Na in de eerste ronde van de KNSB beker Hoogland verslagen te hebben, toog het beker team van Woerden naar Utrecht voor de ontmoeting met UCS de Rode Loper. Daar troffen wij niet de beste spelers van die club, omdat ze de regel hebben dat de hoogst geklasseerde spelers van de interne competitie de eer hebben opgesteld te worden. Woerden was dus zwaar favoriet.
Sten Goes toonde dat ook overtuigend op het bord. Hij overklaste met zwart Thom Zwamborn. Met een thematische aanval op de damevleugel gaf hij zijn sterke loper voor een paard en kreeg er een pion bonus bij. Er volgden wat kleine combinaties, die Sten niet veel opleverden, totdat Thom nog een pion kwijt raakte en er geen houden meer aan was.
Ed Oosterlaken trad met zwart Hendrik Aldenberg met open vizier tegemoet. De partij was een reprise van de partij van afgelopen seizoen. Het werd een iets andere variant die Hendrik duidelijk zorgvuldig van tevoren had bestudeerd. Ed speelde het niet helemaal nauwkeurig en al snel was het alle hens aan dek. Gelukkig voor Ed miste Hendrik een sterke voortzetting waardoor Ed met een moedige torenzet de witte stelling wist binnen te dringen. Hendrik offerde daarna iets te veel en kwam veel materiaal achter zonder dat zijn aanval doorsloeg. Daarna ging het snel en Ed won.
Selman was met wit tegen Peter Hoogakker helemaal in zijn element. Hij schudde het eerste dozijn zetten uit zijn mouw en stond daarna prima. Een kwaliteit voor en ook nog actieve stukken. Wat had zwart ter compensatie? Een schamele dame en paard in de aanval. Dat kon niet veel worden, zou je zeggen. Niets bleek minder waar. Hoewel de stelling voor zwart zwaar verloren stond, werd Selman door de kleine dreiginkjes in verwarring gebracht en op een cruciaal moment zag hij een ondekbaar mat over het hoofd.
Er zijn wel eens van die partijen waarin je het niet kan laten verschrikkelijk verkrampte zetten te doen. Mijn partijen met wit tegen Martijn Eefting was er zo een. Gelukkig wist Martijn geen raad met de kansen die hem geboden werden en kwam ik toch nog in een lekker eindspel terecht. De prachtige stelling was niet aan mij besteed. Ik liet het tot een remise stelling verpieteren. In de veronderstelling dat we met 3-0 voor stonden bleef ik nog eem beetje doorschuiven, terwijl mijn teamgenoten tandenknarsend toekeken hoe ik remise varianten uit de weg ging. Uiteindelijk kwam ik bij zinnen en forceerde remise.
Woerden2 moest op 5 november tegen DD3. Wat spelen ze daar toch in een prachtig gebouw! Vele ornamenten en memorabilia uit een rijke schaakhistorie sieren het royale pand in het centrum van Den Haag. Het karakteristieke clubgebouw toonde bovendien een aantal karakteristieke DDD-ers. Het gevreesde parkeren viel ook enorm mee. Met twee auto’s gekomen (met in de ene auto twee ‘gewone’ invallers en in de andere auto twee ‘erelid’ invallers), stapten we alle acht tegelijk naar binnen.
We speelden inderdaad met maar liefst vier invallers. Henk de Heer, Sjaak Oosterlaken, Annie de Jong en Hans Tuit werden vervangen door Olivier Huizer, Henk Dankers, Jan Bulk en Jory Koot. Als je dan uiteindelijk met 4-4 gelijk speelt, dan is dat een prima resultaat!
Leen de Jong slaagde erin om binnen tien zetten in de problemen te komen. Nadat zijn tegenstander tot tweemaal toe verzuimde om voordeel te halen, was een eindspel met ongelijke lopers ontstaan waar niets meer viel te beleven.
