilig te stellen.
Jean
had zwart aan bord 5 en kreeg een Engelse opening tegen zich. Het werd een rustige partij waarin het evenwicht niet echt werd verbroken. In de slotstelling stond Jean iets beter, hij hoefde in ieder geval niets te vrezen. Een overtuigende route naar winst was er niet zo snel en aangezien de factor tijd aan de horizon opdoemde, accepteerde Jean het remise-aanbod.

Leen
lukte het niet echt om met voordeel uit de opening te komen.Tijdens het middenspel met ongeveer een uur tijdachterstand ging het op neer. Juist waar je van een jeugdige tegenstander tactiek zou verwachtten, was zijn spel positioneel.  Met een klein grapje lukte het om zijn loper in te sluiten, waarna het nog steeds maar +1 was. Na een onnodige ruil van de dames, net voor de tijdcontrole bleef er een kansloos eindspel over dat doorgespeeld werd tot mat.
Jory
voelde zich zaterdag niet heel erg fit. Dus koos hij ervoor om terug te vallen op zijn oude, ‘low-effort’ opening. Lekker al zijn standaardzetjes doen zonder er al te veel bij na hoeven te denken.Aan het einde van de opening koos hij voor een riskant zetje. Zijn tegenstandster zou daarop een kritische zet moeten spelen die zij evenwel niet vond. Hierdoor kwam hij gelijk een stuk beter te staan. Even later leek het alsof zijn tegenstandster bijna geen zetten meer op het bord had. Een overvloed van tactiekjes hing in de lucht. En inderdaad, niet veel later trapte ze in een dubbele penning, waardoor hij een kwaliteit won. Nu was het een kwestie van rustig uitschuiven naar de winst.

En zo wonnen we met 7-1. Nog twee ronden te gaan; we moeten nog tegen het oppermachtige DSC Delft 5 (2 matchpunten en 5,5 bordpunten meer dan wij) en hekkensluiter Krimpen aan den IJssel. Het moet wel heel gek lopen willen we deze groep winnen. Maar handhaven (dus: bij de eerste vier eindigen, dit in verband met de versterkte degradatie nu er een zevende KNSB klasse aankomt) zou moeten lukken.

In de zevende ronde mocht Woerden 2 aantreden tegen het eerste team van Magnus Leidse Rijn. Een opmerkzaam lezer zal het ontbreken van de zesde ronde mogelijk opvallen, deze wordt gespeeld tussen de achtste en negende ronde. De weersgesteldheid van op de oorspronkelijke datum leidde tot uitstel van de zesde ronde naar 28 maart in plaats van 10  januari.  Magnus is een van de kampioenskandidaten, en als ze op volle sterkte zijn, en dat waren ze, dan is dat een heel regiment 2000 en 2100+ spelers, het was op voorhand duidelijk dat het een zware wedstrijd ging worden.

Sarah-Joy was als eerste klaar, maar niet met het gewenste resultaat. Na een rekenfout leverde de variant niet de verwachte kwaliteit op maar een stukverlies, en ook nog eens een hoop initiatief bij de tegenstander.

Frerik was als invaller aangeworven om Timo te vervangen. Hij kwam erg moeizaam uit de opening met een hardnekkige penning van de loper op d2. Toen hij deze uiteindelijk wist op te lossen bleken er wel erg veel zware zwarte stukken in zijn stelling rond te banjeren, en ging de partij verloren.

Jelle had een hernieuwde kennismaking met Mika Kleibeuker. Deze partij verliep op dezelfde wijze als de vorige tot Jelle afweek. Dit leidden niet meteen tot problemen, die kwamen pas toen Jelle de kans op eeuwig schaak liet lopen en voor het volle punt ging.

Olivier offerde twee pionnen in de opening, en stond op het punt om daar een stuk voor terug te veroveren toen hij de varianten niet meer vertrouwde en de stelling liet verzanden. Maar het werd nog erger toen hij een taktiek overzag die hem de partij kostte. Ook Hans wist een redelijke opening geen vervolg te geven in het middenspel en verloor ook.

