Zeist 1 – Woerden 1

Dat leeftijd bitter weinig zegt in het schaken bleek wel weer tijdens de SOS wedstrijd tussen Zeist 1 en Woerden 1. Het team van Zeist mag dan voor een groot deel uit veteranen bestaan, ze spelen als jonge honden en geven liever materiaal dan het te winnen. Het werd een bizarre avond. Halverwege de avond leken de meeste partijen op een compleet andere uitslag af te stevenen dan uiteindelijk op het wedstrijd formulier genoteerd kon worden. 

Laten we met de partij van Sten tegen Aren van Oosten beginnen. Sten werd een kwaliteit en een pion op een presenteerblaadje aangeboden, maar moest daarvoor wel het initiatief aan zwart laten. Nu is dat Sten gewoonlijk wel toevertrouwd, maar het kostte hem veel tijd. Sten had juist alles onder controle gekregen en winst gloorde toen hij zich met weinig tijd op de klok in het eindspel liet verschalken.

De avond van Selman was een stuk eenvoudiger. Hij hoefde alleen maar zijn zetten te noteren en bij tijd en wijle een geofferd stuk te slaan. Nog voor de andere partijen goed en wel begonnen waren, kon het punt al genoteerd worden en vulde Selman de avond met wat potjes tegen een aspirant lid van Zeist.

Ook Jelle werd niet al te veel op de proef gesteld. Zijn tegenstander hield het op reageren op alle dreigingen en deed verder niet veel. Het was wel genoeg om een stelling te bereiken waarin Jelle niet meer op voordeel kon hopen. Gezien de stand op de overige borden vond Jelle het welletjes en de vrede werd getekend. 

Ik liet me verleiden tot een variant waar ik eigenlijk niet terecht in wilde komen. Niet dat er een vuiltje aan de lucht was. Er was maar één dreiging en die was makkelijk te pareren. Of toch niet?  Na het vernietigende Pb5!! werd mijn stelling in één klap een ruíne. Een zet of 10 twijfelde ik bij iedere zet: zal ik opgeven of toch nog maar een zet doen? Ondertussen begon mijn tegenstander langzaam te bezwijken aan chronische keuze stress, omdat er steeds meerdere mogelijkheden waren om het uit te maken. Het werd hem allemaal wat te veel en ging zelf mat aan de andere kant van het bord.

Hans kreeg een koningsaanval te verduren. Er werd afgewikkeld naar een eindspel van een dame tegen twee torens van Hans. Het werd een moeilijke zaak. Er gingen nog wat pionnen verloren waarna de stelling niet meer te houden was.

Bas speelde heel omzichtig en maakte stukje bij beetje vorderingen op de damevleugel. De pionnen rukten steeds verder op. Bas won er zelfs één. Het zag er allemaal zonnig uit. Wat schets onze verbazing toen we zagen dat Bas zijn koning moest omleggen nadat hij in een valletje was gelopen.

De partij van Ed ging ook erg op en neer. Na een prima opening liep het allemaal niet zo lekker. Een tactisch remise aanbod van Ed werd geweigerd. Daarna spookte het in een eindspel met zware stukken. De tegenstander van Ed maakte daarin de laatste beslissende fout.

Het stond 3,5-3,5 en de beslissing moest van de partij van Olger komen. Olger had in een lange manoeuvreer partij een pionnetje gewonnen. Het was nu zaak om met dit kleinnood de winst binnen te halen. Dat hebben we Olger al vaker zien doen en ook nu was dit karweitje een kolfje naar zijn hand. 

Zo won Woerden dus met de hakken over de sloot met 4,5-3,5 van promovendus Zeist.

KNSB team Woerden 1 verliest van Botwinnik

Het was zonnig toen uw verslaggever op zijn fiets stapte om de eerste KNSB wedstrijd, tegen Botwinnik 1,  op de nieuwe mooie locatie te gaan spelen. Een paraplu leek niet nodig. Hij was nog niet halverwege en het water kwam met bakken uit de hemel. Beteuterd keek hij naar de buien alarm app op zijn telefoon en zag niets dat wees op een regenbui. Het was een voorbode voor het verloop van de middag achter het schaakbord. Tot halverwege de middag leek er geen vuiltje aan de lucht, maar plotseling werden we overvallen door een plensbui aan blunders. Die blunders kwamen nu juist niet uit de lucht vallen. Ze werden veroorzaakt door het onvermoeibaar zoeken naar mogelijkheden door de spelers van Botwinnik.

Sten, jelle, Ed en Selman in actie

Ed Oosterlaken speelde met zwart tegen Thom Beeren. Al snel in de opening haalde Ed wat zetten door elkaar en werd de stelling gevaarlijk. Hij had de keus tussen het laffe f6 en een roekeloze 0-0. Ed koos voor het laatste en was kansloos tegen de koningsaanval van Thom.

Het is voor Jelle vechten tegen de bierkaai.