Hans van Steijn had zich goed voorbereid, hij had een onlineaccount van zijn tegenstander gevonden waaruit bleek dat de man de avond daarvoor nog graag een obscure variant uit het Siciliaans speelde. Hans kreeg zijn voorbereiding op het bord tot en met zet twaalf. Na een pionoffer kreeg hij een hoop activiteit en heerste hij vooral over de witte velden. Een klein tijdsvoordeel in de opening verdween echter als sneeuw voor de zon nadat de klok uitviel en na een kleine discussie met de wedstrijdleider de wedstrijd gewoon werd voortgezet. Al gauw na de opening werd de pion heroverd en bezweek de tegenstander onder de druk van Hans’ actieve stukken. Zijn tegenstander had blijkbaar niet zo een goed geheugen, want na afloop van de wedstrijd vertelde hij dat het een hele tijd geleden was dat hij deze lijn op het bord had gehad.
Mark Pieterse speelde in het internationale Den Haag tegen een Duitse tegenstander en dan is het Engels natuurlijk de meest agressieve opening. Nadat hij prima uit de opening kwam heeft hij het in het middenspel laten liggen en tot twee keer toe verzuimd de winst te vinden. Daarna loste het langzaam op in een niet meer te winnen eindspel en aldus werd de vrede getekend.
De wedstrijd begon met een strenge waarschuwing van de wedstrijdleider dat mobieltjes op de tafel dienen te worden gelegd en vooral niet in de broekzak. Daar was Olivier Huizer niet over te spreken: ‘Sinds een aantal jaar is mijn mobiel mijn beste vriend en hem een aantal uren uitzetten is voor mij geen optie. Ik stop nog liever met dat hele competitieschaak dan het risico te nemen een belangrijke melding van vrouw/ kind of andere geliefde te missen’. Hij begon dus iets minder op zijn gemak met zijn mobieltje in zijn zak aan de partij. De tegenstander was een sympathieke Pool met een rating van 1580 was. Zijn ‘LPR’, – de rating op basis van zijn laatste resultaten – was echter 1860, niet te onderschatten dus. ‘Hij speelde aanvankelijk bliksemsnel en sterk tegen mijn versnelde draak. Maar toen loper f1 aan de beurt was in het spel te komen besloot hij in plaats daarvan mijn paard te slaan op c6. Na …bxc6 leken de zwarte stellingsproblemen al bijna opgelost. Toen hij daarna ook nog lang rokeerde kon ik heel eenvoudig met Tb8 allerlei dreigingen in de stelling brengen en in 15 zetten was het gebeurd’.
Marjolein Theunissen moest vroeg naar huis en was als de dood om weer te verliezen. Op het moment dat ze een gevaarlijke, riskante aanval kon ontwikkelen, bood ze dan ook maar remise aan en haar tegenstander nam dat aan. Toen haar later duidelijk werd dat hij de tweede rating van DD3 had (en 180 elo punten meer dan zij), voelde dat eigenlijk als een overwinning.
Volgens Henk Dankers ging het schaken wel goed totdat het ondekbaar mat was geworden. Hij speelde met zwart tegen Frans Wenthold, die een goede speler was maar op zijn retour. Het werd een geweigerd damegambiet waarin wit heel lang de c4 pion ongedekt hield. Nadat alle ontwikkelingen waren voltooid vond Henk dat het tijd werd om de c4 pion te snoepen. Ondanks de druk op het centrum, zag het er zonnig uit. Hij won een kwaliteit, had een vrije a en b pion. Maar toen ontketende zwart een fraaie aanval over de h-lijn en stond Henk op de 35e zet mat.