Alejandro was invaller voor Henk. Na de opening was er weinig aan de hand, maar zijn tegenstander wist wat complicaties in de stelling te vlechten die uit de hand liepen.

Met een 0-6 tussenstand hoop je dan maar dat er toch nog iemand een puntje scoort, hoewel de echte spanning wel uit de wedstrijd is.

Ook Mark was qua stelling aangeslagen uit de opening gekomen. Maar in het middenspel werd het gelijk en opeens was daar een vrijpionnetje op de damevleugel, die zijn tegenstander wist te neutraliseren ten koste van drie nieuwe vrijpionnen op de koningsvleugel. Eindelijk staat Woerden 2 op het scorebord.

Als laatste was Ed nog aan het ploeteren, weliswaar met een kwaliteit voorsprong die een onstuimig paard in het middenspel buitgemaakt had,  maar wel met een zwarte pion, paard en Dame die nadrukkelijk bij de witte koning op de koffie wilden komen. Behoudens enkele momenten bleef de verdediging van Ed intact, maar de winstvoering kon hij niet vinden, dus toen de zetten enige keren herhaald waren, besloten de spelers tot remise.  1.5-6.5, de missie voor de rest van het seizoen is duidelijk: alles winnen!

Vrijdag 23 Januari mocht het Woerdense viertal aantreden in Laren in de SGS competitie voor de derde ronde in de hoofdklasse van de SGS competitie, wonderbaarlijk genoeg nog ongeslagen op zowel teamniveau als persoonlijk vlak. Daar zal vandaag verandering in komen.

Bord 1: Timo Kroon – Gustav ten Kate

Timo mocht aantreden tegen de talentvolle Gustav ten Kate. De jongere spelers had de positionele intricacies van de positie veel beter in de smiezen. Op drie keer toe drong de Larense speler aan op een dameruil, toen Timo hier eindelijk in mee ging konden de stukken binnen een paar zetten terug het doosje in. Daarmee was het eerste Woerdense verlies een feit in de SGS hoofdklasse, helaas was dit een teken van van wat ons deze avond te wachten stond.

Bord 2: Maarten Holsema – Jens Roggeband

Ook op het bord van Jens was veelal weinig belovend naar mate de avond vorderde. Jens kwam nog goed uit de opening, maar maakte een verkeerde inschatting om een centrum pion door te schuiven. Zijn tegenstander kreeg steeds meer spel en na een onnauwkeurige torenzet was Jens zijn positie niet om over naar huis te schrijven. Jens heeft nog lang geprobeerd om door te spelen in de hoop dat er toch nog iets zijn kant op viel, maar de tegenstander liet zijn grip op de positie niet los en haalde het punt vol laren binnen

Bord 4: Michel Tobar – Jory Koot

Jory begon de partij zoals vaak fantastisch. Een stelling waarvan de engine al -3 in de opening aangeeft met zwart is een sterke prestatie. Helaas raakte Jory in enorme tijdnood door het snelle, maar dus niet al te nauwkeurige spel van zijn tegenstander. Intussen was van de fantastische positie die Jory had bemachtigd weinig overgebleven en was er een gelijke maar complexe stelling op het bord verschenen. Op increment spelen ging Jory niet goed af en helaas was hij uiteindelijk genoodzaakt om op te geven.

Bord 3: Tim Groot Bruinderink – Marnik Woldhuis

Tim kwam zo waar nog beter uit de opening dan Jory, zijn tegenstander verloor (of offerde) namelijk een loper doordat deze opgesloten kon worden door Tim zijn pionnen. Tim stond de hele tijd fantastisch totdat hij zijn dame afruilde, opeens proclameert de engine dat het een gelijke stelling is. Zijn tegenstander wist een beetje los te komen en wat activiteit te vinden in het eindspel en uiteindelijk werd een remise overeengekomen. Daarmee red Tim Woerden van een complete declamatie in Laren en slepen we een half puntje mee terug op de reis naar Woerden.