Jelle Wiering legde met wit zijn tegenstander Rogier Zoun vanaf het begin al het vuur aan de schenen. Rogier raakte zelfs al vroeg een stuk kwijt. Je zou denken dat het daarmee gedaan was, maar Rogier pakte zijn enige kans door een koningsaanval op te zetten, waar Jelle zich toch wat door liet intimideren. Uiteindelijk kwam er een eindspel op het bord waarin Jelle een toren, paard en loper had tegen een dame en wat pionnen. Door een fraaie truuk wist Rogier een stuk te winnen en daarna was het afgelopen.

Selman Ercan kreeg met zwart een scherpe stelling tegen Maurice Manoch op het bord. Zoals we van Maurice gewend zijn, stortte hij zich op de konings-stelling van Selman en versmaadde de (schijn) stuk offers niet. Selman reageerde in eerste instantie goed en kwam wat beter te staan, maar in het eindspel kwam zijn koning in een ongelukkige positie, die Maurice handig uitbuitte.

Selman heeft het hier nog goed berekend

Sten Goes wist tegen Arno van der Lubben met mooi concreet spel vanuit de opening een kwaliteit te veroveren. De nauwkeurigheid van het eerste deel kon Sten echter niet volhouden. Het voordeel dreigde een beetje weg te ebben, maar Sten wist zich te herpakken en de winst toch nog naar zich toe te trekken.

Marcel, jacco en Bas in actie

Marcel Schröer had met zwart tegen Max Kanbier een lekker systeem klaar liggen, waarmee hij in het middenspel duidelijk de overhand kreeg. Juist toen hij dacht dat er winst in het verschiet lag, had Max een onverwachte breek zet waarmee al zijn problemen werden opgelost. Daarna kwamen er weinig fatsoenlijke zetten meer uit de handen van Marcel en hij verloor.

Rolinde heeft het helemaal voor elkaar

Rolinde den Heijer was van Woerden de enige die een partij uit één stuk speelde. Nadat ze tegen Wilco Kort het centrum in handen had gekregen, werd de koningsvleugel langzaam opgerold. Het tegenspel van Wilco op de damevleugel was niet krachtig en kwam te laat. Toen een stuk verloren ging, gaf Wilco op.

Jacco probeert een list te verzinnen.

Voor iemand die zo theoretisch onderlegd is als Jacco Lind, was het verrassend te zien hoe hij tegen Erik Middelkoop binnen de kortste keren verloren wist te staan. De ene na de andere pion ging verloren. Wonderlijk genoeg liet Wilco zich door een wanhopige koningsaanval en wat venijnige truukjes behoorlijk in de luren leggen en werd pardoes mat gezet.

Bas voelt nattigheid

Zoals gebruikelijk liet Bas Jansen zich tegen Julian Oskam niet hinderen door enige theoretische kennis. Toen we hem achteraf vertelden dat hij de ruilvariant van het Spaan had gespeeld was zijn antwoord: “Nou, dat was dan in ieder geval een variant”.  Het leek een tijdje goed te gaan met Bas, maar dat was optisch bedrog. Hij was flink in de problemen gekomen door een latentde mat dreiging die hij niet goed wist te pareren. 

Woerden 1 verliest dus met 5-3 van Botwinnik 1. Het voelde als een pijnlijke nederlaag, omdat we het gevoel hadden dat we er meer van hadden kunnen maken.

Woerden te sterk voor Paul Keres

Waarschijnlijk dachten ze bij Paul Keres dit seizoen: laten we de andere clubs ook maar eens een kans geven kampioen te worden. Daarom werd dit seizoen een team op pad wordt gestuurd is wat zwakker dan in voorgaande jaren. 

Een aantal partijen gingen vrij gemakkelijk naar Woerden. Gerard Halve liet tegen Ed wat te veel gaten vallen achter zijn vooruit gesnelde pionnen en werd daar snel op afgerekend. Na een raak kwaiteits-offer op c3 kreeg ik al het materiaal met woekerrente van Guus Alberts terug. Jelle kreeg met zwart tegen Ritsaert Pel de door hem zo geliefde ruilvariant van het Slavisch op het bord. Na een 20-tal zetten vielen alle combinaties zijn kant op. 

Er waren ook een tweetal partijen die vlot naar Paul Keres gingen. Hans speelde tegen Roel de Lange agressief en passief tegelijk. Dat combineerde slecht. Leen liet zich door Eddy Faverey op de damevleugel behoorlijk de kaas van het brood eten. Hij moest een stuk geven om erger te voorkomen en voorkwam het alsnog niet. 

Daarmee was de tussenstand 3-2 in het voordeel van Woerden. de overige partijen konden nog alle kanten op.

De 1e bord speler, Evert Rademakers, was een tegenstander van formaat. Hij speelde tegen Sten, die de laatste week “on fire” is. Evert had de pech dat hij een geniepig zij-variantje op het bord bracht dat door enkele Woerdense schakers al eens nader onder de loep was genomen. Het werd een prachtige partij waar de omstanders van smulden. Sten bleek de finesses in het middenspel goed in de vingers te hebben en trok aan het langste eind.