Jory Koot mocht als invaller voor Woerden2 zijn tweede externe wedstrijd ooit spelen. Toevalligerwijs was dat in hetzelfde gebouw en precies aan hetzelfde bord als zijn eerste externe wedstrijd met Woerden3! Helaas liep het dit keer minder succesvol af. Hij koos ervoor om de London opening te spelen, maar raakte al vrij snel uit zijn voorbereiding. Het materiaal bleef lange tijd gelijk maar door wat misstappen kwam hij positioneel steeds minder te staan. Uiteindelijk kreeg zijn tegenstander een doorslaande koningsaanval. Maar Jory zit niet echt bij de pakken neer: ‘Misschien is spelen in Woerden2 nu nog wat te hoog gegrepen voor mij, maar ik zal de kennis die ik in dit potje opgedaan heb zeker meenemen als ik een volgende keer mag invallen!’.
Net als op de voorafgaande clubavond tegen Marjolein, kreeg Jan Bulk e2-e4 voor de kiezen. Maar nu keek hij beter uit en nam hij meer tijd. Zijn tegenstander dacht lang na en koos niet altijd de beste voortzetting koos waardoor er voor Jan wat kansen ontstonden. Dat was echter niet voldoende voor winst. Het eindspel met vier pionnen en een loper en koning aan beide zijden was een garantie voor remise. En daar was Jan dik tevreden mee.
“Het zou erg prettig zijn als we, net als afgelopen dinsdag, snel met 2-0 voorstaan. Dat speelt een stuk makkelijker.” Zo filosofeerde onze antropoloog in de auto op weg naar Spijkenisse. Het werd tijd dat Woerden 1 eens wat punten zou gaan halen in de KNSB competitie.
Jacco lijkt de juiste stijl gevonden te hebben. Hij rolde langzaam zijn tegenstander op met een stel pionnen op de damevleugel die stuk voor stuk twee maal zo groot leken als die van de tegenstander. Jacco kon daardoor als eerste een punt noteren.
We kunnen heel ingewikkeld doen over de partij van Bas. Over dat hij zijn stelling ietwat had verzwakt. Over dat hij twee geïsoleerde pionnen had. Maar waar het echt om gong was dat zijn tegenstander de dame in een aftrek-schaak plaatste waar Bas gretig gebruik van maakte.
Zo had Jelle zijn gedroomde start van de middag. Ondertussen rolde zijn tegenstander rolde de hele dame vleugel op. Aan het eind van deze actie was daar echter niet veel meer te beleven. Wonderlijk genoeg had juist Jelle ondertussen twee vrij-pionnen weten te creëeren. Hiermee trok hij de partij naar zich toe.
Na de opening had Selman hoegenaamd niets bereikt. Dat gaat een hele lange partij worden, dachten de omstanders, maar de tegenstander had andere ideeën. Hij gaf eerst bij volle bewustzijn een kwaliteit weg en raakte daarna door een fijne zwischenzug ook nog eens een vol stuk kwijt.
Ed verraste zijn WIM met een populair zetje in de opening. Vervolgende moest er door beide spelers naarstig nagedacht worden. Daar had Ed toch net wat meer moeite mee. Hij moest de diagonaal prijsgeven en daarna ging het snel bergafwaarts.
Sten maakte gehakt van zijn tegenstander. Nadat die c6 had gespeeld, speelde Sten toch gewoon Pb5. Nou dan weet je het wel. Sten reageerde vervolgens koelbloedig op allerlei speculatieve offers en haalde het punt gedecideerd binnen.
Kleren maken de man, dacht de tegenstander van Marcel van Oort. Aan de fraaie krijtstreepjes pak lag het niet. Op het bord zag het er wat minder strak uit. Hij verloor niet alleen een pion. Ook zijn stelling zag er wat verfomfaaid uit. Het leverde Marcel een punt op.
Nadat iedereen al uitgebreid aan de versnaperingen was begonnen, deed Marcel Schröer nog verwoede pogingen een toreneindspel met 4 tegen 3 te winnen. in de buurt van zet 100 slaagde hij er inderdaad in een gewonnen stelling te bereiken. In een klein moment van onoplettendheid op zet 101 gaf Marcel echter niet alleen het voordeel weg. Hij stond pardoes verloren.
Hiermee behaalde Woerden 1 een overtuigende 6-2 overwinning op Spijkenisse 2.