De resultaten vielen deze avond helaas niet onze kant op. Na 3 wedstrijden in de SGS zijn we op de helft van het seizoen en staan we met 3 matchpunten stevig in de middenmoot op 1 matchpunt afstand van de koploper waar we al van gewonnen hebben. Op 10 februari komt Paul Keres langs voor de vierde ronde va de SGS competitie, hopelijk weet Woerden dan een beter resultaat neer te zetten.

op dinsdag 27 januari stond het Snelschaakkampioenschap in de clubagenda. We proberen dit te plannen als er geen externe matches gepland staan, maar deze datum hadden we wel “concurrentie” van het Tata Steel toernooi, waar meerdere van onze sterkhouders zich in het tienkampengeweld hebben gestort. Het is een beetje als een Tour de France zonder Jonas of Tadej, de winnaars van de afgelopen jaren deden niet mee. Maar, wie er niet is kan je niet verslaan. Het tempo was 5 minuten + 3 seconden per zet en je kon merken dat veel schakers daar toch aan moesten wennen.

Er waren vier mensen die zich dit toernooi qua uitslagen wat los maakten van de grote middenmoot. Als vierde eindigde Damian Plomp, die zeker voor zijn rating een beresterke prestatie neerzette en 7 punten binnenhaalde. Derde werd Marcel van Oort, die als hij zijn avond heeft ver kan komen in dit soort bluf-schaak. De 2e plaats was voor de stabiel spelende Bas Verberne. Ondanks een enkele blunder hier en daar raakte hij alleen een punt kwijt aan de winnaar van dit toernooi.

En die winnaar: dat is dus Jacco Lind. Hij was wel de ultieme ratingfavoriet, maar dat wil nog niet zeggen dat je ook zonder blunders of halfjes zomaar de avond kan afsluiten. Hij veegde echter al zijn tegenstanders op een hoop en ging zo ongenaakbaar naar de snelschaaktitel. De eerste echte interne titel volgens mij, maar mijn vermoeden is dat er nog wel enkele zullen volgen. En we kunnen nu allemaal reikhalzend uitkijken naar de blitz ratinglijst van 1 februari, waar deze uitslagen als het meezit in verwerkt zullen worden.

Bekijk ook de volledige uitslag.

Op woensdagmiddag 11 februari 2026 vanaf 14.30 uur wordt het schoolschaakkampioenschap van Woerden e.o. gespeeld (Woerden, Harmelen, Linschoten, Kamerik en Zegveld) in de Andersenschool, Andersenhof 2.

Elke basisschool mag één team inschrijven met leerlingen van die school. Uitzonderingen hierop zijn enkele scholen waar veel animo voor schaken is; deze scholen mogen twee teams inschrijven,  bijv. waarvoor intern een selectietoernooi wordt georganiseerd. Elk team bestaat uit vijf spelers: vier basisspelers en één reservespeler (oftewel ‘bord 5’, zie hieronder). 

Inschrijven van uw team – na overleg met het schoolbestuur – kan via dit formulier .

Elk team hanteert een vaste bordvolgorde op basis van het spelniveau van de geselecteerde deelnemers (bord 1, 2, … tot en met bord 5). De schoolleiding kan het schoolschaakteam uiterlijk maandag 9 februari inschrijven. Tegelijkertijd dient een bedrag van € 15 per team te worden overgemaakt naar rekeningnummer NL50 RABO 0190 0646 41 o.v.v. van de naam van de school. Dit bedrag wordt door de organisatie besteed aan een leuk aandenken voor de kinderen.  

In verband met de beperkte capaciteit geldt er een maximumaantal teams voor dit toernooi. 

Meld s.v.p. je team c.q. alle deelnemers om 14.30 uur bij de inschrijvingstafel bij de ingang van de school aan.

We heten je graag op 11 februari van harte  welkom om er een sportieve en creatieve middag van te maken!

Jan Werle

Jeugdleider Schaakclub Woerden