Marcel van Oort speelde John van Rooij in eerste instantie van het bord, maar liet John weer helemaal terug komen. Marcel stond er korte tijd zelfs beroerd voor. In tijdnood trok hij het initiatief echter weer naar zich toe en won alsnog.

Selman had tegen Paul van der Kooij met voorzichtig spel een stelling bereikt die hij moeilijk zou kunnen verliezen, maar ook lastig te winnen was. Met een schuin oog naar de andere partijen werd een klein beetje heen en weer geschoven. De stand was al 5-2 toen er eindelijk tekening kwam in de strijd. Paul vond het naarmate de tijd verstreek moeilijk om het evenwicht te bewaren en viel op het laatst om.

Daarmee versloeg Woerden 1 Paul Keres 1 met 6-2.

Zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/6095

Woerden verslaat Amersfoort in SGS Beker

Op vrijdag 1 april speelde Woerden in Amersfoort de kwartfinale van de SGS beker. Amersfoort zit in een tot denksportcentrum omgebouwde loods waar op de vrijdag avond niet alleen wordt geschaakt, maar ook andere mysterieuze spellen worden gespeeld.

Op bord 2 speelde ik tegen Peter Sonder. Het bleek een ware connaisseur. Na een lange theoretische variant, de eerste 20 zetten waren al eerder vertoond, speelden we nog een handvol zetten verder, waarin ik Peter nog één kans gaf die hij niet greep, en besloten dat remise een mooi resultaat was. Dat kwam mooi uit. Zo kon uw chroniqueur nog wat foto’s van het evenement maken.

Op bord 3 was Ed tegen Bram van Harten enorm peentjes aan het zweten. Nadat Ed een pion achter was geraakt zag het er somber uit. Hij weefde echter een gemeen truukje in de stelling. Bram trapte erin door een tweede pion mee te grabbelen. Het kostte hem een kwaliteit. Daarna was het nog niet gespeeld, maar doordat Ed ook nog eens de laatste loper in een dodelijke penning wist te krijgen, zag Bram geen andere mogelijkheid dan het offeren voor een dame tegen een loper en drie pionnen. Die waren niet ver genoeg gevorderd, waardoor de rest van de partij voor Ed een kwestie van techniek was.

Op bord 4 legde Ron Flohr wel een heel vreemd concept op het bord. Met zwart had Selman na 8 zetten al 5 tempi meer. Dat voordeel gaf Selman niet meer uit handen en alle omstanders hadden voor deze partij al een punt voor Woerden in hun boekje genoteerd. Toen kwam de tijdnood fase. Selman had nog maar enkele seconden op de klok en daar maakte Ron fraai gebruik van door met zijn laatste stukken de koning van Selman te bedreigen. Nog voordat de stofwolken waren neergedwarreld, werd remise overeen gekomen. En dat was maar goed ook.

Op bord 1 speelde Sten met grandeur tegen Tim Grutter. Sten legde Tim het vuur zwaar aan de schenen. Na een stevig gevecht wist Sten een pion te winnen, maar het was nog veel te ingewikkeld om er gerust op te zijn. Steeds koos Sten de voortzetting met maximale opbrengst, maar daarmee maakte hij het zichzelf niet gemakkelijk. Sten werd op het laatst nog verrast door een toren offer dat hij wel moest aannemen. Gelukkig wist de koning nog een veilig heenkomen te vinden. Daarna was het op de increment nog even nauwkeurig spelen, maar dat was Sten wel toevertrouwd.  

Zo versloeg Woerden Amersfoort met 3-1 in de kwartfinale van de SGS beker. Op naar de halve!

Voor details zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/6996

Paul Keres 5 – Woerden 1

Na een winterslaap van enkele maanden toog Woerden 1 naar Utrecht om de prachtige club Paul Keres te bezoeken. Waar vind tegenwoordig nog club met een kantine waar een GM achter de bar staat. 

Op papier was Woerden 1 een stuk sterker dan de mix van oude rotten en jonge honden van Paul Keres 5. Daar bleek in de beginfase echter helemaal niets van. De PK spelers hadden hun zaakjes prima op orde. 

De tegenstander van Sten speelde zijn vierde partij achter een echt bord. Sten legde hem geduldig uit hoe zo’n elektrische klok nu precies werkte. Op de vraag “Waarom zit jij op bord 1?”, antwoordde hij: “Nou daar heb ik oom gevraagd.”  En terecht, mogen wij achteraf concluderen. Op het bord rammelde Sten’s tegenstander er á tempo een serie zetten van een Chessable cursus uit waar je eng van werd. Sten moest echt alle zeilen bij zetten om niet in de opening weggetikt te worden. Het koste Sten zeeën aan tijd. Maar toen hij een Iers pionnen centrum op het bord had getoverd (het sterkste dat ik ooit heb gezien), draaide de hele partij om en kon Sten het punt optekenen.