Maar de match had nog een klein staartje. Later bleek dat de WIM op bord 2 van Spijkenisse niet speelgerechtigd was. Daardoor werd de stand alsnog 7-1.
De Giesen en Linge 1 is een promovendus in de groep HKB en gaat daar een zwaar seizoen tegemoet. Woerden kan daarover meepraten. Woerden 3, die vorig jaar als derde eindigde in de derde klasse, promoveerde naar de tweede klasse en heeft het daar ook moeilijk. Op papier was Woerden de grote favoriet en dat uitte zich ook in het strijdverloop. Nadat de eerste uitdaging, over de file rijke A27 op tijd in Giessenburg aankomen, min of meer was overwonnen, zag het er op veel borden al snel lekker uit.
Bram Capelle, de tegenstander van Hans van Steijn, was zo overtuigd van het verloop van de partij, dat hij bij afwezigheid van Hans maar alvast de helft van de dame ruil voor Hans uitvoerde en zijn dame naast het bord plaatste. Even later plaatste Hans een van Bram zijn stukken ook naast het bord, maar daar kreeg Bram niets voor terug. Met een stuk meer was het pleit snel beslecht. Niet lang daarna kreeg Ed Oosterlaken van Hans Karelse een remise aanbod “he couldn’t refuse”. Gezien de stand op de overige borden kon Ed dat met een gerust hart aannemen. Jelle was ondertussen met een Zen oefening bezig. Hij wist zich tegen André van Wingerden uitmuntend te beheersen door alleen maar zetjes te doen die zijn stelling verstevigden. Het was wachten op het moment dat zijn tegenstander zich in zijn eigen zwaard zou storten, en dat moment bleef niet uit. Ook de partij van Bas Verberne tegen Arjan Uittenbogaard liep voorspoedig. Zijn isolani was eerder een kracht dan een zwakte en toen die was opgelost kwamen de stukken van Bas tot leven en won Bas een kwaliteit. We hadden al een mentale punt genoteerd, toen Bas hoofdschuddend langs kwam lopen met de mededeling dat zijn toren in een paard vork was gelopen.
Marcel Schröer werd door Henk Boot behoorlijk met de rug tegen de muur gezet. Met tactische elastiekjes wist Marcel de zaak nog een beetje bij elkaar te houden. In de partij braken ze niet en met een fraaie laatste matdreiging werd de partij beslecht. Ook Olger van Donk had het tegen Louis Rutgers niet erg gemakkelijk. Zijn witte initiatief kwam niet echt van de grond, maar door een gunstige afwikkeling naar het eindspel wist hij toch nog de partij naar zich toe te trekken. Selman speelde een solide systeem waar Tijmen Schqkel geen enkel actief plan tegenover wist te zetten. Hij voor een pion, later nog één en was kansloos on het eindspel. Jaco Vonk, de tegenstander van Sten Goes, speelde een moedige opening die uw verslaggever zelf enkele jaren geleden met leedwezen had opgegeven vanwege de aanval die Sten op het bord bracht. Sten won een pion en wikkelde later wat onhandig af, waardoor de winst nog wat langer duurde, maar de winst werd wel gewoon binnen gehaald.
Woerden 1 won hiermee overtuigend met 6,5-1,5 van De Giessen en Linge 1.
In de KNSB beker had de loting Hoogland aangewezen als tegenstander van Woerden in de eerste ronde. Het is altijd weer een waar genoegen om onze vrienden daar te bezoeken.
De spelers waren bepaald geen onbekende van elkaar. Zeker de ontmoeting op bord 1 tussen Sten Goes en Marco Dieleman was er één in een lange reeks. De laatste paar keren waren die in het voordeel van Sten beslecht en ook nu leek het lange tijd de goede kant op te gaan. Met nauwkeurige berekeningen wist hij een pion te winnen en later nog een. Marco liet zich niet langzaam van het bord schuiven en plaatste een speculatief dame offer. Objectief gezien wellicht niet in orde, maar het werd zo ingewikkeld dat Sten onder tijdsdruk kwam te staan en daardoor niet alle dreigingen wist te pareren. Marco is in dat soort stellingen op zijn best en maakte het met zijn actieve stukken fraai af.
