Voor de eerste ronde van de SOS competitie in groep 1A stond direct al de titanenstrijd Woerden – SG Amersfoort 2 op het menu. Beide teams mogen zich op papier een serieuze titel kandidaat noemen. Op de eerste vier borden leek Woerden favoriet, maar op de laatste vier had Amersfoort de beste papieren. Ik zal de spanning niet ondraaglijk hoog laten oplopen en direct de uitslag verklappen: het werd 5,5 – 2,5 voor Woerden.
De sleutel tot de overwinning lag voornamelijk op de laatste vier borden. Tegen de verhouding in werd daar 2,5 uit 4 behaald. Onze voorzitter gaf het goede voorbeeld. Hij offerde met flair een stuk en braadde daarmee gehakt van zijn tegenstander. Daarna maakte Bas vlot een degelijke remise. De twee andere partijen waren geenszins degelijk te noemen. Martijn won een kwal die aanvoelde als het slijmerige beestje waar je wel eens op het strand in trapt. Dat werd een nul. Hans speelde een wilde partij waarin zijn tegenstander met mat in weinig in het vooruitzicht de tijd overschreed.
Op de eerste vier borden werd een harde strijd gestreden. Selman kan zich met zwart de hele partij niet onder de druk van zijn tegenstander uit worstelen In tijdnood moest hij het onderspit delven. Het zetten in de laatste fase had wellicht wat sneller gekund hoorde ik van omstanders. Wellicht kunnen we voor hem bij Bosboom een cursusje in vingervlugheid regelen. Zelf bleek ik in de opening nog wel het een en ander van mijn tegenstander te kunnen opsteken. Tientallen zetten lang moest ik toezien hoe mijn pionnen front door golven van aanstormende stukken dreigde af te brokkelen. Na 40 zetten afzien keerde in het eindspel het tij. Op het eerste bord speelde Sten van acquit een puike partij. Hij grabbelde een pion mee en had een prachtige stelling. Toch liet hij oude bekende Ron Flohr nog gevaarlijk dicht in de buurt van zijn koning komen. Sten moest zelfs een kwaliteit geven om het grootste gevaar af te wenden. Zijn stelling was echter zo goed dat de winst niet meer in gevaar kwam.
Voor de partij van Jelle schakel ik over op een relaas uit de eerste hand:
“Pfff…. Mijn tegenstander speelde vanaf het begin een remise variant die ik uit de wegging. Ik had druk de hele partij en wist die te handhaven. Hij verdedigde echter stug stug. In tijdnood moest ik de druk een klein beetje laten vieren om een pion te winnen en werd het erg tactisch. Hij maakte daar niet genoeg gebruik van waardoor ik toen de rook optrok uiteindelijk drie pionnen voor stond. In de analyse was hij vol lof over mij. Ik had hem volgens hem geen kans gegeven (en zelf dacht ik dat eigenlijk ook) maar nu ik met de computer kijk ligt dat toch wat genuanceerder😂”
Met deze overwinning zet Woerden zich in klasse 1A op de kaart. Op naar de volgende ronde!


Wij werden hartelijk ontvangen door Dirk en zijn dochter Gerda. Onder het genot van een kop koffie etc. kwamen de verhalen los. Dirk begon met het teruggeven van de kampioensbeker aan SC Woerden, die hij destijds mocht houden nadat hij vijf jaar achter elkaar kampioen van onze club was geworden (1986 t/m 1990). Overigens werd hij daarna ook nog één keer kampioen. Voordat Dirk bij onze club kwam, was hij negenmaal kampioen in Oudewater (vanaf 1945!) en driemaal in Bodegraven. Wel zat er tussen Bodegraven en Woerden een schaak-sabbatical van 25 jaar. Dirk had destijds in Bodegraven geen echte tegenstand en is toen maar gestopt.
Het eerste jaar met een nieuwe sponsor, een nieuwe naam. Desondanks wisten vele spelers dit toernooi weer terug te vinden. De dag begon koud en mistig. Gelukkig wist iedereen -op een paar zieke afmelders na- de Minkema school heelhuids en tijdig te bereiken. Na een kort openingswoord kon het schaakfeest beginnen.
Gisteren bereikte ons het droevige bericht dat Henk op 5 september j.l. in de avond is overleden. Wij hielden die avond onze Algemene Leden Vergadering, waarbij we van Henk een net briefje ontvingen dat hij wegens ziekte niet aanwezig kon zijn. Normaliter zouden we hem hierop een week later hebben aangesproken. Immers, als oud-leraar (Wiskunde, of toch Duits? Zo was de ‘running gag’) kan je niet aankomen met zo’n slap excuus briefje om onder een ALV uit te komen. Naar nu helaas blijkt was Henk de enige met een goede reden voor afwezigheid die avond…