Selman werd ook aardig op de proef gesteld. Hij kreeg het met zwart maar niet voor elkaar om gelijk te maken en bleef onder druk staan. Op een gegeven moment begon zijn stelling er zelfs nogal verontrustend ut te zien, zeker ook met op de klok nog maar 5 minuten, terwijl zijn tegenstander er nog 40 op had staan. “Ik dacht tijdens de partij dat ik 10s af zat van een 1800 rating,” vertrouwde Selman’s tegenstander ons achteraf toe. Maar daar had hij buiten de waard gerekend. De tijdsindeling van Selman mag dan wel niet optimaal zijn, zijn koelheid in de laatste fase is legendarisch. Selman bezweek niet. Zijn tegenstander wel en gaf een volle toren cadeau.

De openingsfase van Marcel verliep redelijk totdat zijn tegenstander met één rake pion-zet de stelling compleet lam legde en een enorme octopus op d4 kreeg. Het duurde wel 20 zetten voordat Marcel zich daar weer uit ontworsteld had. Toen de centrumpionnen eenmaal weer in beweging waren gekregen verliep de partij op rolletjes. Een tegenaanval werd juist gepareerd en daarna was het pleit snel beslecht.   

Ed speelde tegen zijn Angst Gegner Klaas Veldhuijsen. Klaas speelde de openings fase niet helemaal optimaal, maar Ed kon daar niet echt gebruik van maken. Nog even leek Ed nog wat een aardige truuk in de stelling geweven te hebben, maar die was te opzichtig om Klaas erin te laten trappen. Er bleef niet veel over in de stelling en snel besloten beiden het voor gezien te houden.   

Bas week al op de tweede zet af van de gebaande paden en nam een bosweggetje waarmee hij op internet ook nog wel eens succes had gehad. We kregen een echte open Bas stelling op het bord die vol zat met kleine tactische wendingen. Bij Bas weet je dan dat het wel snor zit. Dat bleek ook het geval. De partij werd beslist door een dodelijke penning, waardoor stuk verlies niet meer was te voorkomen.

Ook Jelle had het zwaar in de opening. Via vele omwegen was hij in een afschuwelijke Benoni-achtige stelling terecht gekomen. Dat zag er helemaal niet goed uit. Het koste weer heel veel duw en trekwerk om in een gelijk staan eindspel terecht te komen. Na lang omzichtig maneuvreren wist Jelle een belangrijke randpion te veroveren. Dat bleek doorslaggevend voor “het eerste gelijk staande eindspel dat ik in mijn leven heb gewonnen,” aldus de gelukkige zelf.

Rolinde speelde een tactisch onberispelijke partij, maar enig initiatief van wit kwam maar niet van de grond. Iedere keer keer monde een dreiging uit tot weer een ruil van een stuk of pion. Zo werd er langzaam afgewikkeld naar een dame eindspel waar et evenwicht niet was verstoord. Afwikkelingen naar een pionnen eindspel waren riskant en daarom werd uiteindelijk de vrede getekend.

Henk moest op bord 8 tegen de op papier sterkste speler van PK. Henk werd in zijn geliefde opening vanaf het begin zwaar onder druk gezet en raakte hierdoor wat materiaal kwijt. Toen ging de telefoon. Het duurde een eeuwigheid voordat Henk had gevonden in welke jaszak hij dat apparaat had verstopt. Het toomt de gemoedelijke sfeer dat hierover geen enkele opmerking werd gemaakt. Er was overigens sowieso geen houden meer aan voor de gitzwarte stelling van Henk en hij moest dan ook snel daarna de koning omleggen.

Uteindelijk wint Woerden 1 dus met 6-2 van Paul Keres 5.

Dat ziet er eenvoudiger uit dan het in werkelijkheid was.

Zie : https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10278

Woerden 1 verslaat Moira-Domtoren 1

In het hart van ’t mooi Utrecht Waar Maria’s
kerk eens stond, staat een huis met groots verleden
op kapittels oude grond. Heeren vinden
hier ontspanning. Leve de Vereeniging!

Met dit lied werden de Woerdense spelers verwelkomt in de gelegenheidslocatie van Moira-Domtoren “Sociëteit De Vereeniging”. Een fraaie speelzaal met historie. 

Na de gebruikelijke toespraakjes neemt één van de deelnemers van de wedstrijd van Moira-Domtoren 2 het woord: “Ik houd van de vrijheid en daarom neem ik de vrijheid om U een hand aan te bieden. Het staat U natuurlijk vrij deze hand aan te nemen of te weigeren.” Ik moet ineens aan het boek “De Ware Vrijheid” van Luc Panhuysen denken. 

Klaar voor de start.

Daarna begon de spannende strijd tussen Moira-Domtoren 1 en Woerden 1. Beide teams waren op papier behoorlijk aan elkaar gewaagd. De openingsfase zag er goed uit. Aan de de tijd op de klokken te zien liepen de Woerdenaren een stuk langer op bekend terrein rond dan hun tegenstanders. Na een uurtje of twee spelen vertrouwde Selman me toe dat hij na enige zetten verwisselingen toch weer in een bekende stelling terecht was zijn gekomen. Ook Jelle, Sten en ik liepen vlot door het vroege middenspel heen. 