Sten vraagt zich af hoe hij het zo ver heeft laten komen.
Op bord 2 verliep de strijd een stuk langzamer. Marcel Schröer had met wit als hoogste prioriteit gesteld de stelling onder controle te houden en wist zo Chris Kooiman tot passiviteit te dwingen. Om zich iets te bevrijden moest Chris dameruil aanbieden waardoor zijn pionnenstructuur wat verbrokkelde. Het bleek voor wit niet eenvoudig om daar gebruik van te maken. Zwart wist zelfs nog de witte koning te bedreigen. Uiteindelijk bloedde die aanval dood en konden de overgebleven stukken slechts toezien hoe de zwarte stelling langzaam werd opgerold.
Op bord 4 bouwde Tom Officier met zwart tegen Selman Ercan een ondoordringbare muur op. Er zou veel geduld nodig zijn om die muur te beslechten. Nu is dat juist iets dat Selman in overvloed bezit. Langzaam verbeterde hij zijn stelling en verhoogde de druk op de a-lijn. Na een lange opbouw fase wist hij een bres in de muur te slaan. De zware stukken kwamen achter de zwarte pionnen stelling terecht en konden daar zo huishouden dat Tom het voor gezien hield.
Op bord 3 kon Ed Oosterlaken met zwart tegen Stephan Paternotte niet goed zijn openingsproblemen oplossen. Stephan kreeg een sterk paard op e5 dat het bord domineerde. Ed probeerde het na te doen op e4, maar om zijn paard daar te houden moest hij wel zijn pionnen structuur wat verzwakken. In de verwikkelingen die volgden moest Ed een pion geven om stand te houden. Inmiddels waren de andere partijen afgelopen en was de stand 2-1 voor Woerden. Ed moest dus uit alle macht voor remise vechten. Hij kreeg gelukkig een eindspel op het bord met torens en ongelijke lopers dat toch nog vrij eenvoudig te houden was.
De cruciale partij tussen Stephan Paternotte en Ed Oosterlaken.
Daarmee eindigde Hoogland – Woerden in 1,5-2,5. Woerden gaat door naar de volgende ronde.
Woerden2 speelde op zaterdag 8 oktober óók in Delft tegen een DSC team, hun vierde. Het was een hele happening, daar in Delft, waar een man of tachtig achter de borden plaatsnamen. Bij ons waren Sjaak Oosterlaken en Mark Pieterse verhinderd, maar gelukkig wilden Olivier Huizer en Jan Bulk invallen.
Hans van Steijn speelde een degelijk systeem tegen d4 en na de opening stond een gelijkwaardige stelling op het bord. Vol overtuiging speelde hij in het eindspel een combinatie. Helaas, die was niet helemaal goed en het leidde tot het verlies van een toren. Zo stonden we al snel met 1-0 achter.
Annie de Jong speelde een Siciliaan maar was iets te opportunistisch bezig op de koningsvleugel. Haar koning kwam veel te open te staan en toen was er geen houden meer aan.
Henk de Heer speelde een partij die leerzaam was voor beginnende schakers, om te laten zien hoe het niet moet. Hij probeerde theorie te vermijden, maar om vervolgens de gaten in zijn stelling te dichten moest hij langs de rand van de afgrond. Na een afwikkeling stond het ongeveer gelijk en werd tot remise besloten. Niet echt moedig want het team stond op dat moment al met 2-0 achter.
Marjolein Theunissen kwam met wit met een stuk meer prachtig uit het Russisch maar zag kans om haar stelling in een paar zetten volledig om zeep te helpen. Een nul was haar deel.
Gelukkig ging het op de andere borden beter. Olivier Huizer speelde tegen iemand die al een tijdje niet meer geschaakt had. Daar was aanvankelijk weinig van te merken. Zijn tegenstander koos voor een ‘Maroczy bind’ en hield de druk er goed op. Olivier herinnerde zich met zwart een tijdrovende manier om de toren van f8 naar c8 te krijgen. Als hij niet had geweten dat het theorie was, dan zou hij zoiets achter het bord nooit spelen. Het zorgde er voor dat wits c4 pion wat hitte begon te voelen en zodoende was er voldoende tegenspel. Wit was in het vervolg van de partij echter te ambitieus en liet z’n koning in het midden staan. Dit kostte hem een mooie pion en de partij.
Met wit spelend kwam er bij Leen de Jong een soort damegambiet op het bord, waar zwart provoceerde door met e6, d5, c6, a6 het witte c5 uit te lokken. Het lukte vervolgens om deze voorpost te handhaven en ook nog het blokkade veld b6 in handen te krijgen. Zonder enig tegenspel, was voor zwart pionverlies en daarna het verlies van de partij niet meer te vermijden.
Hans Tuit speelde met zwart een Marshall met de ingelaste zetten a4 en Lb7 voor de ruil op d5. Vervolgens liet hij na Pf4 te spelen en liet zijn tegenstander na om op d5 het paard tegen zijn loper te ruilen. Daarna kreeg zwart wel aanval, maar die was niet doorslaggevend. Wel ruim voldoende voor een remise.
Invaller Jan Bulk speelde een plezierige partij die hij gedegen opzette. Jans remise aanbod werd evenwel niet aangenomen. Het tweede aanbod ook niet. Het derde aanbod ook niet. Niet veel later werd duidelijk waarom. Jan stond gewoon wat minder en verloor uiteindelijk.
De contributie vanaf seizoen 2022-2023 is voor zowel jeugd- als seniorleden vastgesteld op 120 euro. (dubbelleden – degenen die al hoofdlid zijn bij een andere schaakvereniging ) betalen 60 euro
Als jeugdafdeling van de schaakclub Woerden organiseren wij het NK Snelschaken voor de Jeugd. Dit zal plaatsvinden op zondag 16 oktober 2022 in Harmelen. In de bijlage vind je alle relevante informatie over dit sportieve en leuke jeugdfestijn.
Speeltempo? Elke speler krijgt 3 minuten + 2 seconden per zet voor de partij. De spelers spelen iedere ronde telkens 2 partijen met verschillende kleur tegen elkaar. Er wordt per categorie over 9 rondes en in totaal 18 partijen gestreden om de titel van ‘Nederlands kampioen(e) snelschaken’.
Voor- en achternaam, adres, geboortedatum, email en tel. nr., rating, bondslidnummer (!) en schaakclub.
Maximale capaciteit van 200 deelnemers – meld je snel aan! We hanteren een reservelijst.
Categorieën en prijzen
Per leeftijdscategorie bestaat een algemene groep, maar bij voldoende aanmeldingen zullen er bij de leeftijdscategorieën A tot en met E een aparte meisjesgroep worden ingericht.
De E, F en G groep worden samengevoegd, maar er vallen wel nationale titels en aparte prijzen te winnen per categorie. Tevens wordt er met een versneld Zwitsers tempo gespeeld, zodat bij aanvang de bovenste helft alsmede de onderste helft tegen elkaar speelt.
Leeftijdscategorieën
Maximale Leeftijd
Prijzen Algemeen
Prijzen Meisjes
A *
t/m 20 jaar
1.€300 2.€150 3.€75
1.€ 100 2€50 3.€25
B
t/m 16 jaar
Bekers
Bekers
C
t/m 14 jaar
Bekers
Bekers
D
t/m 12 jaar
Bekers
Bekers
E
t/m 10 jaar
Bekers
Bekers
F
t/m 9 jaar
Bekers
Bekers
G
t/m 8 jaar
Bekers
Bekers
* A-groep:De leeftijdsgrens is met twee leeftijdsjaren uitgebreid bij dit kampioenschap tot geboren in 2002 of later!