De partij tussen Max Valkenburg en Henk Overmeer kwam het eerst tot een kookpunt. Zij waren elkaar van meet af aan al naar de keel gevlogen. Hier volgt het relaas van Henk zelf:

“Max Valkenburg, een jonge gast, die in de afgelopen maand een rating sprong van liefst 73 punten maakte (uit maar 3 partijen!) was een tegenstander van formaat deze middag.

Hij offerde een kwaliteit toren vs loper voor een zeer sterke f6 pion. Toch was remise mogelijk volgens de rekenmeesters. Maar feit is, ik stond onder langere tijd onder stevige druk en dan is een kleine onvolkomenheid direct beslissend.”

Erik Janse had tegen Sten Goes een zeer scherpe theoretische partij opgezet. Hierin was Sten duidelijk beter onderlegd en hij won de partij dan ook overtuigend. 

Selman stond goed tegen Tjerk Hacquebord, maar was wellicht toch iets te optimistisch en kon het goede plan niet vinden. De afwikkeling naar een paard tegen loper eindspel pakte niet goed uit en Selman kwam in een minder eindspel terecht dat hij daarna verloor. Hiermee komt een einde aan een geweldige reeks. Selman had sinds Tata 2020 niet meer verloren. 

Jelle had tegen Albertus ten Hertog 2 pionnen geoffferd voor een vervaarlijke aanval. Door een computer vast prima te weerstaan, maar voor een mens is dt een gans ander chapiter. Na een paar uur brak de weerstand van Albertus en was er voor zwart gen houden meer aan. 

Ed Oosterlaken speelde tegen Daan Schönberger, op papier de beste speler van Moira, een uitermate degelijke partij met wit. Een prima strategie tegen Daan, die zich maar niet kon ontworstelen. En juist toen dat wel leek te gebeuren zag hij het sterke Pg5! over het hoofd waarmee Ed een beslissende aanval inzette.

Daarmee was de tussenstand op 2-3 voor Woerden gekomen. Het bleef spannend. Ik had, net als een week eerder, tegen Kees Verweij een simpel paard-vorkje gemist en was in een vrij hopeloos eindspel met een pion minder terecht gekomen. Bas Jansen stond tegen Bart-Jan Andriessen een tikkeltje beter, maar veel winstkansen zaten daar niet in. Commentator Ed sprak: “Bas weet niet dat het remise is en die speelt gewoon op winst.” De partij van Rolinde den Heijer tegen Johnny de Kraker leek daarom cruciaal te worden. Rolinde stond een kwaliteit voor, maar Johnny had wat pionnen en een een uiterst gevaarlijke mat aanval mat paard en dame gloorde aan de horizon.

Op mijn bord was de lucht inmiddels een beetje opgeklaard. ik had me weten te redden in een 3 tegen 2 toren eindspel op de koningsvleugel. Later werd dat 2 tegen 1 en op het laatst hadden we een onvervalste Philidor stelling op het bord. Na nog een tiental zetten uit het meesterwerkje “The 100 endgames you must know” berustte mijn tegenstander in remise.

Bas begon er inmiddels steeds meer zin in te krijgen. Hij ging maar eens achter het bord staan, want “van boven was alles een stuk beter te zien”. Er stond een ongelijke lopers eindspel op het bord waarin Bas een extra (dubbel)pion had. Na 4,5 uur spelen vergaloppeerde zijn tegenstander zich en Bas wist toch nog het volle punt binnen te halen.

Bas overziet het bord van bovenaf.

De stand was daarmee 2,5-4,5 voor Woerden en dt was maar goed ook, want op het bord van Rolinde kon er nog van alles gebeuren. Op het gegeven moment dachten de omstanders zelfs dat Johnny een ondekbaar mat had. Gelukkig zag Rolinde nog een wending waarmee ze het mat dekte en tegelijk de dames kon afruilen. Het resulterende eindspel met een kwaliteit tegen een pion was wellicht gewonnen, maar erg eenvoudig was dat nog niet. De koning van Rolinde was wat te ver verwijderd van de eigen pionnen. Daardoor werd het toch remise.

Rolinde probeert het eindspel nog te winnen.

Woerden 1 wint dus met 3-5 van Moira-Domtoren 1.

De avond kreeg tenslotte een fijn besluit in restaurant De Pot. Door de dikke gewelven heen waren daar nog niet de laatste Corona maatregelen doorgedrongen.

Maar het was er wel heel gezellig.

Voor de uitslagen zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10269

Woerden 1 – Purmerend 2

Doordat Woerden drie belangrijke spelers moest missen, leek het een hele zware avond te gaan worden tegen Purmerend 2. Maar ook dat team bleek verzwakt. Het had twee sterke spelers moeten afstaan aan hun eerste team. En zo was Woerden toch nog licht favoriet.

Selman Ercan maakte de favorieten-rol volledig waar. Zo rond de tiende zet bleek hij de finesses in een onschuldig ogende stellig een stuk beter onder de knie te hebben. Zwart maakte gelijk, won vervolgens een pion en in paniek maakte de tegenstander daar zelfs een kwaliteit van.

Ed Oosterlaken wist goed de druk op de ketel te houden. Ed combineerde fraai een aanval tegen de koning met druk op de damevleugel. Na een tijdje bezweek zijn tegenstander onder de druk van een paard vork. 

Ikzelf had op internet al geruime tijd geëxperimenteerd met een zet die nu voor het eerst op het bord kwam in een OTB partij. Nou, dat bekwam me niet bijster goed. ik kreeg de benodigde activiteit voor mijn stukken niet op het bord en werd als een klein kind positioneel weggeschoven.

Bas Jansen had gelukkig een ouderwetse Bas-stelling op het bord waarbij de tegenstander zich steeds het hoofd moet breken over de vraag welk stuk hij moet slaan. Op zo’n moment hoef je niet verder meer te kijken. Dan weet je dat het goed komt. En dat kwam het ook.

Henk Dankers had zijn oude vertrouwde variant op het bord. Dat werd dus een tijdje duwen en trekken totdat Henk’s stukken los kwamen en hij liet zien wat een goede actieve speler hij is.   

Sebastiaan Bernacki leek in het eerste half uur met zijn tegenstandster een rapid partij te spelen. Toen het stof daarvan neer was gedaald, had Sebastiaan een pion minder, maar bleef zo goed doorvechten dat hij de pion terug won en goed eindspel in ging. Helaas is het spelen van een toren eindspel ook een kunst. Sebastiaan heeft die kunst nog niet helemaal onder de knie. 

Daarmee was de stand 4-2 voor Woerden. De twee overgebleven partijen waren spannend, maar daar een half punt uit halen behoorde toch zeker tot de mogelijkheden. 

Klaas Ouwens had een ambitieuze opzet tegen de Sokolski gekozen en had daarmee in aanvankelijk succes. Halverwege de middag stond de witte koning behoorlijk op de tocht. Maar langzaam raakte Klaas het initiatief en daar mee de draad kwijt. Zijn tegenstander nam zijn koning onder vuur en in een heel ingewikkelde stelling greep Klaas mis. Daarna was het snel afgelopen.

Klaas staat op het punt mis te grijpen.

Alle ogen waren daarna gericht op Marcel Van Oort. Hij was traag begonnen. De opening kwam niet helemaal uit de verf en Marcel moest zelfs een pion geven. Het zag er niet goed uit. Toen alleen Marcel nog aan het spelen was, knapte zijn stelling echter met de zet op. In een loper tegen paard eindspel had hij nog steeds een pion minder, maar ook de verste vrijpion. In combinatie met de loper was zijn stelling zelfs te prefereren. 

Hier heeft Marcel nog het initiatief.

Ondertussen keek de beheerder van het pand ongeduldig naar de klok. Hij zag zijn aardappeltjes in gedachten al verpieteren en vreesde dat hij thuis de hond in de pot zou vinden. Tja, schaken is nu eenmaal geen voetbal waar de scheidsrechter na 90 minuten op zijn fluit blaast.

Waar is het mis gegaan?

In een open eindspel is het aan te raden het initiatief te behouden, anders loop je al snel achter de feiten aan. Met een half oog op het scorebord bleef Marcel niets doen. Dat was geen goede strategie. De verre vrijpion kwam onder vuur te liggen. De pion ging verloren en daarmee was de angel uit zijn stelling gehaald. Er was geen houden meer aan.

Het werd 4-4.

Alleen de spelers met een punt kregen na afloopt aardbeien met slagroom

Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10262

Een match met een cliffhanger

ZZ Combinatie 1 – Woerden 1

ZZ Combinatie speelt in een horeca gelegenheid en daarom moet bij ingang een QR code getoond worden. De wedstrijdleider van ZZC 1 liet weten dat een speler daarmee in de problemen zouden komen, en dus besloten we na het nodige heen en weer bellen om 2 partijen in Het Baken in Woerden te spelen, alwaar de Christelijke vibes ons van alle Corona gerelateerde perikelen vrijwaren.

Aldus werd het op maandag 4 oktober in het piepkleine dorpje Nieuwaal een strijd van 6 tegen 6. Ze werden gade geslagen door Ed Faber (de wedstrijdleider van ZZC) en mijzelf. Wij zullen op dinsdag 12 oktober de degens kruisen. 

Op bord 1 speelde Selman tegen het boomlange aanstormende talent Michiel Klein. Beiden schaakten als egeltjes. Heel voorzichtig!

Op bord 2 speelde Jelle Tegen veteraan Max Viergever, die zich al had verheugd op een remise tegen Sten. Tot zijn teleurstelling was Sten op vakantie. Het werd een complexe partij tegen Jelle.

Jelle Wiering en Selman Ercan

Op bord 3 had Ed tegen Eric van Heusden een minuscuul voordeeltje dat maar niet tot iets meer wilden leiden.

Op bord 4 had Marcel tegen Nico van Brakel al snel gelijk gemaakt met zwart. Daar leek niet veel aan de hand.