Sponsoring:
VSB-fonds, Woerden 650 jaar, Werle Chess School.
Vrijwilligers:
Wij zijn nog op zoek naar tafelleiders en iemand die enkele live-boarden kan aansluiten. Alle hulp is welkom!
We hebben deze maand de ratingpunten gewonnen of verloren waar wij het hele jaar onderling voor hebben gevochten. De interne is namelijk verwerkt. De ranglijst van de club is flink opgeschud!
De grote winnaar van de interne is Henk Huizing! Hij heeft in het afgelopen half jaar wel 49 punten bij elkaar gesprokkeld. Dit doet hij door een tactische stelling in te gaan en dan win je als de tegenstander het verkeerd doet, maar als de tegenstander goed rekent kan het mis gaan. Deze periode pakte het heel goed uit!
De tweede die een groot aantal punten heeft binnengehaald is de koningin van klasse 5C. Het is Annie de Jong! Zij is 44 punten gestegen. Ze heeft het hele seizoen al punten gepakt bij de KNSB competitie. Vandaar de koningin van klasse 5C, maar ze pakt ook veel punten op de dinsdag in woerden. 5 jaar geleden had ze een rating van 1435 nu is dat 1712!
Afgelopen weekend hebben ook een paar Woerdenaren in Utrecht geschaakt, voor het OKU. 3 van ons kwamen binnen in goede doen. Jacco Lind +41, Ad Goes +30 en Sten Goes +15. Na het toernooi hebben wij alle 3 gezien dat wij niet zo veel zin hebben in de volgende update. Wij hebben namelijk allemaal een flinke min gescoord op het OKU. Er was ook nog een Woerdenaar, of moet ik Linchotenaar zeggen, mee. Het was Henk de Heer! Hij dag een slecht seizoen in de interne en heeft 47 punten ingeleverd, maar hij was in Utrecht de enige die 3 prijzen mee naar huis mocht nemen! Dus de vorm kan heel snel omslaan in Utrecht.
Anderen die veel hebben gewonnen zijn: Pia Sprong +36, Polle van Arendonk +35, Gert Overbeek +30, Rolinde den Heijer +29, Leo de Vos +23, Olivier Huizer +20 en Frans Janssen +20.
De ‘nettoscore’
Wij zijn deze maand 77 punten omhoog gegaan als club! We moeten denk ik vaker onderling tegen elkaar spelen. Zo gaan we uiteindelijk als club wel heel erg veel omhoog!
De ‘ratingclubs’
De grote winnaar Henk Huizing is ook weer teruggekeerd in de 1200. Hij was begin 2020 naar de 1100s gezakt. Hij is dus weer terug!
De grote winnares Annie de Jong is over de 1700 barrière heen! Hierboven staat al hoe het is gekomen, dus ik ga snel verder met de laatste die in een nieuwe ‘ratingclub’ is gekomen
De laatste die over een limiet is gegaan is Polle van Arendonk. Polle heeft een verwarrende grafiek bij zijn rating. Ik 2019 kreeg hij zijn eerste volwassenenrating. Die was 1802, maar helaas bleek dat wat te hoog toen en daalde hij terug naar rond de 1660. Tijdens de lockdown zat hij op 1740. Midden 2021 heeft hij nog 3 maanden op de 1798 gestaan. Helaas was hij nog een beetje gezakt, maar nu is hij dwars door de 1800 heen.
Dit heeft hij gedaan bij het NK jeugd in de C catagorie (14 jaar en jonger). Hij is daar 5de geworden met 5,5 uit 9. Dat is een best wel goede score, maar als je de eindstand sorteert op weerstandspunten staat Polle helemaal bovenaan. Hij heeft dus goede tegenstand gehad, maar daar een hele goede score uit gehaald!
Linkje naar de ratinlijst: https://ratingviewer.nl/list/67/clubs/060067/rang