Marcel van Oort en Ed Oosterlaken

Op bord 5 had Hans tegen Kees van den Nieuwenhof al rap zijn eigen dame helemaal ingesloten op a4. Machteloos keek de dame toe hoe zwart de d-lijn veroverde.

Op bord 6 wikkelde Bas tegen Peter Remie zo snel mogelijk af naar een eindspel. Hij zette zijn stukken net iets lekkerder neer en had met zwart al snel gelijk gemaakt, en misschien nog wel meer dan dat.

Bas Verberne en Hans van Steijn

Lange gingen het op alle borden gelijk op. Pas zo rond half elf begon er enige tekening op de borden te komen. Bas won een pion en eindigde de partij met een werkelijk prachtige mat.

Wit is aan zet, maar kan op geen enkele manier het mat door Td1-a1-a4 meer verhinderen.

De tegenstander van Ed gaf een kwaliteit voor een pion en bleek daar geen compensatie voor te hebben. Hans verloor dezelfde materiaal verhouding en ook hij wist het toren tegen loper eindspel niet te houden. 

De tegenstander van Marcel gooide de knuppel in het hoenderhok. Marcel was niet tegen de druk bestand en werd gevangen in een mataanval. Selman bleef geduldig, won een pion, won nog een pion en daarmee de partij.

Jelle had zijn eigen stukken inmiddels begraven. Tegen de tijd dat ze eruit kwamen was zijn damevleugel al compleet opgeblazen. Het kostte Jelle een stuk om een pion het promoveren te verhinderen. Daarmee was het pleit beslecht.

De avond eindigde hiermee met een bloedstollende  tussenstand van 3-3. Het geplande bloedstollende live ooggetuige verslag kon door de onbereikbaarheid van whatsapp niet plaatsvinden.

Wordt vervolgd in Woerden op dinsdag 12 oktober. Dan worden de partijen Marcel Schröer – Ed Faber en Wim van Oostrum – Klaas Ouwens gespeeld. Tussen wedstrijdleiders van beide clubs heeft inmiddels een ware verbroedering plaatsgevonden.

Epiloog

Met een drie-drie stand gingen op 12 oktober de laatste twee partijen van start. De spanning was om te snijden. Voor alle vier de spelers was het min of meer een must-not-loose situatie en dat was te zien op het bord. Heel voorzichtig werden de stukken heen en weer geschoven. 

Bij Klaas kwam er het eerst wat tekening in de strijd. Met een grote omweg was er een Benoni achtige stelling op het bord gekomen. De stelling werd steeds ingewikkelder en de tijd begon een factor van belang te worden. Ten slotte offerde Klaas een loper voor aanval. Wim van Oostrum kon de complicaties niet meer de baas en ging door zijn vlag.

Klaas heeft het initiatief op de damevleugel.

Na een uiterst voorzichtig begin werd de partij tussen Marcel en Ed Faber een partij van de gemiste kansen. Om met Van Gaal te spreken: het had zo 6-4 of 1-3 kunnen zijn. Uiteindelijk werd het 1-0 voor de thuisclub. Ed zal een eervolle vermelding krijgen in het beroemde meesterwerkje “Ik heb nog nooit zo gewonnen gestaan”.

Een verwarming zou geen overbodige luxe zijn.

Van 3-3 naar 5-3. Het was een fijne avond. 

Woerden 1 verliest kraker tegen Amsterdam West 1

De ontmoeting tussen Amsterdam West 1 en Woerden 1 in eerste ronde in de KNSB competitie was gelijk een zware ontmoeting. Beide teams zijn op papier het sterkste in groep 4D. Sterker nog. Als we naar alle teams van alle 4e klassen kijken staan beide teams ruim op de 2e en 3e plaats, achter de Amsterdamse Beresterkers in groep 4F. Ook in de 3e klasse zouden we op papier in de top mee draaien. Voorwaar een belangrijke wedstrijd dus.

Net als Woerden, had Amsterdam wat met de hoogst geplaatste spelers zitten schuiven, waardoor de eerste bord spelers elkaar op bord 3 toch weer tegen kwamen. Selman grabbelde een pion mee, kreeg wat druk op zijn koning te verduren, maar wist alles cool te pareren en haalde heel overtuigend het punt binnen. Ed moest op op bord 4 tegen de nummer 2 van Amsterdam West aantreden. De openingsfase ging niet helemaal naar wens. Een van zijn lopers was danig opgesloten. Gelukkig kon Ed, gebruik makend van een penning, een belangrijke pion slaan. Even later drong zijn dame de stelling van de tegenstander binnen en was het pleit beslecht. De tegenstander van Sten op bord 1 had in de opening een pion geofferd. Sten nam hem en bleef er aan hangen. Dat ging niet goed. De hele damevleugel  werd opgeblazen en Sten had uiteindelijk 2 stukken voor een toren en 3 pionnen. Ook Stan was dat te veel. Zelf speelde ik op bord 2 een vrij droge partij. In een compleet gelijk toren eindspel probeerde mijn tegenstander ijzer met handen te breken. Bovendien joeg hij met een flinke partij schaakjes mijn koning naar de juiste kant van het bord, waardoor de overwinning eenvoudig werd.

Daarmee haalde Woerden 3 uit 4 op de eerste borden. Dat was een mooi uitgangspunt, maar op de laatste borden had Amsterdam West de beste papieren.

Bas gaf met zijn eerste zetten een duidelijk signaal: we gaan vandaag koffiehuis schaken. Een pionnetje hier, een kwaliteitje daar. Het betekent allemaal niets voor Bas. We bleven er vertrouwen in houden, want op deze manier heeft hij al menig tegenstander verschalkt. Wellicht komt het door de Corona roest op het schaakbrein van Bas, maar steeds als hij nu eens echt kon doorpakken, aarzelde hij. Daardoor bleef er uiteindelijk een slechts een stelling over met groot materieel nadeel en viel er niets meer te beleven. Klaas speelde daarentegen een hele degelijke partij. Voortdurend had hij een miniskuul voordeeltje, maar dat vertaalde zich maar niet tot iets meer concreets. In een vrij dode stelling werd uiteindelijk remise gegeven. Ook Leen leek wat last van verkramptheid te hebben. Hij groef zich met zijn stukken in achter een bevroren pionnenstructuur. Zijn tegenstander kon over de h-lijn een gaatje vinden en zette met loper en toren de hele zaak vast. Alles ging daarna verloren. Rolinde had lange tijd een degelijke stelling. Toen ze wat meer de aanval zocht ging er een pion verloren. Rolinde was met een 3.5-3.5 stand de laatste die nog speelde. Met de dames op het bord was er nog zeker goede kans op remise. Die kans ging verloren toen Rolinde werd gedwongen de dames te ruilen. Het resulterende paard eindspel met een pion minder was niet meer te houden.

Daarmee verloor Woerden 1 nipt met 4,5-3,5 van Amsterdam West 1

Voor de details zie: https://knsb.netstand.nl/pairings/view/10260

SOS: Woerden 1 – BSG 1

“Ik ben niet gevaccineerd,” was de eerste mededeling die ons door één van de BSG spelers werd gedaan. Een jaar of wat geleden zouden we toch raar opkijken van zo’n opmerking. Nu verblikten of verbloosden we niet, wasten nog eens goed onze handen en gingen lekker schaken. Want, oh wat hebben we er lang op moeten wachten om de tegenstander eens diep in de ogen te kunnen kijken. De laatste keer was Hoogland 1 tegen Woerden 1, de eerste en gelijk laatste wedstrijd van de SOS competitie van het vorige seizoen.

In de hectische periode van de indeling van de SOS competitie, was BSG omhoog gepromoveerd naar de hoofdklasse. Desalniettemin had BSG een team op de been weten te brengen waar Woerden nog een fikse kluif aan had. Rob Disselhoff, de teamleider van het team uit Bussum, had zijn best gedaan om goed voor de dag te komen en kwam met een opstelling die op de meeste borden een gelijkwaardige strijd voorspelde. En zo ging het ook.

Selman speelde met zwart een opening waar zijn tegenstander Mark Grondsma zelf ook jaren ervaring in had. Dat was duidelijk te zien. Uren lang hielden wij ons hart vast in de hoop dat Selman de aanval zou kunnen weerstaan. Gelukkig wist Selman alles onder controle te houden. Sten Goes had toevallig een groot deel van de Corona periode besteed aan het bestuderen van de variant die de onfortuinlijke Bert Kieboom op het bord bracht. Voordat Bert ook maar de kans had gehad te rokeren, ging er links en rechts al materiaal verloren. Zelf kwam ik vrij vlot op groot voordeel, gaf dat met één grafzet weer uit handen en wist met een gedurfde zet Timon Brouwer zo in verwarring te brengen, dat ik de winst alsnog naar me toe wist te trekken. Ed Oosterlaken was nog wat roestig en bereikte minder dan niets met de witte stukken. Hij moest tegen Iskander Schrijvers genoegen nemen met remise.

Jelle Wiering en Rob Disselhoff speelden een wedstrijdje niets-doen. Na een paar uur surplace-schaak hadden ze er beiden genoeg van en tekenden ze de vrede. Klaas Ouwens had Ruben Piet een isolani bezorgd. Hij hield de pion uitstekend onder controle. De vraag of het genoeg was voor de winst, werd aan het einde van de avond positief beantwoord. Hans van Steijn speelde tegen Bert Balke een enerverende partij waarin beide spelers over een overwinning konden dromen. Uiteindelijk trok Hans aan het langste eind. Marcel van Oort speelde een slow-cooking partij tegen Melchior Brandenburg. Hier kon niet veel mis gaan, ware het niet dat de stand van de klok ons zorgen baarde. Gelukkig werd de vrede getekend voordat onze tijdnood fetishist het uit de hand had laten lopen.

Zo eindigde Woerden 1 – BSG 1 in een 6-2 overwinning. Een mooi begin.

Voor de details van de match, zie: https://sosc.netstand.nl/pairings/view/6066